GÜNCEL
Çarşamba, 7 Aralık 2011 (14 yıl 11 ay önce)
Diyarbakır Valisi Mustafa Toprak geçtiğimiz günlerde basına ibretlik bir demeç vererek çocukların cezaevlerine konulamamasından yakındı. Cezaevlerindeki çocuk doluluğundan dolayı mahkemeler çocukları tutuklayamıyorlardı. Zalimane bir öneride bulundu: Çocukları Koruma Kanunu'na dayanarak eylemlere katılan çocuklar ailelerinden alınabilirlerdi. Bu sayede Kürt sorununun uzun vadede çözümü konusunda da adım atılmış olurdu!!!
SES, Diyarbakır Valisi Mustafa Toprak'ın, çocukları ailelerinden koparıp alma anlamına gelen bu tehdidini yanıtladı:
Kürt sorununa çözüm bulundu:
“Ebeveynler cezaevine-çocuklar sevgi evlerine”
Bir ülke, çocuklarına verdiği değerle gelişmişlik düzeyini ortaya koymaktadır. Çocuğun korunması, haklarının savunulması ailelerin ve toplumun görev ve sorumluluğundadır.
Çocuk haklarının korunması amacıyla en kapsamlı sözleşme Birleşmiş Milletler tarafından 1989 yılında kabul edilen “Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’dir (ÇHS) Çocuğun insan hakları sözleşmesi olan ÇHS, çocukların sosyal refah ve bunun devamında sosyal adalet kavramının hayata geçirilmesinin teminatıdır. Türkiye’de ÇHS’nin uygulanmasından sorumla koordinatör kuruluş Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu idi. Bu kurum, ülkede yaşayan tüm çocukların sözleşme kapsamında eşit haklara sahip olması, fırsat eşitliği ve sosyal adaletin tüm çocuklara uygulanmasının sağlamaya çalışmakla yükümlü idi. AKP Hükümeti 03.06.2011 tarihinde bir gecede çıkardığı 633 sayılı KHK ile SHÇEK’i kapatmış, yerine Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı bünyesinde Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü oluşturmuştur. Devamında ise Bakanlığın taşra kuruluşları (yurt, yuvalar, sevgi evleri, huzur evleri, toplum merkezleri v.b.) belirlenecek esaslar çerçevesinde il özel idarelerine (valiliklere) 3 yıl içinde devredilmesi planlanmıştır.
SHÇEK ile ilgili bu süreçte AKP’nin yaptıkları, valinin yapacaklarının teminatının somut bir örneğidir! Diyarbakır Valisi hukuk tanımaz uygulamalarının cesaretini emir kulu olduğu AKP’den almaktadır.
Diyarbakır Valisi Mustafa Toprak’ın basına verdiği demeçle, cezaevlerindeki çocuk doluluğundan dolayı mahkemelerin çocukların tutuklayıp, cezaevlerine gönderilemediğinden yakınarak yeni bir yöntem olarak da eylemlere katılan çocukların ailelerinden alınmasını önermektedir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununa istinaden eylemlere katılan çocukların ailelerinden koparılacağı tehdidinde bulunmuştur.
Nasıl bir sosyal adalet, nasıl bir koruma anlayışı, nasıl bir sevgi anlayışıdır ki toplumun en savunmasız gruplarından biri olan çocukları da kendi kirli politikalarına alet etmekten çekinmemişlerdir. Anlaşılan ebeveynleri cezaevine tıkayarak cezaevlerini tıka basa dolduranlar, çocukları içinde uygun yöntemler bulmaktadırlar.
1989-2011 yılları arasında devletin kolluk kuvvetleri tarafından öldürülen 487 çocuğun failleri bulunup cezalandırılmamışken, binlerce çocuk Terörle Mücadele Kanunu kapsamında cezaevlerine konulup, 20 yıldan fazla cezalarla yargılanırken, 12 yaşındaki Uğur onüç kurşunla vurulmuşken, atılan gaz bombası ile öldürülen 18 aylık Mehmet bize bakarken, Van depreminden sonra çadırlarda yanarak can veren çocuklar varken, Diyarbakır Valisinin bu uygulaması ne anlama gelmektedir.
Taş atan Filistinli çocuklar özgürlüğün sembolü olmuşken, Türkiye’de savaşa karşı barışı savunmak için katıldıkları eylemlerden dolayı “suçlu” ilan edilen Kürt çocukları olmaktadır. Dünyanın her yerinde olduğu gibi ülkemizde de savaşın mağduru çocuklardır. Çocuklar ölüyor, hapse atılıyor, işkence yapılıyor, zorla göç ettiriliyor, evsiz yurtsuz bırakılıyor, tecavüze uğruyorlar, şimdi de annesiz babasız bırakılarak asimilasyon uygulanmak isteniyor. Çocukların duyguları, umutları, hayalleri yok ediliyor. Bu aynı zamanda barışa dair umutların da çocuklarla birlikte yok edilmek istenmesidir.
Kürt sorununda çözümsüzlüğü dayatan AKP, katliamcı ve siyasi soykırım politikalarını şimdi de Valilik aracığıyla çocuklar üzerinde uygulanmak istemektedir. Kürt sorununu inkâr ve asimilasyon politikalarıyla çözebileceğini zanneden bir anlayıştır. Kürt illerinde eylemlere katılan çocukların risk altında olduğu bir gerçektir. Ancak bu risk yeterli ve gerekli olan hayat seviyesinde yaşama hakkı verilmeyen devlet tarafından gelmektedir. Devletin uygulamalarıyla doğduğu andan ebeveynleri ile birlikte baskı, zulüm, işkence ile karşılaşan çocuğa başka şans tanınmamaktadır.
Çocukların “sevgi evlerinde” koruma ve bakım altına alınmalarının yasal koşulları bellidir. Kürt çocuklarının sorunları asla bu kapsamda değerlendirilemez. Eşit hak ve özgürlüklerin olmadığı bir toplumda yaşamanın bedeli çocuklara ödettirilemez. Sosyal hizmet uygulamalarının AKP’nin politikalarına yedeklenmesine karşı duracağız. Kürt çocuklarını içinde bulunduğu ekonomik, siyasal ve sosyal sorunların “aileye” ve “bireysel sorunlara” indirgenmesine seyirci kalmayacağız. Bu kapsamda Diyarbakır Valisi açıklamalarıyla uluslar arası sözleşmelere ve hukuka aykırı davranmaktadır.
AKP çocukları öldürmeye, ailesiz, evsiz bırakmaya, işkence yapmaya son vermelidir. Sağlık ve Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası olarak; çocuklara karşı her türlü ayrımcılığın önlenmesi, çocuğun yaşama ve gelişmesi, çocuğun öncelikli yararı ve korunmasını esas alacak koruyucu-önleyici Sosyal Hizmetlerin Kürt sorununun demokratik çözümünden geçtiğini biliyoruz. Yetkililerinde böyle bildiğine inanıyoruz. Sadece çağdışı çözümlerde inat yerine, bir an önce demokratik çözümler için caba harcamaları sorunların çözümünde yeterli olacaktır.
07 Aralık 2011
MERKEZ YÖNETİM KURULU
“Ebeveynler cezaevine-çocuklar sevgi evlerine”
Bir ülke, çocuklarına verdiği değerle gelişmişlik düzeyini ortaya koymaktadır. Çocuğun korunması, haklarının savunulması ailelerin ve toplumun görev ve sorumluluğundadır.
Çocuk haklarının korunması amacıyla en kapsamlı sözleşme Birleşmiş Milletler tarafından 1989 yılında kabul edilen “Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’dir (ÇHS) Çocuğun insan hakları sözleşmesi olan ÇHS, çocukların sosyal refah ve bunun devamında sosyal adalet kavramının hayata geçirilmesinin teminatıdır. Türkiye’de ÇHS’nin uygulanmasından sorumla koordinatör kuruluş Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu idi. Bu kurum, ülkede yaşayan tüm çocukların sözleşme kapsamında eşit haklara sahip olması, fırsat eşitliği ve sosyal adaletin tüm çocuklara uygulanmasının sağlamaya çalışmakla yükümlü idi. AKP Hükümeti 03.06.2011 tarihinde bir gecede çıkardığı 633 sayılı KHK ile SHÇEK’i kapatmış, yerine Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı bünyesinde Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü oluşturmuştur. Devamında ise Bakanlığın taşra kuruluşları (yurt, yuvalar, sevgi evleri, huzur evleri, toplum merkezleri v.b.) belirlenecek esaslar çerçevesinde il özel idarelerine (valiliklere) 3 yıl içinde devredilmesi planlanmıştır.
SHÇEK ile ilgili bu süreçte AKP’nin yaptıkları, valinin yapacaklarının teminatının somut bir örneğidir! Diyarbakır Valisi hukuk tanımaz uygulamalarının cesaretini emir kulu olduğu AKP’den almaktadır.
Diyarbakır Valisi Mustafa Toprak’ın basına verdiği demeçle, cezaevlerindeki çocuk doluluğundan dolayı mahkemelerin çocukların tutuklayıp, cezaevlerine gönderilemediğinden yakınarak yeni bir yöntem olarak da eylemlere katılan çocukların ailelerinden alınmasını önermektedir. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununa istinaden eylemlere katılan çocukların ailelerinden koparılacağı tehdidinde bulunmuştur.
Nasıl bir sosyal adalet, nasıl bir koruma anlayışı, nasıl bir sevgi anlayışıdır ki toplumun en savunmasız gruplarından biri olan çocukları da kendi kirli politikalarına alet etmekten çekinmemişlerdir. Anlaşılan ebeveynleri cezaevine tıkayarak cezaevlerini tıka basa dolduranlar, çocukları içinde uygun yöntemler bulmaktadırlar.
1989-2011 yılları arasında devletin kolluk kuvvetleri tarafından öldürülen 487 çocuğun failleri bulunup cezalandırılmamışken, binlerce çocuk Terörle Mücadele Kanunu kapsamında cezaevlerine konulup, 20 yıldan fazla cezalarla yargılanırken, 12 yaşındaki Uğur onüç kurşunla vurulmuşken, atılan gaz bombası ile öldürülen 18 aylık Mehmet bize bakarken, Van depreminden sonra çadırlarda yanarak can veren çocuklar varken, Diyarbakır Valisinin bu uygulaması ne anlama gelmektedir.
Taş atan Filistinli çocuklar özgürlüğün sembolü olmuşken, Türkiye’de savaşa karşı barışı savunmak için katıldıkları eylemlerden dolayı “suçlu” ilan edilen Kürt çocukları olmaktadır. Dünyanın her yerinde olduğu gibi ülkemizde de savaşın mağduru çocuklardır. Çocuklar ölüyor, hapse atılıyor, işkence yapılıyor, zorla göç ettiriliyor, evsiz yurtsuz bırakılıyor, tecavüze uğruyorlar, şimdi de annesiz babasız bırakılarak asimilasyon uygulanmak isteniyor. Çocukların duyguları, umutları, hayalleri yok ediliyor. Bu aynı zamanda barışa dair umutların da çocuklarla birlikte yok edilmek istenmesidir.
Kürt sorununda çözümsüzlüğü dayatan AKP, katliamcı ve siyasi soykırım politikalarını şimdi de Valilik aracığıyla çocuklar üzerinde uygulanmak istemektedir. Kürt sorununu inkâr ve asimilasyon politikalarıyla çözebileceğini zanneden bir anlayıştır. Kürt illerinde eylemlere katılan çocukların risk altında olduğu bir gerçektir. Ancak bu risk yeterli ve gerekli olan hayat seviyesinde yaşama hakkı verilmeyen devlet tarafından gelmektedir. Devletin uygulamalarıyla doğduğu andan ebeveynleri ile birlikte baskı, zulüm, işkence ile karşılaşan çocuğa başka şans tanınmamaktadır.
Çocukların “sevgi evlerinde” koruma ve bakım altına alınmalarının yasal koşulları bellidir. Kürt çocuklarının sorunları asla bu kapsamda değerlendirilemez. Eşit hak ve özgürlüklerin olmadığı bir toplumda yaşamanın bedeli çocuklara ödettirilemez. Sosyal hizmet uygulamalarının AKP’nin politikalarına yedeklenmesine karşı duracağız. Kürt çocuklarını içinde bulunduğu ekonomik, siyasal ve sosyal sorunların “aileye” ve “bireysel sorunlara” indirgenmesine seyirci kalmayacağız. Bu kapsamda Diyarbakır Valisi açıklamalarıyla uluslar arası sözleşmelere ve hukuka aykırı davranmaktadır.
AKP çocukları öldürmeye, ailesiz, evsiz bırakmaya, işkence yapmaya son vermelidir. Sağlık ve Sosyal Hizmet Emekçileri Sendikası olarak; çocuklara karşı her türlü ayrımcılığın önlenmesi, çocuğun yaşama ve gelişmesi, çocuğun öncelikli yararı ve korunmasını esas alacak koruyucu-önleyici Sosyal Hizmetlerin Kürt sorununun demokratik çözümünden geçtiğini biliyoruz. Yetkililerinde böyle bildiğine inanıyoruz. Sadece çağdışı çözümlerde inat yerine, bir an önce demokratik çözümler için caba harcamaları sorunların çözümünde yeterli olacaktır.
07 Aralık 2011
MERKEZ YÖNETİM KURULU