Cumartesi, 18 Şubat 2012 (14 yıl 8 ay önce)
Hey Tekstil işçileri 6 Şubat'ta hiçbir gerekçe gösterilmeden işten atılmışlardı. Bugün (17 Şubat 2012) direnişlerinin 10. gününde Hey Tekstil işçileri İstanbul Valiliği önünde eylem yaptılar.
Daha öncesinde CHP, AKP milletvekilleriyle, belediye başkanlarıyla direnişlerine destek vermeleri için giden işçiler ya kapıdan geri çevrilmiş ya da “biz bir şey yapamayız” deyip başlarından savmışlardı. Bugün ise İstanbul Valiliği önüne geldiler.
Valilik önünde Melek Sönmez adlı işçinin okuduğu basın açıklamasında, çocuklarına hasret kalınan çalışma koşullarında dahi 'ekmeğimiz' diyerek işe sarıldıklarını fakat bunun karşılığında hukuksuz bir şekilde işten atıldıklarından, 4 aydır da maaşlarını alamadıklarını ve çok zor koşullarında yaşamlarını devam ettirdiklerinden bahsetti.
İstanbul Valisi'nden sorunlarına bir çözüm bulmak için harekete geçmesini bekleyen işçiler basın açıklamasında şunlara değindiler:
Biliyoruz ki, bizim yaşadıklarımızı bu ülkede binlerce işçi emekçi yaşıyor. Bu ülkeyi yönetenler bir yandan işçi emekçilere vaatlerde bulunuyor, emekçilerin yanında olduğunu söylüyor. Diğer yandan güvencesiz çalışmayı, taşeronlaştırmayı yaygınlaştırmak, kıdem tazminatlarını, kazanılmış hakları ortadan kaldırmak için yeni kanunlar çıkarıyor.
Hey Tekstil işçileri hakkı olanı bırakmayacak! Siz de bizim mağduriyetimizi görün, gerekeni yapın!
Biz işçiler bir aradayız artık! İstanbul'da, Çankırı'da, Kastamonu'da, Nevşehir'de, Batman'da, Hey Tekstil mağduru olan biz işçiler, haklarımızı alana kadar birlikte mücadele edeceğiz.
İşçiler direniş alanına döndükten sonra Vali yardımcısı ile görüşmeye giden işçiler, Vali yardımcısının söylediklerini aktardı: “Kendilerinin yapabileceği çok bir şey olmadığını, yalnızca işsizlik maaşlarının bağlanabilmesi için bölge müdürlüğüne telefon etti. Başka bir şey söyletmedi.”
Ayrıca bir direnişçinin eşi, direnişe destek için geldiğini söyleyip bir konuşma yaptı. Konuşmasında şunları belirtti:
Ben de tekstil işçisiyim. Hem eşimden hem de kendi çalışma koşullarımdan dolayı ne kadar ağır koşullarda çalıştığınızı biliyorum. Bu direniş yalnızca sizin direnişiniz değil. Bu direnişten vazgeçmek yok. Gerekirse yatağımızı satıp buraya hergün gelmeliyiz. Patron bizleri bölmek için her türlü yolu deneyecektir. Bizler onlara kanmamalıyız daha çok kenetlenmeliyiz. Kazanımla sonuçlanan direnişler, bize umut ve güç vermeli. Eylemlerinizi sahipleniyor onurlu direnişinizi selamlıyorum.İşçiler ertesi gün eylem alanında buluşmak üzere ayrıldılar.