12 Eylül askeri faşist darbesinin 31. yıldönümü Ankara'da Toros Sokak'tan başlayan bir yürüyüşle lanetlendi
Toplanma noktasına giderken polisin yürüyüş güzergahının çevresindeki sokaklarda müthiş bir yığınak yaptığını gördük. Şehitlerimizin fotoğrafları parkın çimenlerine dizilmişti. Onları görünce sanki bizden hiç ayrılmamışlar gibi geldi. “Bu nasıl hesap sorma, bu ilgisizlik, bu vurdumduymazlık; siz bizden direnişi ve mücadeleyi böyle mi öğrendiniz!..” dediklerini duyar gibi oldum. Bir an Sezai yoldaşın, Osman yoldaşın, Fatih yoldaşın, Lale yoldaşın, Selma yoldaşın gözlerindeki sorgulayan ifadeyi hissettim üzerimde. Önce yoldaşlarına sonra da alana gelen devrimcilere bakıyorlardı şaşkın ve huzursuz gözleriyle...
Kortej oluşturuldu ve yürüyüş başladı. Yürüyüşe "Devrimci 78'liler Federasyonu"nun da aralarında bulunduğu çok sayıda devrimci-ilerici kurum ve yapı katıldı. “Kahrolsun faşist diktatörlük!”, “Darbecilerden hesabı emekçiler soracak!”, “Kürt ulusuna özgürlük, kahrolsun faşist diktatörlük!”, “Yaşasın devrimci dayanışma”, “Yaşasın halkların kardeşliği!” sloganları katıldı.
Saygı duruşuyla başlayan mitingde “Ankara Emek ve Demokrasi Güçleri” adına bir konuşmacı 12 Eylül'le hesaplaşılması, darbecilerin yargılanması, Kürt sorununda inkar ve imha politikasına son verilmesi, YÖK, MGK gibi kurumların dağıtılması gerektiğini vurguladı. Konuşma, devrimci mücadeleye çağrısıyla sona erdi.
Uğruna nice bedel ödenen 12 Eylül'ü lanetlediğimiz yürüyüşte beni en fazla etkileyen kitlenin sayıca azlığından da çok yüzlerdeki bezginlik, umutsuzluk ve genel bir ruhsuzluk haliydi. Sloganlar atılırken bile ağızlar lütfen açılıyor gibiydi.
Yaklaşık 750 kişinin katıldığı eylem, çekilen halaylarla son buldu. 12 Eylül'ün 31. yılında Ankara adına üzerinde düşünülmesi gereken olumsuz bir tabloydu.
[Ankara'dan bir Alınteri okuru]