Çarşamba, 4 Ocak 2012 (14 yıl 10 ay önce)
Avrupa’da kamusal borç krizi biçiminde devam eden genel kriz koşullarında hiç değilse bir nebze nefes alabilmek için Avrupa egemen sınıfları ekonomik-sosyal saldırılarını sürdürüyor. İşbaşına geçen teknokrat hükümetler başta olmak üzere hemen hepsi yeni yıla hızlı girdiler!
İspanya’da çiçeği burnunda hükümet daha yılın ilk gününde 9 milyar euroluk saldırı paketini açıkladı. İdeolojik manipülatif söylemleri de ihmal etmedi:
Krizin hep beraber üstesinden geleceğiz. Nasıl mı; çalışarak, çabalayarak ve savaşarak. Henüz işin başındayız. Aldığımız kararlar ekonomimizi tekrar canlandıracak, bütçe açığımızı düşürmeyi hedefleyen yapısal reform paketinin ilk bölümünü oluşturuyor. (abç)
Yeni pakete göre, gelir ve emlak vergileri artırılarak 6 milyar euro toplanması öngörülüyor.
Hükümet aynı zamanda kamu sektöründeki işe alımları durdurup maaşları dondurarak harcamalarda 8,9 milyar euroluk kesintiye gitmeyi hedefliyor. Avrupa’da en fazla işsizlik oranına sahip İspanya’da hükümet açıkladığı ilk saldırı paketinde kamu çalışanlarının maaşlarını 2011’de olduğu gibi 2012’de de dondurma kararı aldı.
Asgari ücretin de ilk kez
dondurulacağı açıklandı.
İspanya’da şu anda asgari ücret 641 euro 40 cents. 1980’den beri ilk defa dondurulan bu miktar,
Avrupa Birliği’nin
Portekiz’den sonra en düşük maaşlarından biri. Ayrıca yeni bütçe yasası Mart ayında katma değer vergisinin artırılmasını da içeriyor. Şu anda yüzde 18’de bulunan KDV, AB’nin en düşük oranlarından birini oluşturuyor.
İtalya ve
Yunanistan gibi topun ağzındaki ülkelerde de benzer saldırı paketleri yürürlülükte. Ücretlerin dondurulması, vergi soygunun arttırılması, işsizler ordusunun büyütülmesi gibi bildik uygulamalar Avrupa’nın geneline yayıldığı gibi bütün bunların 2012′de daha da derinleştirileceğine tanık olacağız.
Kıpırdayan Avrupa proletaryası emperyalist-kapitalistlerin başını ağrıtan bir tablo ortaya çıkarmış olsa da, sınıfın eyleminin parçalı ve henüz çetin kavgaları göğüsleyecek uzun soluklu bir karaktere bürünememiş olması, saldırı hükümetlerini yeni hamleler yapma konusunda cesaretlendiriyor. Sermayenin yeniden üretiminin gerçekleştirilmesi ve kabul edilebilir bir birikim hareketinin yeniden başlatılabilmesi için egemen sınıfların daha fazla saldırmaktan başka yolu da yok.
Onlar bunu, sınıfın direncini ve eylemi bir üst aşamaya taşıma iradesini ekonomik-sosyal hak gasplarıyla kırarak; bu esnada gelişecek/farklı biçimler alabilecek eylemler karşısına devlet şiddetini çıkarıp zayıflatarak başarmayı hesaplıyorlar.
Şurası kesin ki, 2012 çetin geçecek ve planlanan saldırıların uygulanması öyle kolay olmayacak. Çünkü sokağın ve eylemin tadını alan ve belli bir özgüven kazanan Avrupa proletaryası daha kitlesel eylemlerle sahneye çıkacak. İşte “kim kimi?” sorusunun asıl cevabı da bu noktadan sonra verilecek.
Hareket ya daha kitlesel bundan da önemlisi daha militan bir hatta ilerleyecek ya da egemenlerin ekonomik-siyasal terörü karşısında geriye doğru kırılacak!
Bu noktada ise, öğrenci-işsiz gençliğin işçi hareketiyle yer yer buluşan ve ona belli bir dinamizm katan etkileşimine işsizler ordusunun sınıf hareketinin doğrudan bir parçası olarak eklenip eklenmeyeceği belirleyici faktörlerden biri olacaktır!