Cumartesi, 2 Temmuz 2011 (15 yıl 4 ay önce)
2 Temmuz 1993 yılında Sivas’ta devlet tarafından katledilen aydın, sanatçı ve emekçiler için düzenlenen anmaya Sivas Valiliği'nin provokasyonu ve talimatıyla saldırıldı.
12 Temmuz genel seçimlerinde, Malatya’dan AKP milletvekili aday adayı olan Vali Ali Kolat, günler öncesinde basın aracılığıyla çeşitli tehditler savurarak provokasyon yaratmak istedi.
2 Temmuz anması için Türkiye'nin dörtbir yanından yola çıkan devrimci, demokratik kitle örgütlerinin otobüsleri çeşitli pankart ve tabelalar bahane edilerek durdurulmuş, Sivas’a sokulmak istenmedi. Ardından Madımak Oteli'ne doğru yürüyüşe geçildi. Katliamın yapıldığı yere kimseyi yaklaştırmayacaklarını günler incesinden ilan eden devlet, oteli ablukaya aldı.
Şehit ailelerinin yanlarında getirdikleri 'Madımak Utanç Müzesi' levhasını binaya asmak istemeleri üzerine polis dişini gösterdi. Sadece aileleri alacaklarını söylediler, aileler bunu reddetti. Kitle barikata yüklenince polis biber gazıyla kalabalığı dağıtmaya çalıştı. Kitlenin kararlığı ve coşkusu saldırıyı boşa çıkararak, şehit aileleri tarafından ”MADIMAK UTANÇ MÜZESİ” tabelası otele asıldı.
Bir avuç aydın, sanatçı ve emekçinin katliamdan korunmak için sığındıkları Madımak Oteli uzunca bir zaman et lokantası yapılarak, tarihin en aşağılık en iğrenç duruşuna imza atılmıştı. Katliam sanıklarını birer ikişer tahliye eden devlet, duruşmaları başka illere sürdü, suçüstü yakalanmış katliam sanıklarını yurtdışına kaçırdı, kaçıramadıklarına belediyelerde iş verip sakladı. Gelinen aşamada ise Sivas katillerinin yargılanmak zorunda oldukları dava zaman aşımına sokularak, katliamcı yüzleri bir kez daha sırıttı.
Alevi emekçilerin ve devrimcilerin uzun zamana yayılan mücadeleleriyle kapatılan et lokantası, halkın parasıyla kamulaştırılmasına rağmen şehit ailelerin tasarrufuna bırakılmadı. Tarihi katliam ve kıyımlarla anılan “Cumhuriyet geleneğine sahip” dedikleri devlet, adeta insanlıkla dalga geçercesine Kültür merkezine çevirdiği Madımak Oteli'nde yakılan Sivas şehitlerinin adlarının yanına katliamda gebertilmiş katillerin adlarını da yazma cüretini gösterebildi.
İster tehdit edin, ister öldürün fark etmez. Bizzat kendiniz bir kez daha katliamın altına imza atarak sorumluluğunuzu perçinlediniz. Şimdiye kadar gerçekleştirdiğiniz bütün alçakça katliamlarınızın hesabını er geç soracağımızı iyi biliyorsunuz. Tarihsel iftira, inkar, asimilasyon ve imha politikalarınız sökmedi sökmeyecek! Her türlü fitne fesadınız emekçilerin kardeşliğiyle bir bir açığa çıkacak!
İster modern Hızır Paşalar yetiştirin ister elikanlı güruhlar, ya da emperyalist akbabalarınızın planlarıyla hareket edin... Belki biraz geciktirebilirsiniz. Ama tarihin çöplüğündeki sonunuz değişmeyecektir. Emekçi hakların kardeşleşerek hesabınızı dürmesi kesindir!