Alınteri'nin 19. sayısında Türkiye'deki gelişmelerden dünyanın sokaklarına uzanan çeşitli yazılar var
Merhaba,
Yayına hazırlanırken depremin Van'ı ve Edremit'i vurduğu haberi geldi. İlki üzerinden iki hafta geçmişti ve artçı sarsıntılar sürüyordu. Bu defaki deprem 5.6 şiddetindeydi ve enkaz altında kalıp ölenler AKP'nin gözüdönmüş bakanlarının "az hasarlı evlere girilebilir" şeklindeki kayıtsızlıklarının kurbanıydı. Ölümlerden ve yıkımdan onlar sorumludur!
Gazetecilerin ve yardım kurtarma ekiplerinin zaman zaman soğuktan korunmak için sığındıkları ve dün gece yerle bir olan Bayram Oteli'ne yine AKP'li yetkiler tarafından “oturulabilir” raporu verilmişti. Ne de olsa burası insan hayatına 5 kuruşluk değer biçen devletin bakanlarının yurdu. Üstelik enkaz altında kalarak hayatını kaybeden ya da yaralananların çoğu da faşist devletin gözüdönmüşcesine diş bilediği Kürtler!
Sayfalarımız yine Kürtlere, işçi sınıfına, emekçi yığınlara, kadınlara yönelik saldırganlığa, onların direnme, örgütlenme ve harekete geçme çabalarına ve çalışmalarına ayrıldı.
Faşist devletin bir süre önce “açılım” aldatmacasıyla oyalamaya çalıştığı KUH'ne karşı vahşi bir yoketme harekatına giriştiği aşamada, Atlantik'in öte yakasından kendi içinde bir “devlet” olan Fethullah Gülen de buyurdu: “Kürtlerin katli vaciptir!” Van depreminde zirve yapan şovenist saldırganlığa karşı sınıfsal tutumun ne olması gerektiği ve karşı duruş konusunda tavizsiz olunmasının bir barometre özelliği taşıdığına ilişkin yazıları da sayfalarımızda bulacaksınız.
Saldırılarına ara vermeyen burjuvazi, sınıfı ve emekçileri bir oldu-bittiye getirmeye çalışıyor. Ufak ufak, sağından solundan budadığı kazanımlarımızı 2011-2015 Stratejik Planı’yla toptan ortadan kaldırmaya hazırlanıyor. Kıdem tazminatını iç etmeye, işsizlik sigortasını yağmalamaya soyunuyor. İzin verecek miyiz?
Ege kıyıları Yunanistan'daki eylemlerle inliyor. Dalga İtalya'ya ilerliyor. İspanya, Şili ve İngiltere'de başta gençlik olmak üzere işçi sınıfı ayakta! ABD'deki uyuşturulmuş yığınlar bile “İşgal Et Hareketi”nin parçası olmaya yönelmekte. Türkiye'de Bedaş, Belediye işçileri ve Mersin Liman işçilerinin direnişleri gibi birkaç inatçı çıkış dışında sessizliğe gömülmüş durumdaki işçi sınıfı hareketi, geleceğine yönelik saldırılara karşı kayıtsız kalamaz!
Kadınlar deyince aklına “Üç çocuk doğurun” direktifi gelen bir başbakan var bu topraklarda. Kimliklerini, kişiliklerini ve bedenlerini ortadan kaldırmaya yönelik girişimlere hayır diyen kadınlar, tacize, tecavüze ve cinayetlere kurban gidiyor. Kadınları biçimlendirme işinde medyayı çok yönlü olarak kullanan egemenlerin amaçlarını deşifre eden “Kadın ve medya”, emekçi bir kadının deneyimini anlattığı “Bir kadın” ve “Kadına Yönelik Şiddetle Mücadele Günü”nü konu eden yazılarımızı bulacaksınız.
Zamlar, kentsel dönüşüm ve çeşitli belediyelerde yaşanan sorunların dile getirildiği yazılar da yine bu sayımızda.
“Vesayetten Siyasete Türkiye'de Sendikal Hareketin Tarihi” başlıklı Aziz Çelik'in bir araştırmasının tanıtımına yer vereceğiz. “İki Yunus tanıdım” başlıklı yazı ise, 1991'de kaybettiğimiz Yunus DURMAZ ile Van Depremi'ndeki gözleriyle bilincimize kazınan Kürt çocuğu Yunus'u anlatıyor. Okur mektupları da keza bizi bize anlatıyor.
Hepsi bu kadar değil fakat bize ayrılan yer tükendi. İlerleyen sayılarımızda görüşmek üzere...