Cumartesi, 4 Haziran 2011 (15 yıl 5 ay önce)
İçinde yaşadığımız sistemin bekası için yarışan düzen partileri, seçim koşusunun son etabına girerken hizmet ettikleri sınıfın ruhuna uygun bir biçimde rezalet ve iküyüzlükten inciler döktürmeye hız kazandırdılar. Belden aşağı işler, birbirlerine karşı belden aşağı vuruşlar peşisıra geldi. Balçık içinde yüzüyor, birbirlerinin orasını burasını açıyorlar.
Birbirlerine karşı bir “kimyasını bozduk” muhabbeti tutturdular. Her birinin serancamında kimyalarının bozuk olduğu açık zaten.
Bu sadece düzen partileri arasında seyreden bir kapışma değil. İşin asıl kimyasını, sermayenin siyasal gücü paylaşma kavgası, iktidarın olanaklarını tekelinde toplama çatışması oluşturuyor. Seçim ve sonrasında gelecek hamlelerin niteliğini, parlamentoya taşınacak milletvekili sayısı önemli oranda etkileyecektir. Yeni bir anayasa paketi, bu çatışmanın kilit noktalarından biri olacaktır.
Diğer yanda dizginsiz emek sömürüsünü derinleştiren çalışma yaşamının kuralsızlaştırılması saldırganlığı, tekelci sermayenin birikim artırıp bir atılım yapması için zaruridir. Bunun karşısında duracak olan işçi sınıfı ve emekçilerin örgütlenme ve eylem direncinin sınırlandırılması, yoksulluk ve özgürlük yoksunluğu sarmalının büyütülmesi kaçınılmazdır.
Çatışma dinamiklerindeki keskinleşme
Bir tarafta keskinleşen emek sermaye çatışmasının ortaya çıkardığı ve bu tablonun beslediği gerilim diğer yanda burjuva demokrasisi sınırları içerisinde dahi olsa çözülememiş “
özgürlükler sorunu” birbirinin üstüne binerek çatışma dinamiklerini artırmaktadır.
Bu nesnel zemin içerisinde hayallerin burjuva parlamentarizmin sınırları içerisine sıkıştırılmasının, beklentilerin buna yönlendirilmesinin faturası ağır olacaktır. Diğer yanda emeğin haklarının ve özgürlüklerin genişletilmesi savaşımının hangi zeminde olursa olsun burjuvazi ve onun yönelimleriyle kıran kırana bir karşıtlık ve çatışma üzerinden yürütülmesi zorunludur. Sınıf iradesinin kuşanıldığı bir örgütlenme ve savaş düzeyi zorlukları ve sınırlılıkları yara yara, bu çatışmalar içerisinden kendi mevzilerini yarata yarata yürütülmek durumundadır. Burada dik durmanın yolu, örgütlüğü ve onun savunma mekanizmalarını geliştirip büyütmekten geçiyor.
Örgütsüz ve savunmasız emekçilerin yiyeceği şamar katlanarak artacaktır. İşsizlik tehdidi sarmalı, kölelik koşullarında kuralsız çalışmanın, taşeronluğun yaygınlaştırılacağı düzlem katlanarak büyüyecektir. İşçi sınıfının örgütlenme ve eylem düzeyini yükseltmek öncülerin sorumluluğu olarak daha fazla kendisini dayatmaktadır. Fabrikalarda, atölyelerde kendisini sadece sendikal örgütlenmeyle sınırlamayan, patronun ve fedeailerinin fiili saldırganlığı, tehdit ve tacizlerine
emeğin yumruğuyla yanıt veren işçi savunma komitelerinin örgütlenmesi elzemdir.
Dozajı artırılan şovenist çığırtkanlık ve
Kürt halkına dönük imha saldırganlığı karşısında,
emeğin kardeşliği bilincini geliştirip büyütecek bir eylem çizgisine sahip kardeşlik müfrezelerinin örgütlenmesi zorunludur. Rejimin kimyasını bozmak buradan geçiyor.
Militan bir sosyalizm mücadelesini güne taşımanın önemli ayaklarından birini de burjuvazinin zoru karşısında devrimci zorun örneklerini kitle temeline dayalı biçimleriyle örgütlemek, hayata geçirmek oluşturuyor.
Bu yönüyle asıl seçimimiz bunun koşul ve olanaklarını büyütmek olmalıdır…