GÜNCEL
Daha sonra Yüksel Caddesi'nde bildiri dağıtılarak basın açıklaması sonlandırıldı.
Pazar, 18 Aralık 2011 (14 yıl 10 ay önce)
Ankara'da Alınteri okurları 19 Aralık "Hayata Dönüş" adıyla bilinen, siyasi tutuklulara yönelik katliamı teşhir eden bir yürüyüş ve basın açıklaması gerçekleştirdi.
Basın açıklaması ve yürüyüşten önce Ankara Sakarya Meydanı'nda katliamı anlatan bildiri dağıtımı yapıldı. Bildiri dağıtımının ardından Sakarya'dan pankart açılarak yürüyüşe başlandı ve sloganlarla Yüksel Caddesi'ne gidildi. Yüksel Caddesi'nde İnsan Hakları Anıtı'nın olduğu yerde basın açıklaması gerçekleştirildi. Yürüyüş esnasında “Katil devlet hesap verecek!”, “Bedel ödedik bedel ödeteceğiz!” “Faşizmi döktüğü kanda boğacağız!”, “19 Aralığı unutma unutturma!”, “İçerde dışarda hücreleri parçala!”, “Ali Çamyar yaşıyor!”, “Lale Çolak yaşıyor!”, “Tuncay Günel yaşıyor!”, “Okan Külekci yaşıyor!”, “19 Aralık şehitleri ölümsüzdür!”, “Devrim şehitleri ölümsüzdür!”, “19 Aralık'ın hesabını soracağız!”, “19 Aralık şehitleri onurumuzdur!” sloganları atıldı.
Basın metninde şunlar belirtildi:
Basına ve kamuoyuna;
19-22 Aralık 2000 tarihinde 20 hapishanede aynı anda düzenlenen kanlı operasyonun üzerinden 11 yıl geçti. Faşist rejim bu vahşeti hangi tarihsel amaçlarla gerçekleştirmişti? İmha edilmek istenen neydi, bu amacın karşısına gözüpek bir tutumla dikilip, “Diz çökerek yaşamaktansa ayakta ölmek yeğdir” şiarıyla meydan okuyanlar kimlerdi? O günleri yaşayanlardan birine kulak verelim:
Faşizm o gün dört duvar arasındaki devrimci ve komünistin karşısına; 8 jandarma komando taburu 191 subay, 432 astsubay, 392 uzman jandarma, 281 uzman erbaş, 7 bin 80 er, skorsky helikopterler ve 20 bini aşkın bombayla dikilmişti. Kimyasal silahları, keskin nişancıları ile 28 devrimci tutsağı katletmişti.
O gün olduğu gibi bugün de bu saldırının ideolojik temeli kafamızda net! O gün saldırılan insanların kim oldukları kafamızda net! Onlar işçi sınıfını sınıfsız toplum idealine eriştirecek öncülüğü yapacak olan komünist-devrimci öncüler, geleceğin en ileri temsilcileriydi! Onlar, işçi ve emekçilerin öncü bölükleriydiler. İşçi ve emekçilere dönük büyük saldırılara hazırlanılırken, onlar tüm sınıf adına en ön barikatlarda çatışanlardı!
Onların, sermayenin tüm bir hayatı hücreleştirme saldırısına karşı en ön barikatta verdikleri başeğmez savaş, toplumsal bir savaşa dönüşmediği için o pervasız saldırılar bugün sınır tanımadan devam ediyor. F Tiplerindeki tecrit, tüm bir topluma uygulanmaya çalışılıyor! Kürt ulusunun her açıdan imhasına devam ediliyor; sınıfın örgütlenme alanı olan sendikalara güvencesizlik ve esneklik tabelaları yasal yollarla asılıyor; sanayi havzaları özel ulusal istihdam stratejileri ile köle pazarlarına çevriliyor; özel yetkili mahkemeler insan avına çıkıyor; savunmamızı yapan avukatlarımız bile özel yetkili mahkemeler eliyle zindanlara atılıyor. Gençlik ise işsizlik-özgürlüksüzlük kırbacıyla geleceksizliğe mahkum ediliyor. Zindanlarda ise o zaman yerleştirilen tecrit katmerlenerek devam ediyor. Burjuvazi kendi vitrini olan parlamentoyu bile KHK’lar üzerinden feshediyor, işçi ve emekçilere hayatı zehir edecek yasalar hiç oyalanılmadan, otomatiğe bağlanmışçasına çıkarılıveriyor… Bu gidişe asgari sınırlar içinde dur diyenler bile; özel yetkili mahkemelerin olmayan örgütlere üye yaratma çabasıyla zindanlara atılıyor. Sözün kısası bütün bir toplum tecrit edilmeye, imha edilmeye ve sisteme yedeklenmeye çalışılıyor…
Ancak F tiplerindeki katı tecrit, bu felsefeye göre yaşayanlarca bugün de boşa çıkarılıyor, çıkarılacak! Hücrelerimize sinen özgürlük tutkusu, daraltılan duvarlara asla sığdırılamayacak. Fakat aslolan, bunun toplumsal bir mücadelenin konusu haline gelmesidir. Aslolan, “İçerde dışarda hücreleri parçala!”ma bilinciyle buluşularak hücreleştirilmeye çalışılan yaşamlarımızın hücrelerinin paramparça edilmesidir.
19 Aralık ve sonrasında görkemli direniş geleneğimizi çoğaltarak ölümsüzleşenlerimizi durmayanların, sınır tanımayanların sımsıcak sevgisiyle anıyoruz. Onları anmanın onların gerçekleştirmek istediklerini gerçekleştirmek, onlar için de yaşamak olduğunu bilerek…
Emperyalist kapitalist barbarlığın örmek istediği tüm hücrelere karşı onlar adına da savaşarak…
* 19 Aralık’ın hesabı sorulacak!
* Bedel ödedik bedel ödeteceğiz!
* Katil devlet hesap verecek!
ALINTERİ
19-22 Aralık 2000 tarihinde 20 hapishanede aynı anda düzenlenen kanlı operasyonun üzerinden 11 yıl geçti. Faşist rejim bu vahşeti hangi tarihsel amaçlarla gerçekleştirmişti? İmha edilmek istenen neydi, bu amacın karşısına gözüpek bir tutumla dikilip, “Diz çökerek yaşamaktansa ayakta ölmek yeğdir” şiarıyla meydan okuyanlar kimlerdi? O günleri yaşayanlardan birine kulak verelim:
19 Aralık 2000, sabaha doğru… Uşak E Tipi Cezaevi’ndeyiz… Ramazan ayı… Yan koğuşta kalan yurtsever bir ana, sahur yemeğini hazırlamak üzere ocağı açmak istemişti. Ocak yanmıyordu… Nöbetçileri uyardı ana. Hepimizin her an bir operasyon olacağı beklentisiyle tetikte olduğumuz bugünlerde, koğuşun dışındaki ara koridora konulmuş tüpün kesilmiş olması, beklenen saldırının gerçekleşmek üzere olduğunu gösteriyordu.Devrimci ve komünist tutsaklar, 20 hapishaneye eşzamanlı gerçekleştirilen bu saldırıya, tek bir beden olmuşçasına yanıt veriyorlardı. Kolektif direnme ruhunun sembollerinden Lale’mizin, yoğun gaz saldırısı altında “İstanbul” şiirini okuyuşundaki ruhla…
(…) Operasyonun kapsamının ideolojik karşılığı kafamızda netti: Geleceğin en ileri temsilcilerinin dışarda olduğu gibi, zindanda da kendi idealleri doğrultusunda yaşamak için kan can pahasına sergiledikleri iradi duruş kırılmak isteniyordu! Bu duruşun işçi ve emekçilerin öncü bölükleri üzerinde yarattığı umut kırılmak isteniyordu! İşçi ve emekçilere dönük büyük saldırılara hazırlanılırken, tüm direnme odaklarına unutulmayacak bir gözdağı verilmek isteniyordu. Örgütlenme fikri, kolektif hareket etme bilinci, devrimci kararlılık çözülmek isteniyordu! En ileri bölükleriyle birlikte tüm bir toplum F tipleri şahsında, hücrelere doldurulmak isteniyordu; ruhlarıyla hapsedilmek… Tüm bir ülke faşizmin giydirdiği o deli gömleğine sığmayıp patlamadan, bu gömlek daha bir sıkar hale getirilerek, boğulmak isteniyordu! En özlü ifadeyle “IMF programını uygulayabilmek için F tipi cezaevlerine geçmek gerekiyor”du! Bunu bilmenin tarihsel sorumluluğuyla yığıldık kapıya...
…20 cezaevindeki komünist ve devrimciler, birbirlerinden habersiz aynı sloganları haykırıyorlardı: “İnsanlık onuru işkenceyi yenecek!”, “İçerde dışarıda hücreleri parçala!”
Bekle zafer şarkılarıyla caddelerinden geçişimizi
Bekle dinamiti tarihin
Bekle yumruklarımız
Haramilerin saltanatını yıksın
Bekle o günler gelsin İstanbul bekle
Sen bize layıksın…
Faşizm o gün dört duvar arasındaki devrimci ve komünistin karşısına; 8 jandarma komando taburu 191 subay, 432 astsubay, 392 uzman jandarma, 281 uzman erbaş, 7 bin 80 er, skorsky helikopterler ve 20 bini aşkın bombayla dikilmişti. Kimyasal silahları, keskin nişancıları ile 28 devrimci tutsağı katletmişti.
O gün olduğu gibi bugün de bu saldırının ideolojik temeli kafamızda net! O gün saldırılan insanların kim oldukları kafamızda net! Onlar işçi sınıfını sınıfsız toplum idealine eriştirecek öncülüğü yapacak olan komünist-devrimci öncüler, geleceğin en ileri temsilcileriydi! Onlar, işçi ve emekçilerin öncü bölükleriydiler. İşçi ve emekçilere dönük büyük saldırılara hazırlanılırken, onlar tüm sınıf adına en ön barikatlarda çatışanlardı!
Onların, sermayenin tüm bir hayatı hücreleştirme saldırısına karşı en ön barikatta verdikleri başeğmez savaş, toplumsal bir savaşa dönüşmediği için o pervasız saldırılar bugün sınır tanımadan devam ediyor. F Tiplerindeki tecrit, tüm bir topluma uygulanmaya çalışılıyor! Kürt ulusunun her açıdan imhasına devam ediliyor; sınıfın örgütlenme alanı olan sendikalara güvencesizlik ve esneklik tabelaları yasal yollarla asılıyor; sanayi havzaları özel ulusal istihdam stratejileri ile köle pazarlarına çevriliyor; özel yetkili mahkemeler insan avına çıkıyor; savunmamızı yapan avukatlarımız bile özel yetkili mahkemeler eliyle zindanlara atılıyor. Gençlik ise işsizlik-özgürlüksüzlük kırbacıyla geleceksizliğe mahkum ediliyor. Zindanlarda ise o zaman yerleştirilen tecrit katmerlenerek devam ediyor. Burjuvazi kendi vitrini olan parlamentoyu bile KHK’lar üzerinden feshediyor, işçi ve emekçilere hayatı zehir edecek yasalar hiç oyalanılmadan, otomatiğe bağlanmışçasına çıkarılıveriyor… Bu gidişe asgari sınırlar içinde dur diyenler bile; özel yetkili mahkemelerin olmayan örgütlere üye yaratma çabasıyla zindanlara atılıyor. Sözün kısası bütün bir toplum tecrit edilmeye, imha edilmeye ve sisteme yedeklenmeye çalışılıyor…
Ancak F tiplerindeki katı tecrit, bu felsefeye göre yaşayanlarca bugün de boşa çıkarılıyor, çıkarılacak! Hücrelerimize sinen özgürlük tutkusu, daraltılan duvarlara asla sığdırılamayacak. Fakat aslolan, bunun toplumsal bir mücadelenin konusu haline gelmesidir. Aslolan, “İçerde dışarda hücreleri parçala!”ma bilinciyle buluşularak hücreleştirilmeye çalışılan yaşamlarımızın hücrelerinin paramparça edilmesidir.
19 Aralık ve sonrasında görkemli direniş geleneğimizi çoğaltarak ölümsüzleşenlerimizi durmayanların, sınır tanımayanların sımsıcak sevgisiyle anıyoruz. Onları anmanın onların gerçekleştirmek istediklerini gerçekleştirmek, onlar için de yaşamak olduğunu bilerek…
Emperyalist kapitalist barbarlığın örmek istediği tüm hücrelere karşı onlar adına da savaşarak…
* 19 Aralık’ın hesabı sorulacak!
* Bedel ödedik bedel ödeteceğiz!
* Katil devlet hesap verecek!
ALINTERİ
Daha sonra Yüksel Caddesi'nde bildiri dağıtılarak basın açıklaması sonlandırıldı.