GÜNCEL
Cemil Kırbayır’ın abisi Mikail Kırbayır ise 358 hafta yani çeyrek asırdır, kayıpları ve adalet için burada oturduklarını belirtti. 12 Eylül döneminde işkencede kaybedilen Hayrettin Eren’in babasının geçen hafta vefat ettiğini ve oğlunun mezarına toprak bile atamadan gözü açık öldüğünü anlatan Mikail Kırbayır, devlete şöyle seslendi; “İdare ve yargı mercilerinin koltuklarında oturanlara sesleniyorum. Oturduğunuz koltuklarda ve taktığınız kravatlarda nicelerinin kan lekeleri vardır. Faili meçhule inanmıyorum, herşey ortadadır.”
Eylemde Meclis İnsan Hakları Komisyonu üyesi ve Dersim milletvekili Hüseyin Aygün de söz aldı. Basın açıklaması okunduktan sonra haftaya Cumartesi 359. Kez buluşmak üzere ayrılındı.
Cumartesi, 4 Şubat 2012 (14 yıl 9 ay önce)
1993 yılının Haziran ayında Şırnak’ın Güçlükonak ilçesinin Özbaşoğlu köyüne askerler tarafından baskın yapıldı. Köy halkıını okula toplayan askerler önce köylülerden Ömer Çetin’i işkenceden geçirdi, sonra da eşini köy meydanına getirdiler. 'PKK ile ilgili bilgi vermezsen karını çırılçıplak soyup, halka teşhir ederiz' dediler. Ömer kendini 2 metrelik kayalıklardan aşağı attı. Üzerine ateş edildi. Sonra yaralı olarak tekrar köy meydanına getirildi. Önce okulun önünde bulunan foseptik çukuruna sokuldu, ardından üzerine odun parçaları konulup canlı canlı yakıldı. Ve cesedi alınarak 5 köylüyle birlikte götürüldü.Cumartesi anneleri, kayıpları için 358. kez Galatasaray Meydanı’nda buluştu. Gözaltında, işkenceyle, evinden ya da sokaktan alınarak kaybedilenlerin fotoğraflarının taşındığı eylemde kayıp aileleri de söz alarak konuştu.
Köylülerden Abdulah Güler, Sait Şen, Beşir Başkak, Ahmet Güler ile yine aynı ismi taşıyan Ahmet Güler’den PKK’ye ait sığınakları göstermeleri istendi. Sığınakları bilmediğini söyleyen 5 kişi bir çukura konuldu, üzerlerine ateş edildi, sonra el bombası atıldı. Parçalanan bedenlerin arasından yaralı olarak kurtulan Ahmet Güler, ortalık sakinleştikten sonra çukurdan çıktı ve uzun bir yürüyüşten sonra köyüne vardı. Bedenine 10 kurşun isabet etmişti.
“Geceleri uyuyamıyoruz…”
19 Ekim 1995 yılında kaybedilen Fehmi Tosun’un eşi Hanım Tosun söz aldı ilk önce. Sözlerine “Her kaybın hikayesi var. Benim eşim İstanbul’un göbeğinde gözaltına alındı ve kaybedildi. Meclis İnsan Hakları Komisyonu’nda insan varsa tüm kayıplar bulunsun.” diyerek başladı. “Bu kafatasları çıktığından beri geceleri uyuyamıyoruz. Artık yeterdir. Biz asit kuyularında kemiklerimizi aramaktan, JİTEM’in binalarını araştırmaktan biz utanıyoruz, siz utanmıyorsunuz."“Onlar götürdü. Onlardan istiyorum.”
1994 yılında kaybedilen Kasım Alpsoy’un eşi Erdoğan Alpsoy Kürtçe olarak şunları söyledi. “Kocam Adana’da sabaha karşı yataktan alındı. Mahkemeye çıkaracaklarını söylediler. Savcılığa da gittim, dilekçe yazdım. Savcılık kabul etmedi. Devlet biliyordu. Onlar götürdü. Onlardan istiyorum. Biz burada bütün kayıplar için oturuyoruz.“Cemil Kırbayır’ın abisi Mikail Kırbayır ise 358 hafta yani çeyrek asırdır, kayıpları ve adalet için burada oturduklarını belirtti. 12 Eylül döneminde işkencede kaybedilen Hayrettin Eren’in babasının geçen hafta vefat ettiğini ve oğlunun mezarına toprak bile atamadan gözü açık öldüğünü anlatan Mikail Kırbayır, devlete şöyle seslendi; “İdare ve yargı mercilerinin koltuklarında oturanlara sesleniyorum. Oturduğunuz koltuklarda ve taktığınız kravatlarda nicelerinin kan lekeleri vardır. Faili meçhule inanmıyorum, herşey ortadadır.”
Eylemde Meclis İnsan Hakları Komisyonu üyesi ve Dersim milletvekili Hüseyin Aygün de söz aldı. Basın açıklaması okunduktan sonra haftaya Cumartesi 359. Kez buluşmak üzere ayrılındı.