GÜNCEL
Diğer taraftan, bu pis ilişkiler ağının ortalığa saçılmasıyla birlikte burjuva politikacılar hem vaziyeti kurtarmanın telaşına düşüler hem de birbirleriyle kapışacak pozisyonlar almaya başladılar. Koalisyon ortağı Hür Demokrat Parti üyesi Federal Adalet Bakanı Sabine Leutheusser-Schnarrenberger, ortada bütün bu gerçekler yokmuşçasına “Bunda yeni olan ne” deyiverdi. Bakan, “Şiddete başvuran solcu, sağcı ve İslamcılar hakkındaki mevcut verilerin gözden geçirilmesini ve Anayasayı Koruma Teşkilatı’nın güvenlik yapısının kontrol edilmesini“ talep etti.
Koalisyon ortakları Hrıstiyan Demokrat Birlik (CDU), Hrıstiyan Sosyal Birlik (CSU) ve Hür Demokrat Parti’ye (FDP) üye siyasetçiler arasındaki tartışmalardan biri istihbaratçıların “anayasal düzene muhalif“ örgütlerin içine sızarak oluşturdukları muhbir ağıyla “bağlantı adamları” kullanma politikası güdüyor.
9 Eylül 2000: Nürnberg’te 38 yaşındaki çiçek satıcısı Enver Şimşek kurşunlanarak öldürüldü. Kurşunların iki ayrı silahtan çıktığı belirtildi.
13 Haziran 2001: Nürnberg’te 49 yaşında Abdurrahim Özdoğru kurşunlara hedef oldu. Cinayet yine 2 silahla işlendi. Bir gözleyicinin ise arabanın içinde beklediği ifade edildi.
27 Haziran 2001: Katiller, bu kez Hamburg’ta Süleyman Taşköprü’nün manav dükkanındaydılar. 31 yaşındaki Taşköprü, kurşunlanarak öldürüldü.
29 Ağustos 2001: Münih’te 38 yaşındaki manav Halil Kılıç başından vurularak öldürüldü.
25 Şubat 2004: Rostock’ta döner dükkanında çalışan Yunus Turgut öldürüldü. Turgut’un Almanya’da daha ikinci haftası dolmamıştı.
9 Haziran 2005: Nürnberg’te döner dükkanı işleten 50 yaşındaki İsmail Yaşar’ın ceseti tezgahın arkasında bir müşteri tarafından bulundu.
15 Haziran 2005: Münih’te Yunan kökenli 41 yaşındaki anahtarcı Theodoros Bulgaridis öldürüldü. Bulgaridis, cinayetlere kurban giden Türkiyeli olmayan tek kurban.
4 Nisan 2006: Dortmund kentinde büfe sahibi Mehmet Kubaşık öldürüldü. Evli ve 3 çocuk babası olan 39 yaşandaki Kubaşı, işyerinde başından vurularak öldürülmüş şekilde bulundu.
6 Nisan 2006: Kassel kentinde internet kafe işleten 21 yaşındaki Haliç Yozgat tabancayla öldürülmüş olarak bulundu. Adalet Bakanı Leutheusser-Schnarrenberger, “çoğu aynı dünyadan gelen ve yasal anlamda belirsiz bir bölgede çalışan bu kişilerin hukuk devleti düşüncesine rahatsız edici bir biçimde aykırı olduğunu” söylüyor! Bavyera Eyaleti İçişleri Bakanı Herrmann da bağlantı adamlarını “büyük bir özenle kullanmak” konusunda ısrarcı olmak gerektiğini belirtiyor! “Bu tarz insanlara ihtiyacımız var ve bu, tüm aşırıcılık yanlısı kesimler için geçerli” vurgusu yapmayı da ihmal etmiyor!
Aşağı Saksonya Eyaleti İçişleri Bakanı Uwe Schünemann ise “aşırı sağcılar arasında bilgi sağlayan kişiler için bir kalite yönetimine ihtiyaç olduğunu” savunmuş.
Bütün bu toz duman içinde, atılacak adımlar konusunda hedefte yalnızca nazilerin değil radikal İslamcıların yanısıra “aşırı sol” grupların da olması gerektiği yönünde göndermeler içeren söylemlerin geliştiriliyor oluşu dikkat çekmektedir. Dün medyada yeralan Anti-terör Yasası'nın uzatıldığı haberi, devlet şiddetinin önümüzdeki dönemde toplumsal muhalefet dinamiklerine olduğu kadar devrimci potansiyellere yönelik olarak da arttırılacağının işaretidir.
Bir bağırsak boşaltma operasyonu mu?
Bunun böyle olup olmadığı, “aşırı sağın denetim altına alınmasının” hangi noktaya vardırılacağı zamanla ortaya çıkacak. Muhemelen sınırlı bir temizlik operasyonu olarak gelişecek. Ve muhtemelen sürecin tetikleyici unsurları bir dizi tesadüfün bir araya gelişinden oluşuyor. Gene de işin hiç de tesadüfi olmayan temel boyutları var. Avrupa’yı içinden çıkılmaz hallere sokan kapitalist kriz koşullarında Almanya'da keskin inişler yaşıyor. İkinci Dünya Savaşı sonrasından beri belki de bu kadar ciddi bir düşüşle karşılaşmamıştı Alman ekonomisi. Bunun toplumsal siyasal vb. çok yönlü kriz dinamiklerini harekete geçirmemesi düşünülemezdi.
Alman devleti, kapitalizmin yaşadığı açmazlar ve krizler karşısında bunların ortaya çıkardığı tehditlere ön kesme yapmak bağlamında “yerliler” ile “yabancılar” arasındaki potansiyel gerilimleri hep kullandı ve ırkçı saldırganlığı “kontrollü” bir tarzda geliştirip canlı tutmayı süreklileşmiş özel bir devlet politikası halinde uygulayageldi. Birbirine yabancı topluluklar arasındaki çelişkileri kaşımanın, ırkçı saldırganlığın belirli sınırlar arasında salınan bir hareket olarak sistematik şekilde körüklenmesinin yer yer hepten kontrolden çıkacağı ortadadır. Bu yöndeki tarihsel birikimlere - hele hele sözkonusu olan Hitler dönemi gibi derin izler bırakan bir “birikim”se-, kriz koşullarının kolaylaştırıcılığı da eklenince her şey birdenbire ortalığa saçılıverir ve kontrol mekanizmalarının işletilmesinde zorluklar yaşanır.
Sınıf mücadelesindeki olası değişmelere bağlı olarak ırkçı saldırganlığı kontrol etmek şöyle dursun dizginlerinden hepten boşaltılmasının ihtimal dahilinde olduğu da unutulmamalıdır. Bu araç hep kullanıldı ve sınıf mücadelesinde ortaya çıkacak bir makas değişikliği burjuvazinin aleyhine dengeler yaratttığı vakit bu aracı gözüdönmüş biçimde kullanabileceğini de çok iyi biliyoruz.
Alman devletinin ikiyüzlülüğü!
Alman burjuvazisi ve devleti bir yandan Hitler dönemi gibi bir dönemi bir daha asla yaşamak istemediği şeklinde manipülatif propagadayı her fırsatta gündemleştirirken, neonazi hareketinin önünü sistematik olarak değişik şekillerde açmayı hiç ihmal etmedi. Bu konudaki uzmanlığını hep konuşturdu.
Göçmenleri koruyup kolladığı yanılsamasını yaratmak için “Nazilerin hareket alanını sınırlıyorum” imajını oluşturmaya çalışırken öbür taraftan sivil faşistlerin gelişip serpilmesi için alanlar açtı ve yerlilere “Sizin asıl düşmanınız yabancılardır” mesajını sürekli olarak verdi. Bunu eğitim sisteminden tutalım toplumsal yaşamın her anında ve alanında görmek mümkündür.
Almanya'da son yaşananlar da bütün bunların su yüzüne vuran sonuçlarından sadece birkaçıdır.
Perşembe, 17 Kasım 2011 (14 yıl 11 ay önce)
Avrupa içiçe geçen ve birbirini tetikleyen ekonomik siyasal toplumsal kriz süreçlerinde debelenirken, Almanya’da yıllardır süren Nazi terörü tüm gündemi altüst edecek şekilde birdenbire gündeme oturuverdi.
Alman polisi ve istihbarat örgütleriyle neonazi gruplar arasındaki derin ve pis ilişkiler peşpeşe ortalığa saçıldı. Faşist beslemelerin Alman devletinin istihbarat örgütlerine muhbirlik yaparak 1,5 milyon Euro aldıkları, 14 bankadan 70 bin Euroyu iç ettikleri açığa çıktı. Bu veriler, dokuz göçmen esnafı ayrıca bir kadın polisi öldürdükleri halde yıllardır neden yakalanamadıkları sorusunu da beraberinde getirmiş oldu.
Şimdi ise Almanya’nın gündeminde, Nazi çetesi “Nasyonal Sosyalist Yeraltı Örgütü”nün Alman isihbarat örgütlerinden birisi olan “Anayasa Koruma Örgütü”yle ilişkilerinin ne olduğu tartışması var. 2000 - 2006 yılları arasında dokuz göçmenin katledilmesinin failinin bu çete olduğunun ortaya çıkmasının ardından gelen tepkilerin de etkisiyle neonazilerin “denetim altına alınması” için çalışmalar başlatıldığı duyuruldu.
Çetenin işlediği bir dizi cinayet geçen gün Parlamento Kontrol Komisyonu’nun olağanüstü toplantısında ele alındı. Ayrıca konuyla ilgili olarak 23 Kasım’da bir toplantı daha yapılacağı açıklandı. Komisyonun Sosyal Demokrat Başkanı Thomas Oppermann, toplantı sonrasında yaptığı açıklamada, bunun Almanya’da 60 yıldan bu yana görülen “en iğrenç suç” olduğunu söyleyip eklemiş:
Devletimizin ölenleri ve yaralananları bu teröristlerden koruyamamış olmasından utanç duyuyorum. Bu yüzden ayrıca demokrasimizin ölenleri anmakla yükümlü olduğuna inanıyorum. Ve federal hükümetin uygun bir matem günü düzenleyeceğinden eminim.1978 yılından beri faaliyette bulunan Parlamento Kontrol Komisyonunun, Federal Haber Alma Servisi (BND), Askerî İstihbarat Servisi (MAD) ve Anayasayı Koruma Teşkilatı’nın (BfV) kontrolünden sorumlu olduğu söyleniyor. BfV’nin ise göçmen cinayetlerinin faili olan çeteyle derin ilişkiler içinde olduğu -yani onun kontrolünde hareket ettiği- artık örtbas edilemez bir gerçek olarak açığa çıkmış durumda.
Koalisyon ortakları Hrıstiyan Demokrat Birlik (CDU), Hrıstiyan Sosyal Birlik (CSU) ve Hür Demokrat Parti’ye (FDP) üye siyasetçiler arasındaki tartışmalardan biri istihbaratçıların “anayasal düzene muhalif“ örgütlerin içine sızarak oluşturdukları muhbir ağıyla “bağlantı adamları” kullanma politikası güdüyor.
9 Eylül 2000: Nürnberg’te 38 yaşındaki çiçek satıcısı Enver Şimşek kurşunlanarak öldürüldü. Kurşunların iki ayrı silahtan çıktığı belirtildi.
13 Haziran 2001: Nürnberg’te 49 yaşında Abdurrahim Özdoğru kurşunlara hedef oldu. Cinayet yine 2 silahla işlendi. Bir gözleyicinin ise arabanın içinde beklediği ifade edildi.
27 Haziran 2001: Katiller, bu kez Hamburg’ta Süleyman Taşköprü’nün manav dükkanındaydılar. 31 yaşındaki Taşköprü, kurşunlanarak öldürüldü.
29 Ağustos 2001: Münih’te 38 yaşındaki manav Halil Kılıç başından vurularak öldürüldü.
25 Şubat 2004: Rostock’ta döner dükkanında çalışan Yunus Turgut öldürüldü. Turgut’un Almanya’da daha ikinci haftası dolmamıştı.
9 Haziran 2005: Nürnberg’te döner dükkanı işleten 50 yaşındaki İsmail Yaşar’ın ceseti tezgahın arkasında bir müşteri tarafından bulundu.
15 Haziran 2005: Münih’te Yunan kökenli 41 yaşındaki anahtarcı Theodoros Bulgaridis öldürüldü. Bulgaridis, cinayetlere kurban giden Türkiyeli olmayan tek kurban.
4 Nisan 2006: Dortmund kentinde büfe sahibi Mehmet Kubaşık öldürüldü. Evli ve 3 çocuk babası olan 39 yaşandaki Kubaşı, işyerinde başından vurularak öldürülmüş şekilde bulundu.
6 Nisan 2006: Kassel kentinde internet kafe işleten 21 yaşındaki Haliç Yozgat tabancayla öldürülmüş olarak bulundu.
Aşağı Saksonya Eyaleti İçişleri Bakanı Uwe Schünemann ise “aşırı sağcılar arasında bilgi sağlayan kişiler için bir kalite yönetimine ihtiyaç olduğunu” savunmuş.
Bütün bu toz duman içinde, atılacak adımlar konusunda hedefte yalnızca nazilerin değil radikal İslamcıların yanısıra “aşırı sol” grupların da olması gerektiği yönünde göndermeler içeren söylemlerin geliştiriliyor oluşu dikkat çekmektedir. Dün medyada yeralan Anti-terör Yasası'nın uzatıldığı haberi, devlet şiddetinin önümüzdeki dönemde toplumsal muhalefet dinamiklerine olduğu kadar devrimci potansiyellere yönelik olarak da arttırılacağının işaretidir.
Bir bağırsak boşaltma operasyonu mu?
Bunun böyle olup olmadığı, “aşırı sağın denetim altına alınmasının” hangi noktaya vardırılacağı zamanla ortaya çıkacak. Muhemelen sınırlı bir temizlik operasyonu olarak gelişecek. Ve muhtemelen sürecin tetikleyici unsurları bir dizi tesadüfün bir araya gelişinden oluşuyor. Gene de işin hiç de tesadüfi olmayan temel boyutları var. Avrupa’yı içinden çıkılmaz hallere sokan kapitalist kriz koşullarında Almanya'da keskin inişler yaşıyor. İkinci Dünya Savaşı sonrasından beri belki de bu kadar ciddi bir düşüşle karşılaşmamıştı Alman ekonomisi. Bunun toplumsal siyasal vb. çok yönlü kriz dinamiklerini harekete geçirmemesi düşünülemezdi.
Alman devleti, kapitalizmin yaşadığı açmazlar ve krizler karşısında bunların ortaya çıkardığı tehditlere ön kesme yapmak bağlamında “yerliler” ile “yabancılar” arasındaki potansiyel gerilimleri hep kullandı ve ırkçı saldırganlığı “kontrollü” bir tarzda geliştirip canlı tutmayı süreklileşmiş özel bir devlet politikası halinde uygulayageldi. Birbirine yabancı topluluklar arasındaki çelişkileri kaşımanın, ırkçı saldırganlığın belirli sınırlar arasında salınan bir hareket olarak sistematik şekilde körüklenmesinin yer yer hepten kontrolden çıkacağı ortadadır. Bu yöndeki tarihsel birikimlere - hele hele sözkonusu olan Hitler dönemi gibi derin izler bırakan bir “birikim”se-, kriz koşullarının kolaylaştırıcılığı da eklenince her şey birdenbire ortalığa saçılıverir ve kontrol mekanizmalarının işletilmesinde zorluklar yaşanır.
Sınıf mücadelesindeki olası değişmelere bağlı olarak ırkçı saldırganlığı kontrol etmek şöyle dursun dizginlerinden hepten boşaltılmasının ihtimal dahilinde olduğu da unutulmamalıdır. Bu araç hep kullanıldı ve sınıf mücadelesinde ortaya çıkacak bir makas değişikliği burjuvazinin aleyhine dengeler yaratttığı vakit bu aracı gözüdönmüş biçimde kullanabileceğini de çok iyi biliyoruz.
Alman devletinin ikiyüzlülüğü!
Alman burjuvazisi ve devleti bir yandan Hitler dönemi gibi bir dönemi bir daha asla yaşamak istemediği şeklinde manipülatif propagadayı her fırsatta gündemleştirirken, neonazi hareketinin önünü sistematik olarak değişik şekillerde açmayı hiç ihmal etmedi. Bu konudaki uzmanlığını hep konuşturdu.
Göçmenleri koruyup kolladığı yanılsamasını yaratmak için “Nazilerin hareket alanını sınırlıyorum” imajını oluşturmaya çalışırken öbür taraftan sivil faşistlerin gelişip serpilmesi için alanlar açtı ve yerlilere “Sizin asıl düşmanınız yabancılardır” mesajını sürekli olarak verdi. Bunu eğitim sisteminden tutalım toplumsal yaşamın her anında ve alanında görmek mümkündür.
Almanya'da son yaşananlar da bütün bunların su yüzüne vuran sonuçlarından sadece birkaçıdır.