Çarşamba, 28 Aralık 2011 (14 yıl 10 ay önce)
“Gaz atmayın arkadaşlar, çocuklar var…” Bunlar, son sözleri olmuştu Metin Öğretmen’in… O, çocuklar için kaygılanırken polisin sıktığı yoğun gazın tetiklediği kalp krizinden ölmüştü.
Deresine, suyuna, ormanına, toprağına, doğasına sahip çıkan köylüler HES’leri protesto etmek için sokağa çıkınca polisin azgın saldırısına uğramış, O güzel insan Metin LOKUMCU Hopa'da katledilmişti.
Daha önce de İstanbul’da 1 Mayıs’larda, NATO toplantılarında bütün bir kent gaz bombalarıyla inletilmiş ya da Diyarbakır, Batman, Hakkâri vb. Kürt illerinde kullanılan yoğun gazdan ölenler olmuş, toplumda büyük öfke yaratmıştı.
Bu kez vicdan ayaklanmıştı!.. Ülkenin dörtbir yanından protesto eylemleri yükselmişti.
Ankara’da da Kamu Emekçileri Sendikaları (KESK) Şubeler Platformu’nun çağrısıyla AKP İl Binasına bir yürüyüş düzenlenmiş, ancak qolis siyah çelenk bırakılmasına ve basın açıklamasına izin vermeyip azgınca saldırmış, hızını alamayıp Kızılay Meydanı’na kadar takip ettiği bir genç kadını; Halkevleri YMK üyesi Dilşat AKTAŞ’ı öldüresiye dövmüş, kalça kemiğini kırmış, yoldan geçenlerin; “Öldüreceksiniz yeter artık!..” tepkisi üzerine yarı ölü vaziyette bırakmışlardı.
Kızılay Meydanı’na kadar takip ettiği kitleye de hunharca saldırıp önüne geleni döve döve polis araçlarına almış, içerde de yoğun şiddet uygulamış, galiz küfürler etmiş, hatta taciz etmişti.
Bu manzaraya tanık olan avukatlar, insan hakları savunucuları, sendikacılar da aynı muameleye tabi tutulmuş, işkenceden nasibini almıştı (İşkence ve uygulanan vahşi şiddetin somut sonuçları TİHV tarafından da raporlarla belgelenmişti).
Fatma Ekin NARİN ile Turgay AKÇAY da bunlar arasındaydı. Polis aracında ve gözaltında gördükleri ağır saldırı ve işkence sonrasında çıkarıldıkları mahkemede serbest bırakılanlar arasındaydılar.
Şimdi ise bu eyleme katılan yüzlerce kişi arasından Fatma Ekin NARİN ile Turgay AKÇAY; “memuriyetten men” talebiyle Yüksek Disiplin Kurulu’na sevk edilmiş durumdalar.
İddia neymiş?..
“Kurumun huzur, sükun ve çalışma düzenini bozucu davranışlarda bulunmak, mesai saatleri içinde ideolojik amaçlı grev, boykot, iş yavaşlatma vb. eylemlere katılmak…”
İnanılır gibi değil!.. Bu arkadaşlarımız nerde çalışıyor? Ankara Adliyesi'nde; ikisi de Büro Emekçileri Sendikası’nın (BES) işyeri temsilcisi.
Olay nerede olmuş? Saat kaçta?
Kocatepe’de, AKP İl Binası önünde KESK Şubeler Platformu’nun çağırdığı basın açıklamasına katılmak için gitmişler. Saat 18.30’da, yani mesai bittikten bir buçuk saat sonra!.
.
Sonra da Polisin azgın saldırısı nedeniyle “siyah çelenk bırakma ve basın açıklaması” yapılamayınca geldikleri Kızılay’da genç üniversite öğrencilerinin öldüresiye dövülerek polis araçlarına doldurulup araçların içinde de dövüldüklerine tanık olmuş, orada, yanlarında bulunan ÇHD’ li avukatlarla bu duruma tepki göstermişler; polis avukatlarla birlikte bu arkadaşlarımızı da gözaltına almış, aynı şiddet ve hakareti onlara da uygulamıştı.
Yani bir güzel insanın, eski bir EĞİTİM-SEN üyesi olan emekli öğretmen Metin LOKUMCU’nun katledilmesine karşı insanî bir tepki vermek için KESK Şubeler Platformu’nun çağrısıyla yapılmak istenen bir basın açıklamasına katılmak üzere gittikleri yerde saldırıya, hakarete uğramış, işkenceye maruz kalmış, gözaltına alınmış sonra da serbest bırakılmışlar; yani “mağdur” durumdalar.
Yirmiden fazla insan tutuklanmış, bir kısmı “tutuksuz yargılanmak üzere” serbest bırakılmış, bu arkadaşlarımız ise “takipsizlik” kararıyla salıverilmişti.
Gerçi tutuklananların da hepsi ilk duruşmada salıverildiler. Kısaca “Hopa olaylarını protesto eylemi” diye bilinen davanın, doğrudan Başbakan’ın talimatıyla açılmış, hiçbir hukuki temeli olmayan siyasi bir dava olduğu neredeyse bütün kamuoyunun ortak kanısıydı ve bu zorlama davada da ancak ilk duruşmaya kadar tutuklu kalanlar oldu.
Peki nereden çıkıyor bu “memuriyetten men” talebi; hangi “mesai saati”? Hangi “işyeri”? Hangi “ideolojik amaçlı grev, boykot, iş yavaşlatma…”? Nerede “masumiyet karinesi” ?..
Bu kadar bariz hukuksuzluğu ancak bir “Başsavcı” yapabilir!.. Başka bir kurumda, başka bir idari birimde olsa hiç değilse bir “hukuk danışmanı"na sorar, suçlamayı biraz “kılıfına uydururlardı"!..Zaten bir hakim arkadaşı odasına girip suçlamanın altında imzası olan Başsavcı’ya; “nasıl böyle bir suçlama yaparsın?” diye sormuş, “ben içeriğine bakmadan imzaladım” yanıtını almıştı ve bu basına da yansıdı ancak yine de bu garabet devam ediyor.
Arkadaşlarımızın” yazılı savunması” alındı, “sözlü savunma” için apar-topar 29 Aralık 2011 Perşembe günü saat 09.30’da “Yüksek Disiplin Kurulu’na” çağrılıyorlar.
Burada da en basit hukuk kuralı ayaklar atlında!... En az 7 (yedi) gün önceden yazılı tebligat yapılması gerekirken Fatma Ekin NARİN’e 26 Aralık Pazartesi haber verilmiş, Turgay AKÇAY’a ise 27 Aralık itibariyle bile resmi bir tebligat yok !..
Burası; “Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu”!...
Arkadaşımız Fatma Ekin NARİN hamile; doktorlar ayağa kalkmasını yasaklamış, heyet raporuyla evde yatıyor. Aksi halde hem bebeğin, hem kendisinin hayatı tehlikeye girer. Bu durumda ya “sözlü savunma hakkını” kullanamayacak ya da yasal olarak; “mazeret durumu ortadan kalkıncaya kadar” beklenmesi gerekecek!.. Bunun adı; “sözlü savunma hakkı”, öyle başkasına vekaletle kullanılacak bir hak değil!..
Ama Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu’nun “acelesi” var! Mazeret durumunu dikkate almadan, yasanın öngördüğü asgari savunma süresini de vermeden çağırıyorlar.
Ne demeli bu Yüksek Disiplin Kurulu Üyelerine?.. Bilinmez ki!..
Bir tek şunu bilsinler yeter!.. Biz, onlar için de öyle bir dilekte bulunmayız ama “adalet, vicdan, insanî duygular bir gün herkese lâzım olur !.. onlara da!..
Ve şunları soruyoruz:
Eğer karnı burnunda hamile olup ayağa kalkması doktor raporuyla yasaklandığı halde “memuriyetten men” talebiyle Yüksek Disiplin Kurulu’na çağrılan kendi kızları-gelinleri olsaydı nasıl düşünürlerdi?..
Acaba Polisin zehirli gazıyla katledilen kişi devrimci öğretmen Metin LOKUMCU değil de kendi kardeşleri, akrabaları, yakınları olsaydı yine böyle mi davranırlardı?
Ya da acaba kendi gözlerinin önünde hunharca dövülerek polis otosuna tıkılan, otonun içinde de canhıraş feryatları duyulanlar kendi çocukları olsaydı yine böyle mi davranırlardı ?..
Gerçek şu ki bu aşamada polis zulmüne maruz kalan onlar ve yakınları değil!.. Ve onlar bu gün bir “görev” ifa ediyorlar!..
Ve Onlar Ekin’le Turgay’ın şahsında hepimize gözdağı vermeye çalışıyorlar.
Bize; “Sakın ha!.. Sakın ola ki sendika üyesi olmayın, hele Adliye gibi bir yerde işyeri temsilcisi hiç olmayın!.. Sendika’nın çağrısına uyup öyle protesto-mırotesto için sokağa filan çıkmayın!.. İnsan mı ölmüş?.. Size ne?.. Sokakta insan mı boğazlıyorlar? Dönüp bakmayın…” filan diyorlar.
Kısaca; “insan olmayı unutun…” diyorlar.
Öyle mi Sayın Yüksek Kurul Üyeleri?..
Biz bir avuç bile kalsak insan olmaktan, bütün insanî duygularla insan kalmaktan asla vazgeçmeyeceğiz.
Ve eğer Fatma Ekin NARİN arkadaşımız sözlü savunma hakkını kullanamıyorsa onun yerine kapınıza biz geleceğiz, Turgay arkadaşımızı da yalnız bırakmayacağız!..
Dayanışmamız bir günle de sınırlı kalmayacak, kapalı kapılar ardında alacağınız karar her ne olursa olsun sonuna kadar takipçisi olacağız.
Bu böyle biline!
Kurtuluş yok tek başına; ya hep beraber ya hiçbirimiz!
KAMU EMEKÇİLERİ DAYANIŞMA PLATFORMU (Sınıfa Dair)