Hrant Dink davası, katledilişinin 5. yılında iki tetikçiye kesilen “cezayla” tamamlandı. Cinayetin planlı ve örgütlü karakteri reddedildi. İşin arka planı hasıraltı edildi, ipi elinde bulunduranlar nezdinde devlet aklandı! Hesabı sokakta sormanın önemi artmıştır
Hrant Dink davası, katledilişinin 5. yılında iki tetikçiye kesilen “cezayla” tamamlandı. Cinayetin planlı ve örgütlü karakteri reddedildi. İşin arka planı hasıraltı edildi, ipi elinde bulunduranlar nezdinde devlet aklandı!
Toplumun vicdanı haline gelen Dink cinayeti davası, rejimin karakteri, devlet aygıtının yapısı konusunda da taşları yerli yerine oturtan örneklerden biri olma niteliğini taşıyor. Türk-islam senteziyle yoğrulmuş, farklı kimlik ve kültürlere kapalı tekçi anlayış, cinayette de dava sürecinde de kendisini kustu.
Davayı takip eden Dink ailesi avukatlarından Fethiye Çetin'in mahkeme önünde yaptığı açıklama bu anlayışa duyulan isyanı dile getiriyordu. Açıklama aynı zamanda da “demokratikleşme” beklentisinde yaşanan hayal kırıklığına işaret ediyordu:
Arat Dink 'bizimle dalga geçtiler' demişti. Dalganın en büyüğünü en sona saklamışlar. Meğer Hrant Dink üç-beş kendini bilmez tarafından öldürülmüş. Burada örgüt yokmuş. Bu kadarını beklemiyorduk. Bu karar yerleşik bir geleneğin bozulmadığı anlamına geliyor. Nedir bu gelenek? Devletin siyasi cinayetler geleneği, devletin bir kısım vatandaşını düşmanlaştırma geleneği devam ediyor. Bu kararı bir kez daha tescil ettiler.Bu cinayetin hesabını sormak, Dink'in gerçek katili olan faşist devletin üzerine yürümekten geçiyor. Hesabın işi katilleri kollamak olan mahkemelerin tozlu raflarında kaybolmaması için, katliamın 5. yılında “Katil devlet hesap verecek!” şiarıyla öfkeyi sokağa her anlamda daha güçlü taşıyarak, hesap sorulmasının önemi artmıştır.
Bu devletin katil, halkını bombalayan, imhacı, suikastçı, kundakçı gibi sıfatlarla yan yana anılmasından çok rahatsız olanlar devleti bundan arındırmak için hiçbir çaba sarfetmediler. Fırsatı da ellerinin tersiyle ittiler. Bu gelenekle arınmak, yüzleşmek cinayetlere asla diyebilmek için bu dava eşsiz bir fırsattı. Ama onlar kullanmak istemediler.
Daha düne kadar devletin ötekisi ve hedefi olanlar, yani bugünün egemenleri, kendilerini ötekileştiren gelenekle ittifak kurmuş görünüyorlar. Bu ittifakları geçicidir. Bu gelenek önce geçici müttefiklerini yiyerek yoluna devam etmiştir. Bugün bu kararla ilk safha kapandı. Ama bu dava bitmedi. Biten bir komedi dosyasıdır. Bizim için dava yeni başlıyor. Gideceğimiz pek çok yol var. Bunların her birini büyük bir kararlılıkla kullanacağız.