Perşembe, 4 Ağustos 2011 (15 yıl 3 ay önce)
Dersim'e gitmek için yola çıkıyoruz. En çok görmek istediğim coğrafya Dersim. O yüzden çok heyecanlıyım. DEDEF’in (Dersim Dernekleri Federasyonu) tutmuş olduğu iki otobüsle 1 Mayıs Mahallesi'nden yola çıkıyoruz. Gelenlerin çoğu Dersimli. Ama bizim gibi Dersimli olmayanlar da var. Kurtköy TEM'de diğer otobüslerle buluşuyoruz beş araçlık bir konvoy oluyoruz. Bizim otobüsümüz İzmit‘e giriyor yolcu almak için. Ufak bir kaza geçiriyoruz, otobüsün arka sağ camı tabelaya çarpıp patlıyor. Sanayide geçiçi bir çözüm bulup şeffaf brandayla kapatıp yola devam ediyoruz. Güzergahımız kısa olduğu için Amasya-Erzincan üzeri Dersim. Yolda diğer otobüsleri yakalıyoruz. Hep birlikte yola devam ediyoruz.
Tam 18 saaat sonra Erzincan’dan sınırı geçip Muti Köprüsü'nden geçerek Dersim topraklarına giriyoruz. İlk önce Pülümür‘e geliyoruz yol kenarlarında tuz ocaklarını görüyoruz. Kısa bir mola veriyoruz. Pek konaklayacak yer yok. Daha sonra yola devam ediyoruz. Kırmızıköprü mevkinde Düzgün Baba‘ya gidecekler ve direkt merkeze gidecekler olarak ayrılıyoruz. Biz bir sonraki gelişe bırakıyoruz Düzgün Baba’ya ziyareti. Ve Nazimiye üzerinden öğlen olmadan Dersim'e varıyoruz.
Yol boyunca hakim tepelerde ve köprü başlarındaki karakol ve mevziler gözünüzden kaçamayacak kadar çoklar. Türkülerdeki gibi "Dersim dört dağ içinde"... Merakla etrafımızı izliyoruz. Şimdi ilk olarak merak ettiğim, dünyada heykeli dikilen ilk ve tek deli Seyuşe‘nin heykelini ziyaret ediyoruz. Daha sonra da Dersim sokaklarını geziyoruz. Sanatçılar Sokağı'nda standlar açılmış orada devrimci kurumların satandlarını ziyaret ediyoruz. İstanbul‘dan tanıdık siper yoldaşlarıyla kuçaklaşıyoruz. Festivalden 1 gün önce geldiğimiz için Dersim sokaklarını gezip insanlarla sohbet ediyoruz.
Akşam bir Dersimli siper yoldaşı bizi evine davet ediyor. Gece geç saatlere kadar Dersim'in tarihinden ve coğrafyasından konuşuyoruz. Bize anlattığı yerleri görmek için notlar alıyoruz. Ertesi gün güzel bir kahvaltı yapıyoruz ev halkıyla, hepsi çok sıcak ve dostlar. Festivalin ilk günü katılmak istediğimiz bir panel var: "38’i yaşayanlar 38’i anlatıyor". Dersim Katliamı'ndan sağ kurtulan dört erkek, üç kadın, artık çok yaşlı olmalarına rağmen bize yaşadıklarını anlatıyorlar. Ne kadar bilirsek bilelim onların tanıklıkları bizi daha çok etkiliyor ve sisteme nefretimizi daha da arttırıyor.
Daha sonra yeraltı çarşısı üzerinde kardeşinin cenazesinin verilmesi için açlık grevi yapan Hüsnü Yıldız‘ı ziyaret edip sohbet ediyoruz. Terminalin oradan aşağı inerek Munzur‘un kenarına iniyoruz. Daha aşağılara yapılan Uzunçayır Baraj Gölü'nden dolayı Munzur durgunlaşmış. Bu yüzden Munzur kirlenmeye başlamış.
Munzur’un etrafında çay bahçeleri var, oturup bir çay içelim dedik . Garsonlar akşam 17:00‘den sonra sadece alkollü içkiler satıyormuş. Durumu protesto edip oradan hep beraber çıktık. Daha sonra Partizan okurlarının beş şehit kadın gerilla için yaptıkları anmaya katıldık. Saat 19:00‘da konserleri izlemek için stadyuma gittik. Çimlerin üzerinde ilk önce açılış konuşması yapan Belediye Başkanı
Edibe Şahin‘i, ardından siyasi yapıların temsilcilerini dinledik. Konserde Rojdayı, Belediye Çocuk Korosu ve Ali ihsan Doğan'ı, Koma Gulen Xerzan'ı, Sena Dersimi'yi, Grup Yorum'u, Grup Arjen’i dinledik.
Ertesi gün erkenden kahvaltı yapıp Ovacık‘a geçtik . Dersim’de mutlaka görülmesi gereken o muhteşem Munzur Gözeleri'ni gezdik. Su topraktan ne kadar soğuk çıkabilir? İşte bunun için mutlaka gözelere elinizi sokmalısınız. Öğlenden sonra Ovacık’ın hemen yanında Konak Köyü‘nün mezarlığında yoldaşımız Piro‘yu ziyaret ettik Piro öyle bir yerde yatıyorki, önünden Munzur geçiyor, arkasında Dersim dağları. O canını verdiği Dersim Dağları... Piro’nun yanından ayrılıp Ovacık merkeze geçtik.
Araba arızalandığı için bu geceyi Ovacık’ta geçirmek zorunda kaldık. İyiki de Ovacık’ta kalmışız. Çünkü sahneye konuşma yapmaya çıkan Kamer Genç‘e verilen tekeyi ve isabet eden yumurtayı göremeyecektik. Ertesi sabah erkenden Hozat‘a hareket ettik. Ama yollar çok bozuk olduğu için bizim otobüsle beraber dört otobüs arızalandı. Hozat Belediyasi bizler gecikince iletişime geçerek bizlere araç gönderdi. Daha sonra karşılama ve kahvaltı etkinliğini bizler gelene kadar ertelemişler. Hozat’ta kahvaltının ardından “Munzur Özgür Akacak” yürüyüşü yapıldı.
Akşamki konserde ise Kardeş Türküler, Mikail Aslan, Grup Şiar çok güzel ezgiler seslendirdiler. Sabah Dersim merkeze yola çıktık. Yolda askerler aracımızı durdurup kimlik kontrolü yaptı. Ve son gün, o güzelim Munzur’u ve Dersim dağlarında geçireceğimiz son gün. Akşam Gola Çetu‘ya ateş yakma etkinliğinde 10 binin üzerinde kitleyle beraber Dersim girişindeki Gola Çetu’ya doğru “Munzur özgür akacak!” sloganlarıyla beraber yürüdük. Ve akşam geç saatte Dersim’e veda ederek İstanbul’a doğru yola çıktık.
Dersim Dersimlilerin anlattığı kadar muhteşem o coğrafyanın mutlaka görülmesi lazım. Ayrıca eğer Munzur’a kurulmak istenen barajlar engellenemezse ne kaybedeceğimizi görmek için de mutlaka gidilmeli.
[İstanbul’dan bir Alınteri okuru]