GÜNCEL
Antalya'dan gelen Mehtap Tekdemir ise Akdeniz Üniversitesi Beden Eğitimi Öğretmenliği mezunu, iki yıldır atama bekliyor; şu anda yüksek lisansını bitirmeye çalışıyor.
O da bir dönem iki okulda birden ücretli öğretmenlik yapmış.
Tekdemir, para kazanmak için birçok yere başvurduğunu ancak her yerde "Öğretmen misiniz?" cevabı ile karşılandığını söylüyor:
"İş mülakatına gittiğimde öğretmen olduğumu öğrendiklerinde, 'Hocam ben lise mezunuyum, size iş buyuramam üzülürüm; yarın, öbür gün atamanız olur gidersiniz' diyerek işe almıyorlar."
55 bin vaat edildi, 11 bin kişi atandı
Ataması Yapılmayan Öğretmenler Platformu'na göre, Türkiye'de şu anda 290 bin ataması yapılmayan öğretmen var. Platform, geçtiğimiz gün (31 Ekim) yaptığı eylemde, eski ve yeni Milli Eğitim Bakanları Nimet Çubukçu ve Ömer Dinçer'in "55 bin öğretmen ataması" vaadinde bulunduğunu ancak sadece 11 binin atandığını söyledi.
2007'den bu yana ataması yapılmadığı için 27 öğretmen intihar etti. Platform 19 Kasım'da Ankara'da büyük bir miting yapacak.
- Bizler, yıllardır “öğretmen açığımız yok” söylemleriyle bilinçli ve tercihli bir şekilde atamaları yapılmayan öğretmenleriz.
- Bizler, kendi eğitim alanı dışında iş bulamayan, tam gün kadrolu iş güvencesinden yoksun, “ücretli öğretmen” adı altında ayda 400- 600 TL arasındaki asgari ücretlerle, devlet okullarında ve dersanelerde kölece çalıştırılanlarız.
- Bizler, kamusal bir hizmet olan eğitimin, neo-liberal politikalar doğrultusunda “piyasalaştırılmasının” getirdiği esnek çalışma biçimlerinin (ücretli, sözleşmeli vb) doğrudan muhataplarıyız.
- Bizler, yıllarca binbir emekle okuyan; üniversite eğitimi sonrasında açıkta bırakılan, yok sayılan, görmezden gelinen genç eğitimcileriz.
- Bizler, her yıl hayallerimizi bir başka bahara erteliyoruz, 30’lu yaşlarımıza gelip evlenemiyor, ailemizden harçlık almak zorunda bırakılıyoruz; iş bulamadığımız için işportacılık, inşaat işçiliği, tezgahtarlık yapıyoruz. Her şeyden önce “sağlık güvencesinden yoksun” yaşıyoruz. Atanamadığı için hayatını düzene koyamayan, çeşitli psikolojik/ fiziksel sorunlar yaşayan ve çözüm yolu olarak da intiharı seçen birçok arkadaşımız mevcuttur ve bu sayı her geçen yıl daha da artmaktadır.
Tüm bu olumsuzluklara ve ayrışmalara karşı bir “ses” olmak için bir araya geldik.
Çaresizliğe karşı “umudun sesini yükseltmek için”,
Bölünmüşlüğe karşı “bir olmak için”,
Dayanışma ve birlik içerisinde örgütlenerek, daha geniş kitlelere ulaşarak çoğalmak için bir aradayız.
Sistem, kendini sürekli yenileyerek var oluyor. Her yıl binlerce öğretmen, yaşadığımız olumsuz sürece dahil oluyor. Aramızda 5 ile 9 yıl arasında değişen ve henüz atamaları yapılmamış olan meslektaşlarımızın oranı ise azımsanamayacak kadar fazla. Ve bu insanlar yıllardan beri gerek yetkililere gerekse köşe yazarlarına yüzlerce hatta binlerce mektup ve mesaj gönderdi, sorunlarını dile getirmeye çalıştı; karşılığında ne olduğunu, içinde bulunduğumuz süreç yeterince açıklıkla ortaya koymaktadır.
Şu ana dek yapılanlar bir yakarıştan öteye geçmedi. Böyle olunca da, derdi “bir avuç azınlığa para akıtmak olanlar” bu yakarıştan hiç etkilenmediler. Tüm bunlara rağmen, kimse ortaya çıkıp “kral çıplak” deme cesaretini gösteremedi. 140 bin öğretmen açığı bulunduğunu kendi ağzıyla ifade eden resmi makamların (MEB Personel Genel Müdürü) ve bu ifadeyi teyit eden makamların (DPT, TBMM Milli Eğitim Komisyonu Başkanı), yaşadığımız durumdan haberdar olmadığını düşünmek en iyimser haliyle saflıktır.
Bu kurumların ve/veya şahısların sorunumuzun çözümüne muktedir olamayacağının artık farkındayız, bunu bizzat yaşayarak ve tecrübe ederek gördük. Kendi birliğimize ve kendi gücümüze dayanarak mücadele etmemizin en doğru yol olduğunu bu süreç içerisinde daha iyi kavradık.
(...)
Taleplerimiz nettir:
- “Ücretli öğretmenliğin” vb “esnek üretim” biçimlerinin koşulsuz olarak kaldırılması,
- 200 bin öğretmenin ilki Şubat ayına dek olmak üzere acilen “tam gün kadrolu ve güvenceli biçimde istihdamı”nın sağlanması.
Bu bilinçle bizler, “ortak sorunlarımız” etrafında bir araya gelerek platformumuzu oluşturduk; ilk “haklı” tepkimizi göstererek, “açlık grevimizi ve protestomuzu” bu hedef doğrultusunda gerçekleştirdik. Ve bu taleplerimiz çerçevesinde, amaca ulaşana dek etkinliklerimizi büyük bir kararlılıkla ve iller bazında örgütlenerek devam ettireceğiz. Bu süreçte, bizim durumumuzda olan ve/veya destek vermek isteyen herkesi “haklı ve meşru mücadelemizde” yanımızda olmaya davet ediyoruz.
Perşembe, 3 Kasım 2011 (15 yıl 6 gün önce)
Bianet'te Nilay VARDAR'ın haberine göre Ataması yapılmayan iki öğretmen Samsun'dan Ankara'ya yürüyor.
Savaş İka ve Mehtap Pekdemir, bu eylemi sayıları 290 bine ulaşan "atanamayan öğretmenlere" dikkat çekmek için hayata geçirecekler.
“Ataması Yapılmayan Öğretmenler Platformu” da, sorunlarına dikkat çekmek için 19 Kasım'da Türkiye'nin her yerinden Ankara'ya gelecek öğretmenlerle büyük bir miting yapacak, yürüyen öğretmenler, meslektaşlarını Ankara'da karşılayacaklar.
"Hala anne, babamızın eline bakıyoruz"
Samsun'un Kavak ilçesinde yoldalarken konuştuğumuz, ikisi de 25 yaşında olan öğretmenlerden Savaş İka, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği mezunu, 1,5 yıldır atama bekliyor.
Mezun olduğunda bir yıl ücretli öğretmenlik yapmış, "Bir daha asla. Üçüncü sınıf vatandaş olmam" diyor.
Okulların kapanmasına bir hafta kala, sınav kağıtları için para toplamadım diye beni işten çıkardılar. Sanki patron gibi davranarak, herhangi bir nedenle sizi işten çıkarabilirler. Kendimizi savunacak durumumuz yok. Zaten kadrolu öğretmenlerle aynı işi yapmamıza rağmen onların maaşının dörtte birini alıyoruz; sigortalarımız eksik kalıyor.“Mevsimlik işçi gibiyiz"
(...) 25-30 yaşında insanlar anne babalarının eline bakıyor. İnsanların ekonomik ve psikolojik durumları yerle bir olmuş durumda. Milli Eğitim Bakanı, 'bu uyduruk bir sorun' diyor. Biz de bu yüzden bu eziyeti kamuoyuna, yetkililere anlatmak için yürüme kararı aldık.
Antalya'dan gelen Mehtap Tekdemir ise Akdeniz Üniversitesi Beden Eğitimi Öğretmenliği mezunu, iki yıldır atama bekliyor; şu anda yüksek lisansını bitirmeye çalışıyor.
O da bir dönem iki okulda birden ücretli öğretmenlik yapmış.
Sigortamız yarım yatıyor, resmi tatillerde maaşımız yatmıyor. Mevsimlik işçi gibiyiz. Öğretmen olmayan, Hayvan yetiştiriciliği, Seracılık okumuş iki yıllık üniversitelerden mezunlar bile ilkokullarda ücretli öğretmenlik yapıyor. Ailelerin bundan haberi yok, devlete güveniyor. Ben de Nimet Çubukçu'nun 55 bin öğretmen atanacak sözüne güvendim."Hocam ben size iş buyuramam"
Tekdemir, para kazanmak için birçok yere başvurduğunu ancak her yerde "Öğretmen misiniz?" cevabı ile karşılandığını söylüyor:
"İş mülakatına gittiğimde öğretmen olduğumu öğrendiklerinde, 'Hocam ben lise mezunuyum, size iş buyuramam üzülürüm; yarın, öbür gün atamanız olur gidersiniz' diyerek işe almıyorlar."
55 bin vaat edildi, 11 bin kişi atandı
Ataması Yapılmayan Öğretmenler Platformu'na göre, Türkiye'de şu anda 290 bin ataması yapılmayan öğretmen var. Platform, geçtiğimiz gün (31 Ekim) yaptığı eylemde, eski ve yeni Milli Eğitim Bakanları Nimet Çubukçu ve Ömer Dinçer'in "55 bin öğretmen ataması" vaadinde bulunduğunu ancak sadece 11 binin atandığını söyledi.
2007'den bu yana ataması yapılmadığı için 27 öğretmen intihar etti. Platform 19 Kasım'da Ankara'da büyük bir miting yapacak.
Ataması Yapılmayan Öğretmenler Platformu
- Bizler, kendi eğitim alanı dışında iş bulamayan, tam gün kadrolu iş güvencesinden yoksun, “ücretli öğretmen” adı altında ayda 400- 600 TL arasındaki asgari ücretlerle, devlet okullarında ve dersanelerde kölece çalıştırılanlarız.
- Bizler, kamusal bir hizmet olan eğitimin, neo-liberal politikalar doğrultusunda “piyasalaştırılmasının” getirdiği esnek çalışma biçimlerinin (ücretli, sözleşmeli vb) doğrudan muhataplarıyız.
- Bizler, yıllarca binbir emekle okuyan; üniversite eğitimi sonrasında açıkta bırakılan, yok sayılan, görmezden gelinen genç eğitimcileriz.
- Bizler, her yıl hayallerimizi bir başka bahara erteliyoruz, 30’lu yaşlarımıza gelip evlenemiyor, ailemizden harçlık almak zorunda bırakılıyoruz; iş bulamadığımız için işportacılık, inşaat işçiliği, tezgahtarlık yapıyoruz. Her şeyden önce “sağlık güvencesinden yoksun” yaşıyoruz. Atanamadığı için hayatını düzene koyamayan, çeşitli psikolojik/ fiziksel sorunlar yaşayan ve çözüm yolu olarak da intiharı seçen birçok arkadaşımız mevcuttur ve bu sayı her geçen yıl daha da artmaktadır.
Tüm bu olumsuzluklara ve ayrışmalara karşı bir “ses” olmak için bir araya geldik.
Çaresizliğe karşı “umudun sesini yükseltmek için”,
Bölünmüşlüğe karşı “bir olmak için”,
Dayanışma ve birlik içerisinde örgütlenerek, daha geniş kitlelere ulaşarak çoğalmak için bir aradayız.
Sistem, kendini sürekli yenileyerek var oluyor. Her yıl binlerce öğretmen, yaşadığımız olumsuz sürece dahil oluyor. Aramızda 5 ile 9 yıl arasında değişen ve henüz atamaları yapılmamış olan meslektaşlarımızın oranı ise azımsanamayacak kadar fazla. Ve bu insanlar yıllardan beri gerek yetkililere gerekse köşe yazarlarına yüzlerce hatta binlerce mektup ve mesaj gönderdi, sorunlarını dile getirmeye çalıştı; karşılığında ne olduğunu, içinde bulunduğumuz süreç yeterince açıklıkla ortaya koymaktadır.
Bu kurumların ve/veya şahısların sorunumuzun çözümüne muktedir olamayacağının artık farkındayız, bunu bizzat yaşayarak ve tecrübe ederek gördük. Kendi birliğimize ve kendi gücümüze dayanarak mücadele etmemizin en doğru yol olduğunu bu süreç içerisinde daha iyi kavradık.
(...)
Taleplerimiz nettir:
- “Ücretli öğretmenliğin” vb “esnek üretim” biçimlerinin koşulsuz olarak kaldırılması,
- 200 bin öğretmenin ilki Şubat ayına dek olmak üzere acilen “tam gün kadrolu ve güvenceli biçimde istihdamı”nın sağlanması.
Bu bilinçle bizler, “ortak sorunlarımız” etrafında bir araya gelerek platformumuzu oluşturduk; ilk “haklı” tepkimizi göstererek, “açlık grevimizi ve protestomuzu” bu hedef doğrultusunda gerçekleştirdik. Ve bu taleplerimiz çerçevesinde, amaca ulaşana dek etkinliklerimizi büyük bir kararlılıkla ve iller bazında örgütlenerek devam ettireceğiz. Bu süreçte, bizim durumumuzda olan ve/veya destek vermek isteyen herkesi “haklı ve meşru mücadelemizde” yanımızda olmaya davet ediyoruz.