Salı, 25 Ekim 2011 (15 yıl 2 hafta önce)
Son iki gündür şehir merkezinde anlam veremediğim bir biçimde tüylerimi ürperten ve kanımı donduran bir eylem tarzı var...
Konvoy şeklinde gezen araçlardaki insanların ellerinde bayraklar, neredeyse aracın her yanını örtecek kadar çok bayrak... slogan atmıyorlar, öfkeli değiller ve dilim varmıyor ama galiba yaptıkları şeyden ötürü mutlular. Bu eylem 2 gün önce dikkatimi çekmişti. İşten çıkmış, durağa doğru ilerliyordum. Bu bayrak aşıklarını görünce, "bugün çatışma mı çıktı acaba, asker cenazesi mi geldi?" diye geçirdim aklımdan hemen. Eve gelir gelmez annemi televizyon karşısında ağlarken gördüm ve gördüğüm manzara karşısında ben de kendimi tutamadım; fakat beni kahreden şehir merkezindeki "deprem"di. Annem Van depremine ağlıyordu ben ise insanlıkları erozyona uğramış, şovenistlere ağlıyordum. Nasıl olur da insanlar, insanların o mezar evlerdeki manzaralarına bu kadar sevinebiliyordu ve dahası bunu kutlayabiliyorlardı...
Nasıl oluyor da insanın acıları insanı sevindirebiliyor? Neredeyse her gün bir faşist saldırı, her gün bir şehir ve her geçen gün artan faşist histeri... Televizyonlardan sokaklara akarken nefret ve akıtırken kanımızı okullarımıza, işyerlerimize, sokaklarımıza bizler televizyon başlarında seyirci mi kalacağız?
Neredeyse aralıksız izledik depremdeki çabaları, "Haydi bir can daha sağ çıksın, küreklere kuvvet yüreklere umut heval no" dedik canlı yayınlardaki can pazarlarına... Saatler ilerledikçe sessizliğimizi annemin kızgın sesi bozdu: "Hani nerede, nerede yardımlarınız! Sabahtan beri her türlü yardımı ihtiyacı sağladık dediniz. Bu insanlar yalnız başlarına hala. O helikopterleriniz bomba atmaya geliyor da neden insanları hastanelere taşımak için yoklar! Yalancı bunların hepsi, yalancı!"
Van'daki yıkıntı büyük, fakat en büyük yıkıntı bu yıkıntı üzerine nefretlerini ve kinlerini büyük molozlar şeklinde dökenlerin insanlık yıkıntısıdır! Medya assolistlerinin ekran enkazları, bayrak aşıklarının şehir merkezlerindeki gövde gösterisidir! Kinini bayrak bayrak sokağa dökenlere karşı "Yaşasın halkların kardeşliği, biji bıratiya gelan!" şiarını rengarenk yansıtacağız meydanlarda! On yıllardır acılarının enkazında direnen Kürt halkının yanında olduğumuzu haykırmaya devam edeceğiz!
* Yaşasın halkların kardeşliği!
* Biji bıratiya gelan!
[Adana'dan bir Alınteri okuru]