Çarşamba, 12 Ekim 2011 (15 yıl 4 hafta önce)
Sörf yapanlar bilir. En iyi dalgayı en uygun anında yakaladınız, yakaladınız; o zaman üzerindesiniz demektir. Değilse, dalganın altında kalıp, boğulursunuz.
Ülkemizde ve dünyada siyasal, toplumsal dalgalar bu yüzyıla damgasını vuracak nitelikte.
Ortadoğu‘daki "Arap baharı"nın sismik etkileri gün olmuyor ki dünyanın herhangi bir yerinden yeni bir deprem olarak doğmasın.
Avrupa‘ya sıçrayan Tahrir hareketi, şimdilerde ABD semalarında kendini göstermeye başladı. Dünyanın finans merkezi olan Wall Street‘i işgal eylemi, New York Şehri Genel Meclisi‘nin deklarasyonuyla farklı bir boyuta sıçrama emareleri taşıyor. Deklarasyon, özü itibariyle anti-kapitalist içerik taşıyor. Birbiriyle bağlantılı benzer hareketler Avrupa‘da da kamu alanları ile sokakları işgale hazırlanıyor.
Farklı zaman ve mekanlarda oluşan, eyleme geçen bu hareketlerin ortak özelliği, neoliberal politikalara karşı kitlelerin hoşnutsuzluklarını dışa vurması... Dünyanın herhangi bir ülkesi olsun da işçi ve emekçilerin can bedeli kazanımlarına saldırılmış olmasın… Ülkemizde de benzer süreçleri yaşıyoruz.
Ancak, bu hareketlerin sınırlarını da biliyoruz...
Özelleştirme, taşeronlaştırma ve sendikasızlaştırmayla başlayan süreç, bunlarla içiçe ve birbiriyle bağlantılı Torba Yasa, “İstihdam Paketleri”, İstihdam Özel Büroları ve son olarak yasal düzenlemelerle Kıdem Tazminatımız elimizden alınmaya çalışılıyor.
Sermaye devleti, patronların aşırı kar hırsını doyurabilmek için hak niyetine elimizde avucumuzda ne varsa alınmak isteniyor. Bırakalım kendi geleceğimizi, çocuklarımızın geleceği dahi sisler arkasında bırakılmak isteniyor. Kölece çalışma ve kölece yaşama koşullarımız daha da ağırlaştırılmak isteniyor.
Sınıfa karşı hazırlanan saldırı planı, kapsamlı olduğu kadar sınıfı paralize edici boyutta. Öyle ki, bırakalım sendikal örgütlenmeyi, mevcut sendikalar dahi varlığını koruyamaz hale gelecek.
Dolayısıyla bu pakete karşı mücadele aynı oranda kapsamlı ve militan olmak zorunda!..
Bu saldırıların önünü ne sıradan basın açıklamalarıyla, ne öyle birkaç mitingle ne de bir takım pazarlıklarla durduramayacağımızı artık görmeliyiz!.. Aklımıza, hayalimize gelen ne kadar araç, yöntem varsa, ne kadar farklı mücadele biçimleri varsa, hepsini hayata geçirmek zorundayız!.. Çarpıcı kampanya biçimlerinden tutalım da işyeri işyeri, atölye atölye, semt semt dolaşıp işçi ve emekçileri tehlikenin boyutunu ve hükümetin oyunları, yalanlarını anlatıp bilinçlendirmek gerekiyor.
Başta sendikal konfederasyonlar olmak üzere herkese büyük sorumluluklar düşüyor. Ama sendikalarımız bu konuda neler yapıyor?
Onlar daha önceki saldırılarda olduğu gibi bir kaç basın açıklaması, bir kaç mitingle veya imza kampanyalarıyla bu saldırıyı püskürteceklerini sanmamızı istiyorlar. Oysa, Yunanistan, İspanya, İtalya, Mısır, Tunus, İngiltere ve şimdilerde ABD‘de olduğu gibi bu işin çözümünün sokaktan geçtiği bilincine varmalıyız önce!.. Militan bir direniş olmadan, burjuvazinin bu stratejik önemdeki saldırısını geri çekmeyeceğini bimemiz gerekiyor.
Burjuvazi ve onun devleti, son zamanlarda kirli savaşı yeniden harlandırıyor. Yüzyıllardır yok sayılan, inkar ve imhaya maruz kalan Kürt halkının özlem ve beklentilerini terörize ederek sindirmeye çalışıyor. Bir taraftan hak alma bilincini sakatlamaya çalışırken, diğer yandan medya üzerinden sivil ölümleri pazarlayarak halklar arası düşmanlığı körüklüyor. Tarihin hangi sahnesine bakarsanız bakın, halklararası boğazlaşmadan hep egemen güçler yararlanmış, karlı çıkmışlardır.
İşçi sınıfının ölümü anlamına gelen düşmanlığı ortadan kaldırmanın yolu, “İşçilerin birliği, Halkların kardeşliği” şiarından geçiyor. Bu nedenle, bu kirli savaşa dur demek zorundayız! Kürt halkı ve emekçileri üzerindeki baskıya dur demek zorundayız!.. Milliyetçiliğin ve ırkçılığın başka bir panzehiri yok!..
Yine BOP kapsamında Türkiye’nin oynamak istediği role dur demek zorundayız!.. Sermayenin hem uluslararası hem de ulusal ölçekteki planlarının bir parçası olan “Füze Kalkanı” projesine dur demek zorundayız!..
Saldırının kapsamı bu boyuttayken yalnızca “Kıdem Tazminatıma Dokunma!” şiarıyla, bırakalım küçük bir cephede zafer kazanmayı, savunacak bir cephe dahi kalmayacak !..
Şimdi değilse ne zaman?
Evet, 21. yüzyılın ilk çeyreği, büyük gelişmelere gebe. Şimdi onun ilk dalga boylarını görüyor, yaşıyoruz. Dünyada komünist hareketin en zayıf anında geliyor bu dalga. Ancak bu, sosyalizmin kitleler için yeniden bir alternatif, bir umut olma potansiyelini içinde taşıyor!..
Benzer bir dalgayı Türkiye'de de beklemek, 'beklemek' ne demek örgütlemek gerekiyor!.. En uygun zamanı, en iyi dalgayı yakalamak için bütün kaslarımızı, duyularımızı şimdiden hazırlamalıyız!.. Gündemdeki sınıfa yönelik büyük çaplı saldırıyı püskürtebilmek için bulunduğumuz tüm alanlarda her türlü aracı, yöntemi, mücadele ve örgütlenme biçimini sistemli, disiplinli bir şekilde hayata geçirme zamanı!.. Sınıfın içinde, sınıfla birlikte, sınıfın gücüyle en iyi dalgayı yakalama zamanı!.. Bildirilerimizin, afişlerimizin girmediği sokak, atölye, mahalle kalmamalı!.. 8 Ekim’de Ankara’yı burjuvaziye dar etmek için, sendikal bürokrasinin yasallık sevdasını ve devletin barikatlarını işçilerle zorlama zamanı!.. Şimdi, o yasaları meclise hapsetme zamanı!..
Bu, doğru dalga, bu doğru zaman!.. Bugün değilse ne zaman?.. Şimdi değilse ne zaman?..
[Alınteri'nin Ekim 2011 sayısı için kaleme alınan başyazıdır]