Salı, 26 Nisan 2011 (15 yıl 6 ay önce)
Geçim derdi gün geçtikçe büyüyor. Sorunlar çoğalıyor. Aldığımız üç-beş kuruşla yaşamamız isteniyor. İşçi ve emekçilere biçilen özgürlük, patronların çizdiği sınırı aşmıyor. “Aldığın para kadar özgürsün!” anlayışı dayatılıyor devlet eliyle. İş yaşamında öne çıkan güvencesizlik nedeniyle her an işsizlik saldırısıyla karşı karşıya bırakılıyoruz. Çalıştığımız işyerlerinde en ufak bir hak talebi işten atılma sebebi oluyor. Ama örgütlü hareket ve ortak mücadeleyle aşılabilecek engelleri elimizin tersiyle bir kenara atmayı tercih ediyoruz.
Mücadele etmek yerine kolay yoldan para kazanma hırsı yaşamlarımızda bireysel kurtuluş anlayışını tetikliyor. Sosyal yaşam kültürü parçalanıyor, emekçiler yeni umut arayışlarına yöneliyor. Ya bireysel kurtuluş olarak uyuşturucu, fuhuş, hırsızlık ve çeteleşmeyi seçiyor ya da şans ve bahis oyunlarında zengin olabilirim umudu sarıyor insanları.
Son zamanlarda özellikle, şans ve bahis oyunlarına doğrulumda artış görülüyor. Buralara yönelimdeki artış, burjuva medya kanallarına yansımakta ve günün konusu haline gelmektedir. Yazılı ve görsel basında olduğu gibi yapılan araştırmalar da bu duruma işaret etmektedir. Tabii ki, burjuva medyaya yansıyanlar emekçilerin yaşam koşullarındaki geri düşüşü, sefaleti ele verdiği gibi emekçilerin çözüm olarak bu tür yerlerde oyun oynaması sermayedarların kasalarını doldurmaktadır.
Bu akşam, bu akşam… Piyango bu akşam çekiliyor.
Milli Piyango, Sayısal Loto, Şans Topu ve On Numara… derken biz emekçilerin cepleri boşaltılıyor. Hayatlarımız şans ve tesadüflere bırakılıyor. Her yılbaşı dönemi medyada günler, aylar öncesinden reklamları yapıyorlar. Örneğin, İddaa’yı ele alalım. Başlangıçta 150 bin kişi oynuyordu. Bugün ise rakam 3,5 milyona ulaştı.
Medya yoluyla bahis oyunlarına talep oluşturulduğunu söylemek gerek. Toplum bir anlamda şans-bahis oyunlarına doğru itiliyor. İddaa’nın devlet eliyle önplana çıkarıldığını biliyoruz. Kısa yoldan para kazanma mantığı artık bugün daha da bir ağırlık kazanmış durumda.
İddia gibi bahis oyunlarını bilinçli olarak tekeller tetikliyor. Mesela futbol ekonomi pazarı, şans oyunlarıyla, televizyon gelirleriyle, sponsorlarla büyüyor. Bu gibi pazarlar büyüyünce işçi ve emekçilerin umutları tek tek patronların kasasına akıyor.
Umut insanın yaşaması için gerekli yaşam koşullarını oturtmak adına verilen mücadele demektir. Umutsuzluk yoksulluk, açlık ve sefalet içerisinde yaşayan emekçiler için yıkım ve çürüme demektir. Patronlar sınıfı, yaşamlarımızı zindan etmekle kalmıyor o da yetmedi umutlarımızı ve hayallerimizi de çalıyor sermayeye çeviriyor.
Aslında bütün bunları bir kenara bırakmanın, bireysel kurtuluşu ötelemenin tek yolu var o da bizleri buralara iten nedenlerle mücadeleyi önümüze koymaktır. Ancak güvenceli iş, güvenceli çalışma ve insanca yaşanabilir ücret, sosyal hakların kazanılması bir bedel gerektirir. Şans ve bahis oyunlarında harcanan bedeller boşa harcanıp gidiyor. Oysa bir amaç uğruna dolu dolu ve onurlu olanı seçmek bizim elimizde!..
[Bir Alınteri okuru]