GÜNCEL
Ne mitolojik karakterlerden bahsediliyor şimdi ne de onların dünyayı yok edecek denli güçlü öfkelerinden, arzularından… Başkaldıran halkların üstüne korkunç öfkelerini salan tanrıların/yarı tanrıların yerini, şimdi daha sistemli işleyen bir düzenin, daha sistemli işleyen öfkesi almış… 15 bin faili meçhul, köyleri yakılarak sürgüne zorlanan 4 milyon insan, açığa çıkarılmış 113 toplu mezarda katledilmiş binlerce erkek, kadın, çocuk… Kimyasal silahlarla öldürülmüş köylüler; dağlarda vahşice katledilmiş; parçalanmış vücutları, koparılmış kafaları, oyulmuş gözleriyle gerillalar… Yüzyıllar öncesinin mitolojik öyküsü değil bu! Birkaç saat ötemizde, geçmişten bugüne kadar yaşanmakta olan bir gerçek… Bir ulusun özgürlük mücadelesinin kanlı, rezil ve alçakça yöntemlerle bastırılmak istenmesinin gerçek hikayesi…
Kürt ulusuna karşı 30 yıldır sürdürülen bu kirli savaş, binlerce insanın katledilmesi, yine binlercesinin tutsak edilmesi gibi fiilen sürdürülmesinin yanında, başka alanlarda, başka yöntemlerle de sürdürülmekte: Anadillerinin yasaklanması, zorunlu ırkçı eğitim, ekonomik kıskaç altında insanlık dışı koşullarda yaşamaya zorlama, açlığa yoksulluğa, gericiliğe mahkum etme, linç girişimlerine maruz bırakma…
Başkaldırı ruhunun, özgürlük şiarının bir daha gün yüzüne çıkmasını engelleyecek korku dağları yaratmak da yöntemlerden biridir… O nedenle bir yandan dağları-köyleri bombalarken, diğer yandan Kürt halkına gözdağı vermeyi sürdürür: “Olaylara karışan, polise, askere taş atan Kürt çocuklarına devlet olarak el koyacağız” der. Minos’un söz dinlemeyen Atinalıları cezalandırmak için çocuklarını kurban etmesi gibi… Bu da onun, başkaldırdığı için Kürt ulusuna layık gördüğü cezalardan biridir.
Her eylemde en ön saflardaki oğullarının kızlarının cenazesini almak için askerin üstüne yürümekten korkmayan, bedenlerini gerillalarına siper eden Kürt analarıdır aynı zamanda hedefindeki… Kendine göre acıların en büyüğünü, en unutulmazını verecektir onlara ve asla unutmamaları gerekeni. Çünkü bir mücadelede kadınlar, analar da alana inmişse, dikilmişse devletin karşısına,.. bilir ki o mücadeleyi boğmak artık çok zordur. O nedenle hedefini dikkatlice seçmekte, anaları çocuklarını ellerinden almakla tehdit ederek mücadelenin gerisine itmek, bir taraftan çocuklarının dağa çıkmasını engellemede otokontrol mekanizması olarak kullanmak istemektedir. Öte yandan bunu, topluma da onaylatarak yapmaya çalışmaktadır. Konunun medyada işlenmesinin, kararın haklı olduğu görüşünün yaygınlaştırılmasının nedeni de budur. Böylece kararın altındaki soykırımcı gerçeği gizlemeye çalışmaktadır. Bir halkın boynundaki ipi, bir başka halkın eliyle çekmeye çalışmanın bir başka yöntemidir bu.
Ancak unuttukları bir şey var: Bu halk yıllardır oğullarını, kızlarını toprağa verdi bu uğurda ve hala veriyor. Bir çocuğu şehit olmamış neredeyse tek bir ev bile bulamazsınız Kürdistan’da. Yıllardır baskıların en ağırını, en kötüsünü görmüş, acıların en köklüsünü, en dayanılmazını yaşamış bir ulus var karşılarında. Hiçbir baskı yöntemi bağımsızlık mücadelesini bugüne kadar yok edemedi, hiçbir tehdit bunu sönümlendiremedi. Her şeyden önce böylesi bir uygulama ne Kürt halkının kabul edeceği bir şeydir ne de kendine “insanım” diyen herhangi birinin…
Bu soykırım yöntemlerini, kimliksizleştirme politikalarını boşa çıkarmak için Kürt ulusuyla dayanışmayı her alanda örmek gerekiyor. “Çocuklarımıza dokunamazsınız! Dokundurtmayız!” sloganıyla çocuklarımızı, analarımızı sahiplenmek, faşizmi yüzünü göstermeye cesaret ettiği her yerde boğmak için “Kardeşlik Müfrezeleri”ni örgütlemek ve buralarda örgütlenmek gerekiyor
[Alınteri, Aralık 2011, Sayı: 20]
Salı, 27 Aralık 2011 (14 yıl 10 ay önce)
Minos ateşten öfkesiyle yaslandı koltuğuna. Her nefes kızıl-mavi buharlar bırakıyordu başının üstüne. Öfkeyle titreyen gözleri kara bir delik gibiydi. Kara, sonsuz, bilinemez..’Atina!’ diye kükredi. Bir rüzgar ses verdi sesine. Ardından kara bulutları önüne katatarak sese doğru tüm gücüyle esemeye başladı. Ne varsa tuzla buz ediyordu bu tufan, ne varsa küllerini savuruyordu havaya.. Geldi tufan, geldi ve durdu ‘Atina’nın üstünde.. ‘Atina! Bana karşı durmanın bedelini ödeyeceksin!’ Dedi Minos. ‘Bana karşı durduğun için seni öldürmeyeceğim, asla unutmayacağın, asla acısını dindiremeyeceğin bir ceza vereceğim sana…Aradan yüzyıllar geçti.
Çocuklarını alıp, canavar Minotor’a kurban edeceğim! Ve sen her 7 yılda bir ölüme göndereceğin yeni çocuklarını kendi elinle bana getireceksin!..
Ne mitolojik karakterlerden bahsediliyor şimdi ne de onların dünyayı yok edecek denli güçlü öfkelerinden, arzularından… Başkaldıran halkların üstüne korkunç öfkelerini salan tanrıların/yarı tanrıların yerini, şimdi daha sistemli işleyen bir düzenin, daha sistemli işleyen öfkesi almış… 15 bin faili meçhul, köyleri yakılarak sürgüne zorlanan 4 milyon insan, açığa çıkarılmış 113 toplu mezarda katledilmiş binlerce erkek, kadın, çocuk… Kimyasal silahlarla öldürülmüş köylüler; dağlarda vahşice katledilmiş; parçalanmış vücutları, koparılmış kafaları, oyulmuş gözleriyle gerillalar… Yüzyıllar öncesinin mitolojik öyküsü değil bu! Birkaç saat ötemizde, geçmişten bugüne kadar yaşanmakta olan bir gerçek… Bir ulusun özgürlük mücadelesinin kanlı, rezil ve alçakça yöntemlerle bastırılmak istenmesinin gerçek hikayesi…
Kürt ulusuna karşı 30 yıldır sürdürülen bu kirli savaş, binlerce insanın katledilmesi, yine binlercesinin tutsak edilmesi gibi fiilen sürdürülmesinin yanında, başka alanlarda, başka yöntemlerle de sürdürülmekte: Anadillerinin yasaklanması, zorunlu ırkçı eğitim, ekonomik kıskaç altında insanlık dışı koşullarda yaşamaya zorlama, açlığa yoksulluğa, gericiliğe mahkum etme, linç girişimlerine maruz bırakma…
Başkaldırı ruhunun, özgürlük şiarının bir daha gün yüzüne çıkmasını engelleyecek korku dağları yaratmak da yöntemlerden biridir… O nedenle bir yandan dağları-köyleri bombalarken, diğer yandan Kürt halkına gözdağı vermeyi sürdürür: “Olaylara karışan, polise, askere taş atan Kürt çocuklarına devlet olarak el koyacağız” der. Minos’un söz dinlemeyen Atinalıları cezalandırmak için çocuklarını kurban etmesi gibi… Bu da onun, başkaldırdığı için Kürt ulusuna layık gördüğü cezalardan biridir.
Her eylemde en ön saflardaki oğullarının kızlarının cenazesini almak için askerin üstüne yürümekten korkmayan, bedenlerini gerillalarına siper eden Kürt analarıdır aynı zamanda hedefindeki… Kendine göre acıların en büyüğünü, en unutulmazını verecektir onlara ve asla unutmamaları gerekeni. Çünkü bir mücadelede kadınlar, analar da alana inmişse, dikilmişse devletin karşısına,.. bilir ki o mücadeleyi boğmak artık çok zordur. O nedenle hedefini dikkatlice seçmekte, anaları çocuklarını ellerinden almakla tehdit ederek mücadelenin gerisine itmek, bir taraftan çocuklarının dağa çıkmasını engellemede otokontrol mekanizması olarak kullanmak istemektedir. Öte yandan bunu, topluma da onaylatarak yapmaya çalışmaktadır. Konunun medyada işlenmesinin, kararın haklı olduğu görüşünün yaygınlaştırılmasının nedeni de budur. Böylece kararın altındaki soykırımcı gerçeği gizlemeye çalışmaktadır. Bir halkın boynundaki ipi, bir başka halkın eliyle çekmeye çalışmanın bir başka yöntemidir bu.
Ancak unuttukları bir şey var: Bu halk yıllardır oğullarını, kızlarını toprağa verdi bu uğurda ve hala veriyor. Bir çocuğu şehit olmamış neredeyse tek bir ev bile bulamazsınız Kürdistan’da. Yıllardır baskıların en ağırını, en kötüsünü görmüş, acıların en köklüsünü, en dayanılmazını yaşamış bir ulus var karşılarında. Hiçbir baskı yöntemi bağımsızlık mücadelesini bugüne kadar yok edemedi, hiçbir tehdit bunu sönümlendiremedi. Her şeyden önce böylesi bir uygulama ne Kürt halkının kabul edeceği bir şeydir ne de kendine “insanım” diyen herhangi birinin…
Bu soykırım yöntemlerini, kimliksizleştirme politikalarını boşa çıkarmak için Kürt ulusuyla dayanışmayı her alanda örmek gerekiyor. “Çocuklarımıza dokunamazsınız! Dokundurtmayız!” sloganıyla çocuklarımızı, analarımızı sahiplenmek, faşizmi yüzünü göstermeye cesaret ettiği her yerde boğmak için “Kardeşlik Müfrezeleri”ni örgütlemek ve buralarda örgütlenmek gerekiyor
[Alınteri, Aralık 2011, Sayı: 20]