Adana'da bir karakol baskını sırasında 18 Nisan 1979'da şehit düşen Azmi Akan, mücadele yoldaşları tarafından mezarı başında anıldı. Azmi Akan ve tüm devrim şehitleri adına yapılan saygı duruşundan sonra Azmi Akan'ı anlatmak için söz alan iki yoldaşının anlatımlarını sitemize gelen haberden kısaltarak yayınlıyoruz.
“18 Nisan 1979 yılı akşamı Hacı Bayram Polis Karakolu'na TİKB müfrezeleri tarafından yapılan baskında Azmi yoldaşı kaybettik! TİKB'nin yayın organı olan OÇ'nin dağıtımı için bir evde toplanan üç sempatizanımız yakalanmıştı. Yakalanan yoldaşlar Hacı Bayram Polis Karakolu'na götürülmüştü. Yoldaşları kurtarmak ve sınıf mücadelesine tekrar katmak için baskın kararı alındı. Karakolu basacak müfrezenin başında Sezai Ekinci yoldaş vardı. Baskın için istihbarat toplandı. Planlar yapıldı. Gerekli yerlere gözcüler dikildi. Baskın sonucu geri çekilme güzergahları belirlendi. Baskın için tüm koşullar hazırlandıktan sonra son kez karakol kontrol edildi. Sezai yoldaşın önderliğinde baskın yapıldı. İçeride umulundan çok fazla polis vardı. Müfreze çatışmaya girdi. Bu çatışmada Azmi yoldaş yaralandı. Bir polis öldü. İki polis ve iki bekçi de yaralandı.
Baskında yaralanan Azmi yoldaş karakolun dışına çıkarıldı. Yoldan araba çevrilerek yaralı yoldaş arabaya bindirildi. Devlet Hastenesi'ne bırakıldı. Ağır yaralı olan yoldaşımız hastahanede şehit düştü.
- Azmi yoldaş Kürt kökenli orta halli bir ailenin çocuğuydu. Üniversite yıllarında devrimci mücadeleyle tanıştı. Eczacılık Fakültesini bitirdi. O, düzenle bağ kurmak yerine, kendini sınıf mücadelesine adadı. Bilgi ve enerjisini bu yönde kullandı.
Alçakgönüllü ve mütevazı kişiliğiyle çalışma alanlarında sevgi ve saygıyla anıldı. Adana'nın değişik semtlerinde faaliyetlerini sürdürdü. Adana'nın hemen hemen tüm semtlerinde afiş, yazılama, bildiri, kuşlama ve tüm korsan gösterilerde en önde yer alırdı. Baskı komitesinde ve çeşitli askeri eylemlerde yerini aldı. 1978 Maraş katliamına katılan azılı bir faşistin cezalandırılma eyleminde yine o vardı.
- Azmi yoldaşın ölümü Adana'nın üzerine kara bir bulut gibi çökmüştü. İnanamıyorduk onun ölümüne. Hiç kimsenin ağzını bıçak açmıyordu. Şok olmuştuk, ilk şehidimizdi.
O eşine az rastlanan, nadide bir kır çiçeği gibiydi. Hayatının baharında yoldaşlarıyla daha yapacağı çok iş varken zamansız kaybı bizleri derinden üzdü. Azmi yoldaş ilkelerinden taviz vermeyen, büyüğüyle büyük, küçüğüyle küçük olan, devrimci mücadele içerisinde yeri geldiğinde boya kutusu taşıyan, duvara pul yapıştıran, yoldaşlarının silahlı eğitimini sağlayan mütevazı bir kişiliğe sahipti. Onun ölümünden sonra yeni doğan bebeklere Azmi adı verildi. Anıları mücadelemize örnek olsun. Sen rahat uyu yoldaş, seni unutmadık unutmayacağız.