Cumartesi, 24 Aralık 2011 (14 yıl 10 ay önce)
Soykırıma uğramış Ermeni halkının tarihsel acıları farklı hesaplar içindeki burjuvazilerin aşağılık manevralarına malzeme yapılıyor bir kez daha. Her yıl 24 Nisan öncesi Amerikan burjuvazisiyle Türk burjuvazisi arasında yaşanan karşılıklı tehdit ve şantaj politikalarının bir benzeri bu kez Türk ve Fransız burjuvazileri arasında yaşanıyor.
Fransa'daki Sarkozy yönetiminin yaklaşan Cumhurbaşkanlığı seçimlerine yönelik oy avcılığı da içinde olmak üzere bir dizi küçük hesap güderek gündeme getirdiği bir yasa tasarısı üzerine koptu bu kez fırtına. Fransız Meclisi, “Ermenilerin 1915'te uğradıkları soykırım gerçeğini inkar etmeyi” suç sayan bir yasa tasarısını kabul etmesi Türk şovenizmini havalara zıplatmaya yetti. Fransa üzerinde sivrisinek vızıltısı kadar etkisi olmayacağı baştan belli külhanbeyce tehdit ve şantajlarla yasanın geçmesinin önü alınmaya çalışıldı. Bunlar sökmeyince çoğu yine tribünlere yönelik sözde dehşetengiz yaptırımlar aşamasına geçildi. Kamuoyu günlerdir bu iğrenç kayıkçı kavgasıyla meşgul ediliyor. Hem Fransa hem de Türkiye cephesinde atılan adımların arkasında yatan küçük ve ucuz hesaplar gözönüne alınacak olursa, burjuva politikası ve diplomasisinin bütün ülkelerde emekçi sınıflara “milli çıkarlar” olarak yutturulan içyüzü bütün iğrençliğiyle sırıtıyor.
Görünüşteki keskin aykırılık ve düşmanlığa karşı özdeki benzerlik ve çakışmalar o kadar fazla ki, olup bitenlerin hangi yönüne baksanız, “al birini vur ötekine” ya da “tencere dibin kara, seninki benden kara” gerçekliği karşınıza çıkıyor. Örnekler o kadar çok ki, mesela; Türk tarafı Fransa'yı “yaklaşan seçimlerde oy uğruna ucuz numaralara başvurmakla” suçluyor. Fakat aynı şeyi Türkiye'de zaten azgınlaşmış şovenizmi bu bahaneyle daha fazla köpürtüp kışkırtarak kendisi de yapıyor. Türk tarafı Fransa'ya emperyalist tarihinin Cezayir ve Ruanda gibi en kanlı sayfalarını hatırlatarak güya cevap vermiş oluyor. Fakat bunu yaparken kendi tarihindeki Ermeni, Kürt, Rum, Alevi katliamları ve sürgünlerini “unutmuş” olmakla kalmıyor; hiçbirinin eli ve tarihi birbirinden daha temiz ve masum olmayan burjuvazilerin tarihlerindeki bu kanlı sayfaları yeri geldiğinde birbirlerine karşı nasıl adice birer şantaj aracı olarak kullandıklarının, onların derdinin “tarihi gerçeklere saygı” ya da “hümanizm” olmadığının yeni bir örneğini veriyor.
Düşünün ki Türk burjuvazisi ve AKP Hükümeti, Fransız burjuvazisini ve Sarkozy yönetimini Ermeni soykırımını suç sayan bu yasayı çıkarmakla “ifade özgürlüğünü ortadan kaldırmakla” suçlayabiliyor. Türkiye'de muhalif en küçük bir tutum ya da sesi dahi içine herkesin doldurduğu “torba davalar” ve gözaltı dalgalarıyla bastıran bir despotizm dünyaya “fikir özgürlüğü ve demokrasi dersi” vermeye soyunabiliyor?!! Bundan daha büyük ve daha iğrenç bir ikiyüzlülük olabilir mi? Bu basit bir ikiyüzlülükle de sınırlı değil. “Soykırım yoktur” demeyi suç sayan Fransa'ya “fikir özgürlüğü” dersi vermeye kalkan bu sahtekarlık, TCK'nın 301. Maddesi başta olmak üzere, Türkiye'de “soykırım vardır” demeyi suç saymaya devam ediyor!
Aynı iğrenç ikiyüzlülük Cezayir örneği konusunda da kendini gösteriyor. 1915'teki Ermeni Soykırımı da içinde olmak üzere kanlı bir tarihin ateşli mirasçıları, sokak kabadayısı ağzıyla, Fransız burjuvazisine Cezayir'de işlediği insanlık suçlarını hatırlatıyor. Birbirlerinin tarihsel suç ve pisliklerini ortaya dökmek ya da hatırlatmak yönüyle iyi de yapıyor belki ama atalarının, Fransa'nın Cezayir'de işlediği insanlık suçlarına zamanında susmakla da kalmayıp BM'de Cezayir'in bağımsızlığının oylanması sırasında Cezayir halkının değil elleri dirseklerine kadar kanlı Fransız emperyalist burjuvazisinin yanında saf tuttuğu gerçeğini ne çabuk unutuyor?!!
Şoven demagoji histerisi o kadar yaygın ve etkili bir illet ki, Sarkozy'nin Fransa'da yaptığına benzer bir hesapla Türkiye'de Dersim Katliamı'nı istismar etmeye kalkan AKP'nin ucuz ayakoyunlarını bile boşa çıkaramayacak kadar kafasız ve mecalsiz CHP de bu demagojik yarışa güya “entelektüel” ve “tarihsel” bir boyut kazandırıyor: Neymiş efendim, Fransa bu tutumuyla 1789 Devrimi'ne ve aydınlanma düşüncesine gölge düşürmüşmüş!!! CHP genlerine işlemiş ulusalcı faşist reflekslerini bu vesileyle bir kez daha konuşturuyor.
Burjuva milliyetçilik öylesine iğrenç ve öylesine ikiyüzlü bir duygu ki, kolayca kıyıcı ve kan dökücü olabilmenin dışında “vatan, millet, ulusal çıkarlar” edebiyatının arkasında gerçekte nasıl bir açgözlülüğün, kar ve menfaat hesaplarının yattığını görmek aslında o kadar zor değil. Bu son histeri dalgasında da bu ucuzluğun örneklerinden geçilmedi. AKP Hükümeti'nin -üstelik Avrupa'yla ilişkilerden sorumlu- Egemen Bağış ya da Zafer Çağlayan gibi bakanlarının gerzekliği, Melih Gökçek'in her zamanki banalliği gibi artık kanıksanan beylik refleksler dışında Isparta Valisi'nin oportünizmi “milliyetçi hezeyan”ın içyüzünü sergilemek bakımından da ibretlikti. Fransız mallarını boykotun gündeme getirilmesini fırsat bilen vali efendi, “Parfüm kullanmayı boşverin, siz en iyisi gülsuyu ve gül ürünlerini kullanın” çağrısıyla burjuva milliyetçiliğin arkasında yatan “tamamen duygusal” nedenlere de tercüman oldu.
Şimdi ortalığı Fransa'ya karşı “yaptırım, boykot” demagojileri kaplamış durumda. Ermeni Soykırımı'nın farklı niyet ve hesaplarla demagoji konusu yapıldığı her örnek sırasında tekrarlanan cılkı çıkmış bir iç politika gösterisi bir kez daha karşımızda. Amerika'dan Lübnan'a, Kanada'dan Rusya'ya, Uruguay'dan İsviçre'ye bugüne kadar 20 ülke buna benzer yasalar çıkarmış ya da bunları gündemleştirmiş durumda. Bu ülkeler ve dışında onlarca yerel ya da bölgesel meclisten benzer kararlar çıkmış. Ve bunların hepsinde de aynı şoven histeri gösterileri sahneye konulmuş: Elçiler geri çekilmi, ultimatomlar verilmiş, boykot kararları alınmış, vs. vs. Ama istisnasız hemen hepsinde de 3 gün sonra bütün o külhanbeylikler unutulmuş, bütün tükürülenler yalanmış, elçiler paşa paşa geri dönmüş, ticaret kaldığı yerden devam etmiş, sermayenin kar çarkları dönmeyi sürdürmüş... Bugün koparılan bütün yaygaların sonu da öncekilerden farklı olmayacak!..