Pazar, 25 Eylül 2011 (15 yıl 1 ay önce)
Şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!
ADNAN YÜCEL
Devrim mücadelesinde onlar direnişin adıydılar.
Ulucanlar katliamında 10 devrimci: Zafer Kırbıyık; Önder Gençaslan; İsmet Kavaklıoğlu; Habip Gül; Ümit Altıntaş; Aziz Dönmez; Ahmet Savran; Abuzer Çat;Mahir Emsalsiz ve Halil Türker Ulucanlar' da katledildiler. Arkalarında destansı bir direniş bırakarak ölümsüzler kervanına katıldılar.
26 Eylül günü sabahın erken saatlerinde başlatılan operasyona tutsakların cevabı direniş oldu. Devlet devrimcileri kolayca teslim alamayacağını bildiğinden ona göre hazırlanarak gelmişti. Operasyonda binlerce gaz bombası makineli tüfekler kimyasal gazlar yüzlerce asker, polis kullanıldı.
19 Aralık 2000'de ise T.C devleti, 1 yıl boyunca maketler üzerinde, savaşa hazırlanır gibi hazırlandığı katliamı toplamda;
8 jandarma komando taburu,
191 subay,
432 astsubay,
392 uzman jandarma,
281 uzman erbaş,
7 bin 80 er,
skorsku helikopterler ve
20 bini aşkın bomba ile gerçekleştirdi.
Ulucanlar direnişçilerinin katledilişlerinin 12. Yılında Karacahmet mezarlığında anıldılar. (TUYAP) tarafından düzenlenen anmada, TKİP MK Üyesi Ümit Altıntaş’ın mezarına gidilerek On'lar anıldı. Karacaahmet Mezarlığı girişinde toplanılarak yürüyüşe geçen kitle “Yaşasın Ulucanlar direnişimiz!”, “Devrim şehitleri ölümsüzdür!”, “Anaların öfkesi katilleri boğacak!”, “İçerde dışarıda hücreleri parçala!”, “Onları unutma unutturma!”, “Bedel ödedik bedel ödeteceğiz!”, “Yaşasın devrimci dayanışma!” sloganları tüm mezarlığı inletti. Ayrıca yürüyüş sırasında Ulucanlar direnişcilerinin fotoğrafları taşındı.
Anma için Ümit Altıntaşı’n mezarı başına gelindiğinde kısa bir konuşma yapılarak basın açıklmasına geçildi.
Açıklamada şunlara yer verildi;
Dostlar...
26 Eylül 1999 günü, sermaye devleti kanlı tarihine, alçakça bir sayfa daha eklemiştir. Bütün tarihi, azgın sömürü, inkar, imha ve asimilasyon üzerine kurulu olan düzen temsilcileri, Ankara Merkez Kapalı cezaevinde 10 devrimci tutsağı katledip, onlarcasını yaralayarak sınıfsal kinini kusmuştur. “Bu katliam, sıradan, tesadüf eseri oluşmamıştır. Aksine, uzun zamana yayılan, devletin stratejik önceliklerine göre gözetilen bir katliamdır. Daha doğrusu devletin her alanda yeniden yapılandırılması girişiminin ilk adımlarından biridir. Aynı zamanda emperyalist sisteme bağlılığın en alçakça gösterilerinden biridir.
Dostlar...
Katliam sermaye devleti açısından hassas bir süreçte planlanıp uygulanmıştır. Katliam yapıldığı dönemde Sermaye devleti debelendiği ekonomik siyasi krizden çıkma arayışı içindeydi. Krizden çıkmak için bir dizi adımlar programlar açıklıyor, IMF ve Dünya Bankası tarafından bakan atamaları yapılıyordu. IMF ve DB tarafından işçi ve emekçilere yönelik ağır bir saldırı programı başlatmış, mezarda emeklilik yasası geçirilimişti. Hemde öyle bir dönemde geçirilmişti ki Türkiye işçi ve emekçileri sermaye devletinin uyguladığı politikalar sonucu onbinlerce emekçinin can verdiği, marmara depreminin hemen ardından. 15 günde 15 yasa sloganı devletin stratejik adımlarının kararılığını simgeleyen bu dönemde Kürt halkına karşıda asimilasyon politikalarını hızla planlandığı bir dönem olduğunu gözlemleniyordu. Tüm bu ağır sömürü ve saldırı programına birinci elden tepkilerin önününü kesmek stratejik adımların devamlılığını garantiye almak için, ULUCANLAR cezaevinde, 26 Eylül 1999 günü alçakça işkence ve katliam yapılmıştır. " Cezaevlerine hakim olmadığı ve cezaevlerinin örgütlerin eğitim merkezleri haline geldiği" yalanlarıyla HÜCRE TİPİ CEZAEVLERİNE geçişin ilk planlı saldırısıdır.
Ulucanlardan hemen sonra gelen, 19 Aralık katliam programıyla, stratejik planlamasının fiziki ayağını tamamlamıştır. Bu katliamın baş sorumluları, sömürücü sınıflar olmak üzere onların siyasi ve askeri temsilcileridir. Başta Ecevit, Hikmet Sami Türk, Hrant Dink katliamı sanığı Albay Aliöz ve dönemin tüm yetkili erkanıdır. Ayrıca işçi, emekçilere, halklara ve devrimcilere her saldırıda en az devlet kadar saldırgan kara kampanyalar düzenleyen burjuva basında katliamın birinci dereceden sorumlusudur. Katliamın ardından katliamı aklayan bir kaç manşet bile bu katliamda nasıl bir suç ortaklığını yaptıkları açıkça anlatacaktır.“Cezaevi Cephanelik” (Sabah, 28 Eylül 1999,), “Cezaevi Değil, Örgütevleri” (Milliyet, 28 Eylül 1999), “Pusu Kurup Ateş Açtılar” (Milliyet, 28 Eylül 1999)...
Dostlar...
Ulucanlar katlamın alçaklığı ve barbarlığın bir resmi olduğu kadar ,devrimci başeğmezliğin, direnişçiliğin ve siper yoldaşlığınında başka bir resmidir. Devrimcilerin defalarca geçtiği ve alnın akıyla çıktığı düşmanla açık kimliği ile dövştüğü kırıldığı ama asla bükülmediği bir sınavdır. Buca'da, Amed'de, Ümraniye'de, Burdur'da, Ulucanlar'da, ve 19 Aralık'ta 20 zindanda devrim bayrağının elden hiç düşürülmediği, devrim davasının yenilmezliğinin ilanıdır. Düşmanın defalarca rezil edildiği direniş destanlarıdır. Devrimci dayanışmanın, siper yoldaşlığının en güzel örneklerinden biridir. Düşmanı arsızlaştıran, adeta rezilce soysuzlaştıran birazda budur. Adları, andımız olmuştur. Andımız bayraklarımızdır. Ve bir kez daha saygı ile anıları önünde eğilirken, devrettikleri bayrağı, sömürü zincirinin kalelerine dikene kadar asla baş eğmeyecek, asla teslim olmayacağız.
Basın açıklamasının ardından şiir dinletisi gerçekleştirildi. Ümit Altıntaş’ın kardeşi kısa bir konuşma gerçekleştirdi. Yapılan konuşmanın ardıdan ise Kutup Yıldızı'nın söylediği marşlar hep bir ağızdan söylendi.
Müzik dinletisinin ardından On'ların anması sloganlarla sonlandırıldı.