"Kürt" olduğu için göz göre göre ölüme terkedilme korkusu; bu gerçekten bir vahşet, insanlıkdışı aşağılık bir durum...
Sabah saat 07.00'de Kanal D'nin haberlerini izliyordum. Haberlerde aşırı kar ve tipiden etkilenen karayollarını ve trafik kazalarını gösteriyordu, şu an hangi ilden geldiğini hatırlamıyorum ama Kürdistan'dan Ankara'ya gelmekte olan bir otobüsün Ankara yakınlarında buzlanma nedeniyle kayıp kaza yaptığı ve gelen kurtarma ekiplerinin kazazedelerle olan konuşmalarını veriyordu haberlerde.
Bu konuşmaların biri aynen şöyleydi: "Ben de sizin çocuğunuzum, beni de kurtarın yalvarırım..." Tüylerim ürperdi, gözlerim doldu. Neden böyle yalvarmak ihtiyacı hissetti diye düşünmedim. biliyordum nedenini çünkü Van'daki depremde ötelenmişler, yok sayılmışlardı devlet tarafından.
Van depremzedeleri için ayazda, tipide soğukta onlara reva görülen altyapısı olmayan, ısınma sorununu çözmeyen, çatıları akan sadece kuru dört duvardan başka bir şey olmayan konteynırlar değil. Daha sonra Roboski'de gerçekleşen katliam... Gencecik insanları sadece Kürt oldukları için katlettiler. Yıldırmak, korkutmak mücadelelerini bitirmek için yok edilmeye çalışılan bir halkın çocuğunun Ankara'ya gelirken bindiği otobüs kaza yapıyor ve haliyle endişeli... "Kürt" olduğu için göz göre göre ölüme terkedilme korkusu, bu gerçekten bir vahşet, insanlıkdışı aşağılık bir durum...
Umarım o kazadakilerin hepsi kurtarılmışlardır demekten başka bir şey gelmiyor şu anda elimden
[Bir Alınteri okuru]