Pazartesi, 18 Nisan 2011 (15 yıl 6 ay önce)
Bugün Radikal Gazetesi'nde okuduğum bir haberle başladım günün ilk ışığına. 2yaşındaki Elif bebek, polisin attığı bir gaz bombası sonucu hastanede yaşam savaşı veriyor.
Bu kaçıncı? Kaçıncı defa baharlarımız, düğünlerimiz, coşkularımıza kalkan coplar, atılan bombalar... Yaslarımıza boğulan kaçıncı sevincimiz bu? Çok duyduk panzerlerle basılan düğünlerimizi, bayramlarımıza yağdırılan bombaları, süngü uçlarında donakalan bebelerimizin ilk bakışlarını..
Şırnak'ta bir düğüne müdahale eden polis güçlerinin attığı gaz bombası 2yaşındaki Elif bebeğin kafasına isabet etti. Elif'in kafatasında çatlak oluştuğunu söyleyen doktorlar, bebeğin hayati riskinin devam ettiğini söylüyor. Bizlerin hayatları hep risk altında bu sistemde, hele ki Kürdistan coğrafyasında... Bazılarımız büyüdük de tanıdık onları, bazı Ceylan'larımız tanıyıp da büyüyemedi. Uğur'larımızın minik bedeninde büyüdü kurşunlar, sermaye büyüdükçe...
T.C'yi temsilen Avrupa parlamentolarında sert konuşmalarıyla emperyalistlere meydan okuyan, “one minute”larla ahkam kesen sermayedarlar dünyada her “1 dakikada” kaç çocuğun ölümüne neden olduklarını da hesaplıyorlar mı? “Kadın da olsa, çocuk da olsa öldürseniz de” kadın da olsak çocuk da olsak meydanlardayız; dilimizle, rengimizle, kimliğimizle özgürleşmeye devam edeceğiz.
Adiloş bebelerimizi büyütmeye devam edeceğiz coğrafyamızda. Kimliğimizle yaşayacak, kültürümüzle zenginleşecek, dilimizle haykıracak, rengimizle kuşatacağız faşizmi. Daha dün BDP'li milletvekillerini yerlerde sürükleyenler, bugün bebelerimize doğrulttular kudurganlıklarını.
Elif bebek büyüyüp hesap soracak meydanlarda, sokaklarda. Ceylan'ların, Uğur'ların hesabını soracak! Bomba yağdıranlara renklerini, dillerini yağdıracak meydanlarda!
Tanı bunları, tanı da büyü
Adiloş bebem
Bir Alınteri okuru