Bir adım öne çıkarak...

Çarşamba, 25 Mayıs 2011 (15 yıl 5 ay önce)

2000 Ölüm Orucu’nun 240. gününde sonsuzluğa uğurladığımız Okan Külekçi yoldaş Sarıgazi’deki mezarı başında anıldı.

Okan yoldaşın mezarı temizlendikten sonra, kırmızı şeritler, karanfil ve kır çiçekleriyle bezenerek anma için hazırlandı. Anma Okan Külekçi şahsında tüm devrim ve sosyalizm şehitleri için bir dakikalık saygı duruşuyla başladı. Saygı duruşu sırasında Adnan Yücel’in “Yeryüzü Aşkın yüzü oluncaya dek!..” şiiri okundu. “Okan Külekçi ölümsüzdür!“,”Bedel ödedik bedel ödeteceğiz!” sloganlarınının ardından bir yoldaşı konuşma yaptı:

Yoldaşlar, Okan yoldaş '95 Gazi Direnişi'nin yaşandığı bir kesitte, sınıf hareketinin ve devrimci hareketin görece yüksek olduğu bir dönemde örgütüyle tanıştı. AFMK’ların örgütlenmesinde ve eylemleri içinde aktif olarak görev aldı. Ancak o zamanlar kendisini sadece dar antifaşist görüşlerle ve hareketle sınırlayan kafa yapısının aksine örgütünün yönelimini kavramış ve kendini ona göre konumlandırmayı bilmiştir. Sınıf içerisinde çalışma yürütmeye başlamış, onlarla güçlü bağlar kurmak için uğraşmıştır. F tipi saldırılarının yoğun olduğu dönemde de yine en önlerde mücadele etmiştir. Cezaevine düştüğünde bedenini Ölüm Orucu'na tereddütsüzce yatırmış, Ölüm Orucu'nun 240. gününde şehit düşmüştür.



Yoldaşlar, Okan yoldaş şehit düştüğünde 21 yaşındaydı. Çok kısa bir devrimci yaşamı oldu. Ancak o kısa yaşam bizlere birçok şeyi öğretti ve öğretmeye devam ediyor: Adanmışlık, özveri, disiplin, inanç... Okan yoldaş zor bir kesitte bir adım öne çıkarak sahiplendi örgütünü…

Devrim yolu zorlu bir yoldur. Bu yolda engellerle karşılaşacağız, hain tuzaklar çıkacak karşımıza… Gün gelecek aşamayacağımızı sandığımız engin dağlar çıkacak, geçemeyeceğimizi sandığımız nehirlerle kesilecek yolumuz… Ancak göreceğiz ki, inanç ve disiplin, kararlılık ve ısrar, aşamayacağımızı sandığımız engelleri birer birer kaldıracak önümüzden…
Çok değil daha bir yıl önce ağır bir tasfiyecilik süreci yaşadık. Bu süreçte geri düşenler oldu, umutsuzluğa kapılananlar, bırakıp gidenler oldu. Ancak bunun yanında bir adım öne fırlayanlar, yükü omuzlayanlar da oldu. Ne var ki yoldaşlar, bu tek başına yeterli değil. Şimdi kendimizi örgütün ihtiyaçları doğrultusunda geliştirmeli, örgüt disiplinini yaşamımızın her anında hayata geçirebilmeliyiz. Örgütümüz bizden şimdi bir adım öne çıkmamızı istiyor. Herkes burada, Okan Külekçi yoldaşın karşısında bir kere daha düşünmelidir. Kendinde gördüğü eksiklikleri, iç engellerini, aşması ve yapması gerekenleri bir kez daha düşünmeli ve kendini buna göre, proleter sosyalist bir perspektif ve disiplinle donatmalıdır!

Örgütümüz yolumuzu gösteriyor: Sınıfa gitmemizi, sınıf içerisinde kök salmamızı istiyor. Her yoldaş kendisini bu yönde geliştirmek için çaba harcamaya zorunlu hissetmelidir. Zor koşullardan geçiyoruz; Şaban Budak yoldaşın da dediği gibi, “Önemli olan zor koşullar altında devrimcilik yapabilmektir”. Çünkü zor koşullar keskindir: Ya o koşullar için kendini geliştirerek, çelikleşerek çıkarsın ya da koşulların altında ezilir, savrulup gidersin...

Konuşma “Orak, çekiç, silah, yıldız, bay-ra-ğı-mız!..” sloganı atılarak sonlandırıldı. Ardından bir yoldaşı şiir okudu. Sonra bir başka yoldaşı daha konuştu: “..Hani bazı yoldaşlar vardır, tanımazsın, belki hayatında hiç görmemişsindir ama onu çok uzun zamandır tanıyormuşsun gibi hissedersin kendini. Okan yoldaş da öyledir benim için” sözleriyle başladığı konuşmasını “...Okan yoldaşa sözüm var: Gün gelecek buraya, mezarı başına işçi ve emekçilerle birlikte geleceğiz, kucaklarında çocukları kadınlarla, işlerinden çıkıp gelen işçilerle dolduracağız burayı..” sözleriyle bitirdi.

Sonra hep bir ağızdan “Biz kazanacağız!” marşı okundu. Okan Külekçi yoldaşın anmasından sonra, yine 2000 Ölüm Orucunda sonsuzluğa uğurladığımız Ali Çamyar yoldaşın mezarına gelindi. Saygı duruşunun ardından okunan şiirle anma sonlandırıldı. Daha sonra Ölüm Orucunda şehit düşen diğer devrimci siper yoldaşlarını anmak için, TKP/ML saflarında mücadele etmiş Ölüm Orucu şehidi Nergiz Gülmez’in mezarına gidildi. Nergiz Gülmez Ölüm Orucu’nın 123. gününde sonsuzluğa uğurlanmıştı. Burada yapılan saygı duruşunun ardından, “Devrim şehitleri ölümsüzdür!”, “Yaşasın devrim ve sosyalizm!” sloganlarıyla anma sonlandırıldı.

Anmaya Partizan da katılarak destek verdi.