1996 SAG'de kaybettiğimiz Tahsin Yılmaz'ın ablası ve eniştesine açılan davayla ilgili, Doktor Alp Ayan'ın da katıldığı bir basın açıklaması düzenlendi
Devrim şehitlerinin anılması engellenemez.
1996 yılında Süresiz Açlık Grevi'nde ölümsüzleşen Tahsin Yılmaz'ın Ablası Gülnaz Türkmen ve eniştesi Celal Türkmen, İHD İzmir Şubesi'nde, Tahsin Yılmaz'ın mezarına gittikleri için açılan davayla ilgili basın toplantısı yaptılar.
Basın toplantısı İHD'nin yaşananları anlatan konuşmasıyla başladı. İHD'nin konuşmasında Gülnaz Türkmen'in dernekte "Gülnaz Ana" olarak bilindiği, İHD içerisinde cezaevi komisyonunda görev altığı ve tutsak yakını olduğu vurgulandı. Açlık grevinde kaybettiği kardeşinin mezar ziyaretine gittiği için Gülnaz ana için dava açıldığı söylenerek söz Gülnaz Türkmen'e bırakıldı. Gülnaz Ana konuşmasında şunları söyledi:
Kardeşim Tahsin Yılmaz'ı 1996 yılında süresiz açlık grevinde kaybettik. İddianamede yazılanların uydurmaca olduğu açık. Kardeşim Bayrampaşa Cezaevi'nde öldü, iddianamede kardeşimin Buca'da öldüğü yazıyor. Buradan Başbakan'a sesleniyorum. Onun annesi öldü, annesinin mezar ziyaretine gidiyor. Ölen akrabalarının ziyaretine gidiyor. Tahsin'in mezarına gitmek bizim en doğal hakkımız. Kardeşimin mezarına gitmek bizim en doğal hakkımız...Gülnaz Ana'dan sonra eniştesi Celal Türkmen bir konuşma yaptı. Türkmen de konuşmasında şunları vurguladı:
1996 yılından bu yana kardeşimin mezarına ziyarete gidiyorum. Kardeşimin mezarına gitmem suçsa bu suçu ben '96'dan bu yana işliyorum. Kendilerine 'demokratım' diyorlar, 'aydınım' diyorlar, Suriye'ye demokrasi dersi vermeye çalışıyorlar. Önce kendi ülkelerine baksınlar. Mezar ziyaretine gitmek suçsa ben bu suçu işlemeye devam edeceğim. 19 Aralık'ı yaşadık. Açlık grevlerini yaşadık. Benim kardeşim insanlara zarar mı verdi ki suçlu diye dava açılıyor. Onlar devrimcilerin mezarlarından bile korkuyor ama ben kardeşimin mezarına gitmekten korkmuyorum. Çatlı'ların mezar ziyareti oluyor da, benim kardeşimin mezar ziyareti niye olmuyor?
Ben de kayınbiraderimin mezarına ziyarete gittim. Mezar ziyaretine gittiğim için bana da örgüt üyeliğinden dava açıldı. Sivas Davası'nda insanları yakanları zaman aşımına düşürüyorlar. Mezar ziyaretine herkes gidiyor. Biz gidince dava açıyorlar; hem de örgüt üyeliğinden... Başbakan da annesinin mezarına ziyarete gitti, o zaman o da örgüt üyesi. Sesini çıkartana 'örgüt üyesi' diyor, sesini çıkartanı yargılıyor. Gazetecileri, avukatları hep içeri tıktı. Böyle bir devlet var başımızda
1991 yılında devrimci kamuoyunun direnciyle açılması mümkün olmayan Eskişehir tabutlukları '96 yılında tekrar gündeme geldi. O nedenle devletin farklı kademelerinde görev yapan, şeflik ve genel müdürlüğe kadar yükselen Mehmet Ağar, kamuoyuyla dalga geçer gibi Adalet Bakanlığı'na getirildi. O dönemde yayınlanan genelgelerde cezaevindeki tutsakların yaşamları hiçe sayılıyordu. Bu nedenle o dönemde açlık grevleri başladı. Bu direnişlerde ölenler oldu, ölenlerin cenazelerinden biri de Tahsin Yılmaz'ın cenazesiydi. Tahsin Yılmaz'la hiç tanışmadım ama tanıyıp, anlatanların gözlerinin parladığını çok gördüm. Tepkilerden sonra Mehmet Ağar geri çekildi, yerine Şevket Kazan getirildi. Tabii kazan geldiğinde biz Müjdat'ın (Yanat) cenazesindeyken '...yiyorlar' diye açıklama yapmıştı. Ardından ölümler geometrik bir biçimde artmaya başladı. Sonra çözüm olduğu söylendi ama biz o esnada Tahsin Yılmaz'ı da kaybetmiştik.Konuşmasının devamında Tahsin Yılmaz'ın cenazesini anlatan Alp Ayan, bunun bir sindirme politikası olduğunu vurgulayarak sözlerine son verdi.