Pazar, 1 Nisan 2012 (14 yıl 7 ay önce)
AKP Hükümeti’nin “demokratik açılım” oyununda yeni bir perde açılıyor! Sivil faşist diktatörlük, varlığını borçlu olduğu askeri faşist diktatörlüğü “yargılıyor”! Hem de darbenin siyasal gerekçesini destekleyen, devrimci hareketi suçlayan antikomünist, faşist ideoloji ürünü bir iddianameyle! Yargılayan, özel yetkili mahkeme! “Yetmez ama evet”çilerin katkılarıyla!
Asli oyuncular hazır, figüranlar bekleniyor. Bugün 12 Eylül’ün “ustalık” dönemidir.
12 Eylül sadece bir askeri darbe, birkaç general ve bir avuç elikanlı yönetim kadrosundan ibaret değildir.
12 Eylül, kapitalist-emperyalist sistemin ve burjuvazinin işçi sınıfına, sosyalistlere, devrimcilere, demokratlara, Kürt halkına, aydınlara, gazetecilere, yazarlara, kapitalist düzeni ve faşist rejimi sorgulayan tüm insanlara topyekun saldırısıdır.
12 Eylül, faşist siyasal merkezileşmede bir sıçramadır; yargı ve yasamanın, yürütmenin komutası altında tek siyasal merkezden yönetilmesidir; burjuvazinin “kuvvetler ayrılığı” yıldızının yeryüzüne inmesidir; Adalet Bakanlığı’na bağlanmış HSYK, Kanun Hükmünde Kararnamelerdir; yüksek seçim barajları, egemen sınıf dışı toplumsal muhalefetin Meclis dışına atılmasıdır.
12 Eylül, ekonomik merkezileşmede bir dönüm noktasıdır; ülkenin tüm kaynaklarının özelleştirme adı altında yerli-yabancı sermaye tarafından yağma edilmesidir; tüm ekonomi yönetiminin sermayenin inisiyatifinde Nazi tarzı üstkurullara devredilmesidir; başta IMF ve Dünya Bankası olmak üzere uluslararası sermaye kuruluşlarına daha sıkı bağımlılıktır; sermayeye sınırsız hareket ve sömürü özgürlüğüdür.
12 Eylül, işçi sınıfının sendikasızlaştırılması, güvencesiz ve esnek çalıştırılması, köleleştirilmesidir; grev yasaklarıdır; ülkenin ucuz işçi cehennemine, işyeri diktatörlüklerine dönüştürülmesi, sonu gelmez iş cinayetleridir.
12 Eylül, Kürt halkı üzerinde bitmeyen zulümdür; Kürt katliamıdır, Kürt halkının zindanlara doldurularak siyasetten tasfiyesidir.
12 Eylül, özel ve olağanüstü mahkemelerdir; faşist yargılama sistemidir. Herbiri canlı insan mezarına dönüştürülmüş hücre tipi hapishanelerdir; Diyarbakır, Metris, Mamak’tır; Pozantı’dır, Sincan’dır.
12 Eylül, devlet ve kamu kurumlarında askeri hiyerarşi ve disiplindir; memurların kapıkuluna dönüştürülmesi, siyasal iktidar ve sistem karşıtlarının, emekçi memur hakları için mücadele edenlerin bu kurumlardan tasfiyesidir.
12 Eylül, YÖK’tür. Üniversitelerin siyasal iktidara bağlanması, faşist disiplin hukukuyla, polisle, MİT’le birlikte yönetilmesidir.
12 Eylül, faşizmin değişmeyen ideolojik çimentosu Türk-İslam sentezidir; “dindar (ve kindar) nesiller” yetiştirme projesidir. İmam Hatip Okulları, kuran kursları açma rekorudur.
12 Eylül, aileleri faşizmin en küçük birimine dönüştürme projesidir. Erkek egemenliğinin bugüne evrilmiş biçimi, kadına yönelik şiddetin, kadın cinayetlerinde rekorun adıdır; çocuk gelinler üreten, 13-14 yaşında savunmasız kız çocuklarına tecavüzü -başta sistemin “eğitim” görmüş savcı ve yargıçları olmak üzere- hoşgören gerici sapık kültürün “çağdaş” versiyonudur.
12 Eylül, 1 Mayıs 77, Maraş, Sivas, Hayata Dönüş katliamlarından Uludere’ye uzanan katliamlar zinciridir.
12 Eylül bugündür.
12 Eylül MHP ve Ülkü Ocakları’nın fikr-i iktidarıdır.
12 Eylül darbesine gerekçe ve meşruiyet hazırlama sürecinin baş aktörlerinden biri Emniyet, MİT, kontrgerillayla işbirliği içinde olan MHP ve Ülkü Ocakları’dır. 12 Eylül öncesi faşist rejimin bu silahlı sivil faşist çetelerinin asli görevi, bir yandan yükselen devrimci harekete ve işçi sınıfı mücadelesine saldırılar düzenleyerek devlete yardımcı olmak, öte yandan “sağ-sol çatışması” görüntüsü yaratarak emperyalizme, kapitalizme ve faşizme karşı yükselen halk hareketini, sınıf mücadelesini bulandırmaktı. Tüm egemen sınıf medyası yaşanan süreci ve olayları “sağ-sol çatışması” olarak manipüle etti. 12 Eylül darbecileri “sağ-sol çatışması”nı durdurma, toplumun can güvenliğini sağlama gerekçesiyle ve “tarafsızlık” propagandasıyla süreci başlattılar. Başarılı da oldular. “Tarafsızlık” görüntüsü uğruna MHP yöneticileri ve bazı ülkücü tetikçilerle birlikte hapsedilen faşist elebaşı Türkeş savunmasında, darbecilere sitem eden şu meşhur cümlesiyle her şeyi özetleyiverdi: “Fikirlerimiz iktidarda biz içerdeyiz”.
Başta hükümet yandaşı medya olmak üzere tüm sermaye medyası dünkü 12 Eylül’ün “sağ-sol çatışması”nı durduran “tarafsızlığını” onaylarken, bugünkü 12 Eylül’e bu dava üzerinden destek olmaya hazırlanıyor. Yalnız bu kez sanık sandalyesinde Türkeş yerine, “Fikirlerimiz iktidarda, bizi yargılayamazsınız” diyen, savunmalarını “sağlam kazığa” bağlamış iki general var. Doğru söze ne denir? 12 Eylül, yaşadığımız faşizmin kurucu iktidarıdır.
12 Eylül darbecilerinin “yargılanması”, işçi sınıfının, devrimcilerin, ezilen halkların aklı ile alay eden, kamuoyu denilen güdümlü kalabalığın oy desteği için hazırlanmış bir tiyatro oyunudur! Oyunun başarısı faşist rejimin yeni baskı ve tutuklamalarına kan taşıyacaktır.
Bu traji-komik senaryoya ciddiyet kazandırmak, sivilleşerek demokrasiye doğru ilerlediğimize, davanın önemli olduğuna, 12 Eylül darbecilerinden hesap sorulacağına halkı inandırmak için 12 Eylül “mağdur”u figüranlar beklenmektedir.
Bu tiyatroda figüran olmayacağız!
(*) 4 Nisan’daki 12 Eylül’ün göstermelik duruşması üzerine kaleme alınmıştır.
[Alınteri'nin 23. sayısından alınmıştır]