Cumartesi, 26 Kasım 2011 (14 yıl 11 ay önce)
40 yıldır iktidarda olan gerici diktatörlükleri alaşağı etmeyi başarmış olmanın özgüveni, bir kez daha Mısır’ın Tahrir Meydanı’nı “yeniden devrim” sloganıyla doldurdu. Mısırlı emekçiler ve muhalif tüm kesimler, burjuva basının hayranlıkla karışık şaşkınlık ve korkuyla söylediği gibi “İnsanlar sokaklarda öldürülüyorlar, öldürüleceklerini bile bile ertesi gün yine sokaktalar”. Ödenen bedel, 2 bini aşan yaralı ve otuzsekiz ölü ile, bu kez yönetimde bulunan Yüksek Askeri Konsey’in özür dilemesi, İsam Şerif’in istifası ve Kemal Ganzuri’nin hükümeti kurmakla görevlendirilmesi ile soğutulmaya çalışılıyor. Fakat alanları boşaltamıyorlar.
İşçi sınıfı başta olmak üzere her kesim kendi talepleri, yerine getirilmeyen toplumsal siyasal özlemleriyle alanlardalar. Tahrir Meydanı’nda en sık atılan slogan “Söyleyin, devrim bize ne verdi!” yerine getirilmeyen talepleri almak istemenin dışavurumu oldu. Bu yüzden hareket kendisini “Devrimi yeniden kazanmak” olarak anlamlandırdı. Sınıfın uzun yıllar süren mücadeleler sonucu elde ettiği bağımsız sendikaların önderliğinde, işçiler asgari ücretin artırılması, fiyat artışlarının durdurulması, zenginlerin kazancına tavan getirilmesini talep ediyor.
Diktatörün gidip, diktatörlüğün bütün kurumsal yapısıyla neoliberal politikaları yeniden tesis etmeye çalıştığı ülkede, isyan “Demokrasiye geçiş” adı altında askeri bir rejim inşa etmeye soyunan Askeri Yüksek Konsey’in, yine bağımsız adaylar adı altında eski hükümetin birçok üyesini yeniden seçtirmeye çalışılmasına karşı duruyor. OHAL Yasası'nın iptali ile seçim yasasının, bütün vekillerin parti listelerinden seçilmesi yönünde değiştirilmesi, sivillerin askeri mahkemelerde yargılanmasına son verilmesi hemen her kesimin katıldığı talepler.
Tahrir Meydanı’nından yükselen hareket, sınıfal kutuplaşmayı bütün çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. Hareket, en geniş toplumsal tabana sahip dinci gerici örgütlenme Müslüman Kardeşler’in “Gösteriler aşırıya kaçmasın” diyerek kendine yedeklemekte zorlandığını, bir kez daha gösterdi. Sergilenen kitlesel ve radikal duruş, hareketi Şubat ayaklanmasından beri peşine takmaya çalışan Ordu ve dinci gerici örgütlenmelere rağmen soğutulamadığını gösterdi.
Sermayenin ortak amacı, dibe vurmuş neoliberal ekonomi politikaları, Hüsnü Mübarek'in gidişinden sonra kısmi tavizlerle yeniden rayına oturtmaktı. Sistemin tesisi -isyanın diğer Arap ülkelerine yaydığı sinerji, karşılıklı etkileşim ile düşünüldüğünde- dizginsiz bir devlet terörü olmadan mümkün değildi.
Hareketin örgütlü bir önderlikten -henüz- yoksun olması, sistemi bütün kurumlarıyla birlikte yıkmaya yönelme gibi bir bilinç düzeyine çıkmayı da geciktiriyor. Buna rağmen “diktatörün yerine gelen yeniler”in gerçek yüzlerinin görülmesi gecikmedi. Koltuğunu bırakmamakta direnen Hüsnü Mübarek'in gidişine son noktayı koyan grevlerin ilk elde yasaklanması, askeri mahkemelerde yargılanan göstericiler ve bir bütün olarak devlet terörünün artırılması...
Gelinen noktada “yeniden devrim” diyerek azımsanmaz bir kitleyi sokaklara döken hareket, Bahreyn, Libya gibi bir dizi ülkede, emperyalistlerin doğrudan müdahale ve ülkede yarattıkları “yeni” işbirlikçiler aracılığıyla insiyatifi ellerine geçirmeye çalıştıkları koşullarda yeni bir umut dalgası yaymaktadır. Bu yüzden Tahrir’den yükselen yeni mücadele dalgasının etkisi ülke sınırlarını aşmaya adaydır.
Benzer hoşnutsuzlukları yaşayan “devrimin satıldığını” düşünen diğer ülkelerdeki hareketlere de itilim kazandırma potansiyeline sahiptir. İsyan aynı zamanda, “devrimin yanında gözüken” burjuva kesimlerden henüz bir kopuşu göstermeyen, fakat alttan alta sorgulayan bir bilinci de açığa çıkardı. Sistemi bir bütün olarak karşısına alamayan bilinç düzeyinin yaratmış olduğu yanılsamanın ortaya çıkardığı “devrimin ihanete uğrama”sının öfkesinin dorukta olması bundandır.
Yeni ayaklanmanın nasıl gelişeceği bütün Arap ülkelerinde tayin edici etkisi olacak kritik bir süreçtedir. Ekonomik ve siyasal sınırlı talepler de olsa, istediklerini almadan çekilmeyen bir irade gösterilmesi halinde, bu etkisi sınırları aşan yeni bir moral ve katlanan bir özgüven tazelenmesini beraberinde getirecektir.
Bütün zayıflıklarına rağmen Mısırlıların öğrendiği ve öğrettiği bir şey var: Karşı devrimin estirdiği teröre rağmen istediğini almadan geri çekilmek yok. Bu silkinme halinin sismik etkileri uluslararası alanda giderek kendisini daha fazla hissettiriyor.