GÜNCEL
Peki, Birleşik Metal-İş (BMİS) ne yaptı? Bize sahip çıkmadı. Mücadeleci bir sendika olduğunu söyleyen BMİS, mücadeleci işçileri yalnız bıraktı, terketti. İşyerindeki temsilciler, Gebze şube ve BMİS Genel Merkezi “Tazminatınızı alın gidin, size sahip çıkmayacağız” dedi. Bize sendikanın şapka ve önlüğünü dahi vermediler. Ama biz, sınıfımızdan aldığımız güçle işyeri önünde direnişe geçtik. Bunu hazmedemeyen işyeri temsilcileri, sendikanın yönlendirmesiyle işyerindeki işçileri baskı altına almaya başladılar.
İşyeri temsilcileri adeta patronun adamı gibi çalıştı, çalışıyor. İşçi arkadaşlarımızın bize sahip çıkmasını önlemek için, herkesi işten atmakla tehdit ediyorlar. Maden-İş geleneğinden geldiğini, Türk Metal’den farklı olduğunu söyleyen bir sendika bunları nasıl yapar? Biz iki kadın işçi, Maden-İş’i ve onun unutulmaz önderi Kemal Türkler’in mücadeleci çizgisini biliyor ve örnek alıyoruz. Buradan, başta BMİS üyesi işçiler olmak üzere tüm kamuoyuna gerçekleri açıklıyoruz:
Birincisi: Bu işyerinde yaklaşık 15 yıldan beri Birleşik Metal-İş Sendikası örgütlüdür. Fakat yıllardır sendikamız bu işyerinde sürekli bir yetki sorunu yaşamaktadır. Çünkü her toplusözleşmeden sonra işten atmalar başlıyor ve işveren tehditle, baskıyla işçileri sendikadan istifa ettirmeye çalışıyordu. Sendika da bu duruma açıktan karşı çıkmıyor ve sessiz kalmayı tercih ediyordu. Hatta baştemsilci istifa etmek istemeyen işçilere “Boşuna ortamı germeyin, siz şimdi istifa edin, ben sizleri sonradan gizlice üye yaparım” şeklinde öneride bulundu. Soruyoruz: Bunlar ne anlama geliyor? BMİS ile işveren arasında özel bir anlaşma mı var?
İkincisi:
Son toplusözleşme öncesinde de, sendika baş temsilcisi gene biz işçileri toplamış ve işyerinde yeterli üyeye sahip olmadığımız için işverenin hazırlamış olduğu sözleşmeye imza atmak zorunda olduğumuzu söylemişti. Bunun üzerine bizler, işyerinde birlikte çalışmakta olduğumuz sendika üyesi olmayan arkadaşlarımızı da ikna ederek sendikaya üye yapmaya başladık. Bu çalışmalarımız oldukça etkili oldu ve 60 kişi civarında olan üye sayımız 220’ye çıktı ve sözleşme yapıldı. Soruyoruz: Toplu sözleşme yapılsın diye çalıştığımız için mi işten atıldık?
Üçüncüsü: İşten atılmayı kabul etmeyen işçi arkadaşımıza patronun adamları saldırdı, saçından sürükleyerek bir odaya kilitlediler. İşyeri temsilcileri ve sendika bu saldırıya neden sessiz kaldı, neden gereken cevabı vermedi?
Dördüncüsü: İşten atılmayı kabul etmedik, bunun üzerine işveren ile sendika anlaşarak bizi izne çıkardılar. Şube yöneticileri ve işyeri temsilcileri “Bekleyin biz bu sorunu çözeceğiz, işler kontrol altında” dediler. Ama hiçbir şey yapmadılar. Soruyoruz: İşyerinden uzaklaşalım, işçi arkadaşlarımıza ulaşmayalım ve böylece bu durum kapansın diye mi izne çıkartıldık?
Beşincisi: Direnişe geçtiğimiz halde sendikacılar ve işyeri temsilcileri bize ne önlük, ne şapka, ne de pankart verdiler. Soruyoruz: Neden direnişin başlamasını ve işçilerin haklarını aramasını istemiyorlardı? Patrona nasıl bir söz vermişlerdi?
Altıncısı: 20 Mayıs Cuma günü fabrikaya gelen şube yöneticileri patronun temsilcileri önünde işçilere sesleniyor. “Dışarıdaki arkadaşlarınız için bir şey yapacak durumumuz yok” diyorlar. Soruyoruz: Bu konuşma neden işveren temsilcilerinin önünde yapılıyor? İşçilere nasıl bir gözdağı verilmek isteniyor?
Yedincisi: İşçileri temsil ettiğini söyleyen sözde işçi temsilcilerinin sendikadaki bir toplantıda bizi dövmekle ve ağız burun kırmakla tehdit etmesi ne anlama geliyor? Başta işyeri baştemsilcisi, bizim yanımıza gelmemeleri için işçileri tehdit ediyor. “Liste tutuyorum, sizin durumunuz da iyi olmaz” diyor içeride çalışan arkadaşlarımıza. Soruyoruz: Bunlar kimin temsilcisi, patronla aralarında nasıl bir bağ var?
Artık yeter! Lâfa gelince mücadeleden söz eden, ama mücadele eden işçilerin işten atılmasına göz yuman ve ortak olan ikiyüzlü sendikacılardan bıktık! Bu sendikacılar sınıf sendikacılığı geleneğini kirletiyorlar. Ama biz mücadeleci işçiler buna izin vermeyeceğiz. Tüm işçi kardeşlerimizi bilinçli olmaya ve sendikalarına sahip çıkmaya davet ediyoruz. Biz işçiler sendikalarımızdan bürokrat sendikacıları kovmadığımız müddetçe sendikalarımız mücadeleci bir işçi örgütü haline gelmeyecek! Bunu çok iyi bilelim ve ona göre davranalım. Buradan, başta BMİS üyesi işçiler olmak üzere, tüm işçileri ve işçi örgütlerini görev başına çağırıyoruz!
* YAŞASIN LEGRAND DİRENİŞİMİZ!
* YAŞASIN ONURLU MÜCADELEMİZ!
DİRENİŞÇİ LEGRAND İŞÇİLERİ
10 Haziran 2011
Salı, 21 Haziran 2011 (15 yıl 4 ay önce)
Sendikalar işçilerin mücadele örgütü olmalıdır!
Biz iki kadın işçiyiz. Gebze’de kurulu Bufer-Legrand adlı işyerinde çalışırken, sendikamıza sahip çıktığımız için işten atıldık. Ama boyun eğmedik ve direnişe geçtik. Sendikamız Birleşik Metal-İş’in işyerindeki yetkisinin düşmemesi için gece gündüz çalıştık ve başardık. Sendikamız yeniden işyerinde toplu sözleşme yaptı. Mücadele eden, işyerindeki örgütlülüğün güçlenmesi için çalışan biz iki kadın işçi ise işten atıldık.Peki, Birleşik Metal-İş (BMİS) ne yaptı? Bize sahip çıkmadı. Mücadeleci bir sendika olduğunu söyleyen BMİS, mücadeleci işçileri yalnız bıraktı, terketti. İşyerindeki temsilciler, Gebze şube ve BMİS Genel Merkezi “Tazminatınızı alın gidin, size sahip çıkmayacağız” dedi. Bize sendikanın şapka ve önlüğünü dahi vermediler. Ama biz, sınıfımızdan aldığımız güçle işyeri önünde direnişe geçtik. Bunu hazmedemeyen işyeri temsilcileri, sendikanın yönlendirmesiyle işyerindeki işçileri baskı altına almaya başladılar.
İşyeri temsilcileri adeta patronun adamı gibi çalıştı, çalışıyor. İşçi arkadaşlarımızın bize sahip çıkmasını önlemek için, herkesi işten atmakla tehdit ediyorlar. Maden-İş geleneğinden geldiğini, Türk Metal’den farklı olduğunu söyleyen bir sendika bunları nasıl yapar? Biz iki kadın işçi, Maden-İş’i ve onun unutulmaz önderi Kemal Türkler’in mücadeleci çizgisini biliyor ve örnek alıyoruz. Buradan, başta BMİS üyesi işçiler olmak üzere tüm kamuoyuna gerçekleri açıklıyoruz:
Birincisi: Bu işyerinde yaklaşık 15 yıldan beri Birleşik Metal-İş Sendikası örgütlüdür. Fakat yıllardır sendikamız bu işyerinde sürekli bir yetki sorunu yaşamaktadır. Çünkü her toplusözleşmeden sonra işten atmalar başlıyor ve işveren tehditle, baskıyla işçileri sendikadan istifa ettirmeye çalışıyordu. Sendika da bu duruma açıktan karşı çıkmıyor ve sessiz kalmayı tercih ediyordu. Hatta baştemsilci istifa etmek istemeyen işçilere “Boşuna ortamı germeyin, siz şimdi istifa edin, ben sizleri sonradan gizlice üye yaparım” şeklinde öneride bulundu. Soruyoruz: Bunlar ne anlama geliyor? BMİS ile işveren arasında özel bir anlaşma mı var?
İkincisi:
Üçüncüsü: İşten atılmayı kabul etmeyen işçi arkadaşımıza patronun adamları saldırdı, saçından sürükleyerek bir odaya kilitlediler. İşyeri temsilcileri ve sendika bu saldırıya neden sessiz kaldı, neden gereken cevabı vermedi?
Dördüncüsü: İşten atılmayı kabul etmedik, bunun üzerine işveren ile sendika anlaşarak bizi izne çıkardılar. Şube yöneticileri ve işyeri temsilcileri “Bekleyin biz bu sorunu çözeceğiz, işler kontrol altında” dediler. Ama hiçbir şey yapmadılar. Soruyoruz: İşyerinden uzaklaşalım, işçi arkadaşlarımıza ulaşmayalım ve böylece bu durum kapansın diye mi izne çıkartıldık?
Beşincisi: Direnişe geçtiğimiz halde sendikacılar ve işyeri temsilcileri bize ne önlük, ne şapka, ne de pankart verdiler. Soruyoruz: Neden direnişin başlamasını ve işçilerin haklarını aramasını istemiyorlardı? Patrona nasıl bir söz vermişlerdi?
Altıncısı: 20 Mayıs Cuma günü fabrikaya gelen şube yöneticileri patronun temsilcileri önünde işçilere sesleniyor. “Dışarıdaki arkadaşlarınız için bir şey yapacak durumumuz yok” diyorlar. Soruyoruz: Bu konuşma neden işveren temsilcilerinin önünde yapılıyor? İşçilere nasıl bir gözdağı verilmek isteniyor?
Yedincisi: İşçileri temsil ettiğini söyleyen sözde işçi temsilcilerinin sendikadaki bir toplantıda bizi dövmekle ve ağız burun kırmakla tehdit etmesi ne anlama geliyor? Başta işyeri baştemsilcisi, bizim yanımıza gelmemeleri için işçileri tehdit ediyor. “Liste tutuyorum, sizin durumunuz da iyi olmaz” diyor içeride çalışan arkadaşlarımıza. Soruyoruz: Bunlar kimin temsilcisi, patronla aralarında nasıl bir bağ var?
Artık yeter! Lâfa gelince mücadeleden söz eden, ama mücadele eden işçilerin işten atılmasına göz yuman ve ortak olan ikiyüzlü sendikacılardan bıktık! Bu sendikacılar sınıf sendikacılığı geleneğini kirletiyorlar. Ama biz mücadeleci işçiler buna izin vermeyeceğiz. Tüm işçi kardeşlerimizi bilinçli olmaya ve sendikalarına sahip çıkmaya davet ediyoruz. Biz işçiler sendikalarımızdan bürokrat sendikacıları kovmadığımız müddetçe sendikalarımız mücadeleci bir işçi örgütü haline gelmeyecek! Bunu çok iyi bilelim ve ona göre davranalım. Buradan, başta BMİS üyesi işçiler olmak üzere, tüm işçileri ve işçi örgütlerini görev başına çağırıyoruz!
* YAŞASIN LEGRAND DİRENİŞİMİZ!
* YAŞASIN ONURLU MÜCADELEMİZ!
DİRENİŞÇİ LEGRAND İŞÇİLERİ
10 Haziran 2011