Tohumların tohumuna...

Pazar, 29 Nisan 2012 (14 yıl 6 ay önce)

Artık öyle bir hale geldi ki, her güne sınıfımızın onlarca yıl önce zorlu savaşlarla elde ettiği bir kazanımımızın gaspedilmesiyle uyanıyoruz!

İşsizlik ya da geçici işçilik hepimizin alışmaya başladığı bir durum olmaya başladı! Patronlar işsizliğimizin ulaştığı boyutları boynumuza takılmış bir yular gibi kullanmak istiyorlar! Nasıl mı? Bundan sonra iş aradığımızda karşımıza sayıları her geçen gün artan Özel İstihdam Büroları çıkacak. İşi onlar aracılığıyla bulacak, onların büyük patronlara kiraladıkları işçiler olacağız! Bu yeni simsarlık kurumları, aldığımız ücretin bir kısmına da el koyacaklar! Dahası mı?! Öyle bir çalışma kanunu hazırlanıyor ki, sigorta ve kıdem tazminatı gibi geleceğimizi nispeten güvenceye alacak haklarımızın hepsi, bundan sonra babalarımızın anlattığı hikayelerde kalacak!

Bunlar yetmezmiş gibi…
Sağlık başta olmak üzere en yaşamsal ihtiyaçlarımızı karşılayabilmemiz neredeyse imkânsızlaşıyor! Sağlık alanında devasa teknolojik atılımlar yapılırken; bizim sağlık hakkımızı kullanabilmemiz o kadar uzaklaşıyor! Tüm gelişmeler parası olanlar için! Bizim içinse daha kısa ömür, daha sağlıksız bir yaşam, hatta artık tedavisi son derece basitleşmiş hastalıklarda bile ölüm var! Tedavi olabilmemiz için tek şansımız, yıllarca canımızdan dişimizden arttırarak bir köşeye koyduğumuz birikimlerimiz ya da elimizde avucumuzda ne varsa satmak!..

Sigortalı olmak sadece yükselen prim borçlarını ödemek değil; aynı zamanda herhangi bir sağlık sorunumuzda 3 yıl sonrasına randevu alabilmek anlamına geliyor! İşsiz olanlarımızınsa vay haline! Sağlık hizmetlerinden sınırlı bir şekilde yararlanmamızı sağlayan Yeşil Kart uygulamasına bile tahammül edilmedi, büyük oranda kaldırıldı! Sağlık sektörü dev karların döndüğü bir tekelleşmeye gidiyor! Yaşam hakkımız, piyasanın vahşi iştahına açıldı.

Eğitim sistemi ise her gün değiştiriliyor, artık öğretmenler bile bu değişiklikleri izleyemiyor! Bu sefer de, 4+4+4 eğitim programıyla karşı karşıyayız. Çocuklarımız, bırakalım üniversiteyi, lise eğitimi bile almayacak hale gelecekler. “İşçi çocuğu işçi olmak zorundadır” diyorlar! 11 yaşındaki erkek çocuklarımız fabrikalarda, atölyelerde stajer öğrenci, işçi olmaya zorlanırken; kızlarımızsa evin içine hapsedilecek tarzda üretimin parçası haline getiriliyor! Çocuklarımız bizim yaşadıklarımızdan daha ağır koşullarda sömürülmek isteniyor.

SUSACAK MIYIZ?

Kürt işçi kardeşlerimiz sırf Kürt oldukları için işyerinde, mahallede hakarete uğruyor; en doğal hakları olan dillerini bile kullanamıyorlar! Yasak ve baskılara karşı çıktıklarındaysa hapishanelere dolduruluyor ya da katlediliyorlar! Gazeteciler, avukatlar, profesörler ve binlerce emekçi, sırf “Kürtlerin hakları var” dedikleri için tutuklanıyor.

Kürt olan her şey bombaların, namluların hedefi, hapishanelerin müdavimi durumuna geldi! En son, mayın tarlalarına basa basa ekmek parası bulmaya çalışan onlarca yoksul Kürt köylüsü; tepelerine inen bombalarla paramparça edildi! Birçoğu daha çocuktu! Kaçakçılık yapan köylüler oldukları bile bile vuruldular!

Kürt halkı örgütlü bir duruş sergileyerek en temel demokratik taleplerini dile getirdiği için her türlü devlet terörüyle susturulmak isteniyor. Onların örgütlü duruşlarının, ısrarla sürdürdükleri demokratik tutumlarının hepimizin yararına olduğunun farkında mıyız? Ya da onlara yapılanların, yarın hakkımız için bir araya geldiğimizde, örgütlendiğimizde bize de yapılacağını...

GÖRMEYECEK MİYİZ?

Patronlar yeni bir savaşa hazırlanıyor! Hem de emperyalist efendilerinden daha büyük bir hışımla, “Suriye’ye askeri müdahalede bulunalım” diyorlar! Bunu da Esad’ın gerici diktatörlüğünün halka uyguladığı zulme tavır almakla açıklıyorlar. Böylece, bizi de kanlı planlarına ortak etmek istiyorlar! Oysa tek dertleri, emperyalist sistemin güç ilişkileri içerisinde ileri taşeronluk rolünü kapmak!! Kendileri için yeni sömürü alanları yaratmak! Bunun karşılığıysa bizim savaşa sürülmemiz, kardeşkanı dökmemiz, bizi insanlıktan çıkaracak şovenizmle zehirlenmemizdir!

Baskıcı Esad rejimine demokrasi dersi verenlerin yaptıklarına bakın!.. Zulme ve sömürüye küçük de olsa tavır koyan herkesi gözaltına alıyor, hapishanelere tıkıyorlar! Türkiye, hapishanelerindeki politik tutuklu ve hükümlülerle dünya birincisi! Çocuklar, gençler, yaşlılar, aydınlar... hemen herkes, eşitsizlik ve sömürüye tavır koydukları için hapishanelere doldurulmuş durumda!
Böyle kalmaya devam edersek, bu sistemin çarkını döndüren biz, patronların enselerini kalınlaştıran biz ve onlara “dur” demediğimiz için; açlığa, yıkıma, savaşa izin veren de biz olacağız!..

Sınıf kardeşim,
Dünyada olup bitenleri izliyor musun? Yunanistan’da, Mısır’da, İspanya’da, İtalya’da, Portekiz’de, ABD’de olanları… Oralarda, krizi aşmak için proletaryanın kanını emmeye çalışan patronlara karşı isyana duruyor sınıf kardeşlerimiz; “yağma yok!” diyorlar! Dünyanın tüm patronları bu barbarlık sisteminin artık dikiş tutamayacağı günlerin gelmesinden korkuyor! Çünkü bizim de parçası olduğumuz dünya proletaryası, bizzat kapitalist sistemin kendisini sorgulamaya başlıyor. Sosyalizm yeniden güncelleniyor. Nasıl güncellenmesin, başka seçenek mi var?..
Patronların ödünü koparan sosyalizmle nasıl bir dünya olacak hiç düşündün mü? Her şey toplumun ihtiyaçlarının karşılanması, insan gibi yaşanır bir dünyanın yaratılması için planlanacak. Böyle bir dünyada günde 12 hatta bazen 14 saat; haftada 6 gün çalışılmayacak! Bedenimizi bile taşıyamaz halde eve dönmemiz sözkonusu olmayacak!.. Ailemizle, sevdiklerimizle vakit geçirmeden, TV’nin başında uyuyup kalmayacağız! İnsanın insan olarak gelişmesine, zenginleşmesine hizmet edecek tüm araçlardan yararlanabileceğiz. Sinema, tiyatro Kaf Dağının ardında olmayacak! Çocuklarımızın eğitimi, beynimizi burkan bir kıskaç olmayacak! Yegâne amacımız; faturaları, kiraları, hatta içeceğimiz suyun parasını bulmak olmayacak! Bir hastalık durumunda kabuslar görmeyeceğiz! Dil, din, mezhep farklılığı değil; sınıf kardeşliği temelinde ilişki kuracağız birbirimizle. Kısacası o dünyada her şey bizim için olacak. Bugün bir avuç zenginin yararlandığı tüm toplumsal olanaklar hepimizin olanağı olacak. Ne için, kim için üretim yaptığımızı bileceğiz. Üretim sürecini bizzat bizler planlayacağız. Her konuda sözümüz olacak! Birilerinin yönettiği değil, her şeyi toplumun yararlılığını hesap ederek ortakça yöneteceğimiz bir dünya olacak!

Kardeşler,
Dün akılalmaz bedeller ödeyerek 1 Mayıs’ı yaratan işçi kardeşlerimizin bize armağan ettiği tüm kazanımları bugün elimizden alıyorlar! Kanımızı emen bu barbarlık sistemine bu da yetmiyor. Onların hayal ettikleri dünya, bizim vahşetimizdir! Bizim için 1 Mayıs’ı yaratanlarımızın mücadele kararlılığı dışında bir seçenek yok! 100 küsur yıllara dayanan mücadelenin yaratıcılarının bayrağı bugün bizim elimizde. Bugün onlar biziz!

Biz, onların yarım kalan hayallerinin de izleyicisiyiz. Bu barbarlık çarkı, onların hayal ettiği dünya özlemiyle buluşan bir mücadele kararlarlılığı dışında parçalanamaz. Yaşadığımız dünya bizi her şeyiyle kendi üretim sistemimizi kurmanın savaşçıları olmaya davet ediyor. Kendi sınıfsal gücümüzü bilerek, tepeden tırnağa bu güçle donanarak 1 Mayıs’ta alanlara!…

1 Mayıs’ta Taksim’e, ALINTERİ’yle alanlara!