Salı, 1 Mayıs 2012 (14 yıl 6 ay önce)
1 Mayıs kürsüsünden katılan bütün yapıların iradesini yansıtan ortak 1 Mayıs açıklaması saat 15:45 sularında okundu:
İşte yine Taksim'de, 1 Mayıs Alanı’ndayız!
Bu topraklarda üreten, hayatı her gün yeniden yaratan ama yok sayılan işçiler-emekçiler, kadınlar, yaşlılar, öğrenciler, gençler, halklar, devrimciler omuz omuza, yürek yüreğe burada, Taksim'de, 1 Mayıs alanındayız.
Hoş geldiniz, hoş geldik!
Taksim’i kazanmak için yürüttüğümüz direnişteki taleplerimizden bir olan ’77 1 Mayıs katliamcılarının yargılanması talebimizin takipçisi olduğumuzu bir kez de bu kürsüden ilan ediyoruz. Bununla birlikte, taksim Meydanı’nın adının “
Taksim 1 Mayıs Meydanı” olarak değiştirilmesini istiyoruz.
Miadını doldurmuş, fazladan ömür süren kapitalizmin, varlığını sürdürebilmek için insana dair ne varsa saldırdığı; özgür ve insanca yaşanabilir bir dünya, bir toplum umudunu yok etmek istediği zamanlardayız.
İşte burada toplanan bizler, yüzbinler bu karanlığı kabul etmeyeceğimizi haykırıyoruz.
Emperyalizmin bütün dünyaya kendi istediği şekli vermek istediği, en küçük pürüzü bile yok etmek, dünyanın her karışını kendi av alanına çevirmek istediği günlerdeyiz.
Bölgemizde, emperyalist saldırganlık ve işgallerin Libya'dan sonra Suriye ve İran'ı hedef aldığı, ülkemiz egemenlerinin AKP eliyle, emperyalizmin taşeronluğuna soyunarak savaş kışkırtıcılığı yaptığı, bölgemizin bir ateş topuna çevrilmek istendiği günlerdeyiz.
İşçi sınıfının neredeyse yarısının en küçük bir güvence olmaksızın köle gibi çalıştırıldığı, hemen her gün madenlerden, tersanelerden, inşaatlardan yeni iş cinayeti haberlerinin geldiği zamanlardayız.
Ulusal İstihdam Stratejisi adı altında, kıdem tazminatından, kiralık işçi bürolarına, bölgesel asgari ücrete kadar saldırılarla, işçi sınıfının tüm kazanılmış haklarının gaspedilmek istendiği; özellikle bölgesel asgari ücretle Kürt illerinde çocuk ve kadınların köleleştirilmek istendiği ve buna karşı mücadele edebilecek sendikaların çıkarılmak istenen yasalarla yok edilmeye çalışıldığı günlerdeyiz.
TÜSİAD'ından,
MÜSİAD'ına,
TUSKON’una bütün sermaye karlarına kar katarken, yeni teşvik paketi ile patronlara daha fazla imtiyaz ve sömürü alanlarının yaratıldığı, işçi-emekçi halklara ise, kölece çalışma ve sefalet ücretlerinin yanında, başta doğalgaz ve elektriğe olmak üzere yüzde 20-30’lara varan zamlarla açlığın, yoksulluğun dayatıldığı zamanlardayız.
Eğitimde, son çıkarılan 4+4+4 yasasında görüldüğü gibi, anadili reddeden, milliyetçi, gerici, cinsiyetçi, bilimdışı bir eğitimle itaatkar bir nesil ve sermayeye ucuz işgücü yaratılmak istenen günlerdeyiz.
Üniversitelerde, öğrencilerin YÖK cenderesi ile boğulduğu, buna karşı çıkan, parasız, bilimsel ve anadilde eğitim talep eden 600 öğrencinin hapse atıldığı, binlercesinin soruşturmalarla okullarından uzaklaştırılmaya çalışıldığı günlerdeyiz.
Eğitimden sağlığa kadar bütün alanlarda ticarileştirmenin tamamlandığı, hastaneler ve okulların ticarethaneye dönüştürüldüğü, paranın imparatorluğunun bütün kamu alanlarına hakim kılındığı zamanlardayız.
Başta
HES projeleri olmak üzere nükleerden termiğe; güneşten rüzgâra, enerji politikalarının tamamen kar için gündeme getirildiği; bunun için doğanın, ormanların, kıyıların, yaşam alanlarının yok edilmek istendiği; buna karşı doğasını, yaşamını savunan halka karşı terör estirildiği günlerdeyiz.
Afet yasası,
kentsel dönüşüm projeleri adı altında, halkın yaşadığı bölgelerin ranta, yağmaya açıldığı, yoksul halkın barınma hakkının gasp edildiği zamanlardayız.
Yıllardır inkar, imha ve asimilasyon politikalarıyla yok edilmek istenen, ezilen tüm halkların hapishanesine çevrilen bu topraklarda ırkçılığın, milliyetçiliğin körüklendiği zamanlardayız.
Kürt halkının anadilde eğitim, statü başta olmak üzere tüm demokratik taleplerinin yok sayıldığı; kendi geleceğine karar verme iradesinin tanınmadığı; tam tersine Kürt halkına karşı baskıların, askeri ve sivil operasyonların sürdüğü, “
KCK operasyonları” adı altında gözaltı ve tutuklamaların had safhaya vardığı; seçilmişlerin, gençlerin zindanlara doldurulduğu;
Roboski-Uludere’de,
Newroz kutlamalarında olduğu gibi katliam ve cinayetlerle devlet terörünün tüm çıplaklığı ile devam ettirildiği günlerdeyiz.
Alınan mahkeme kararları ile
Madımak Katliamı'nı ve
Hrant Dink cinayetini devletin bizzat üstlendiği; 4 Mart’ta olduğu gibi küfür ve tehdit dolu miting ve açıklamalarla, hem Ermeni halkına hem de Ermeni halkı üzerinden bu topraklarda yaşayan ve halkların kardeşliği şiarını yükselten tüm halklara gözdağı verip sindirmeye çalıştığı; tarihindeki tüm soykırımları da meşrulaştırıp üstlendiği günlerdeyiz.
Alevilerin meşru taleplerinin yok sayılmasından, en son
Sivas Katliamı davasının zamanaşımına uğratılması, evlerin işaretlenmesi gibi gelişmelerle katliam tehditlerinin sürekli gündemde tutulduğu; Müslüman olmayanların da kendini ağır baskı altında hissettiği zamanlardayız.
Kadını ancak “
aile” içinde kocaya, babaya bağımlı bir varlık olarak kabul eden erkek egemenliğinin tüm kurumlarıyla desteklendiği; kadına yönelik şiddet ve kadın cinayetlerinin hızla arttığı; kadın emeğinin sermaye için en ucuz ve güvencesiz emek olmaya devam ettiği günlerdeyiz.
Darbelerle, darbeci zihniyetle hesaplaştığını söyleyen
AKP'nin “
ileri demokrasi”sinde, “
Terörle Mücadele Yasası” ve
Özel Yetkili Mahkemeler eliyle binlerce devrimci, yurtsever, gazeteci, aydın, akademisyen, öğrenci, sendikacının düzmece iddialarla, komplolarla hapishanelere doldurulduğu zamanlardayız.
Cezaevlerinde halkın evlatlarının tecrit ve işkence ile çürütülmek istendiği; hasta tutsakların düpedüz ölüme mahkum edildiği; en son
Pozantı ve
Sincan hapishanelerinde çocuklara insanlık dışı saldırıların gerçekleştirildiği günlerdeyiz.
Tüm bu gelişmelere karşı sesimizin daha gür çıkmaya başladığı; daha da örgütlü, öfkeli ve gür çıkacağı günlerdeyiz aynı zamanda!
Milyonlara karşı bir avuç azınlığın çıkarlarını temsil eden bu politikalar halkın yaygın itiraz ve direnişleriyle karşılaşıyor. Türkiye’nin dört yanında büyüyen irili ufaklı işçi-emekçi direnişleri, doğa ve yaşam hakkına sahip çıkan köylülerin direnişleri, her türlü baskıya karşı taleplerini, düşüncelerini korkusuzca ortaya koyan halkların, Alevilerin, Kürtlerin, üniversitelilerin, aydınların direnişleri umudu da büyütüyor.
Hoş geldiniz, hoş geldik!
Acılı ve kanlı günlerden geçerek geldiğimiz bu alanda, 1 Mayıs Alanı'nda, yüzbinlerle karşılarındayız. Diyoruz ki; başaramayacaksınız!
Yanımızda, bizden önce dövüşenler, şehitlerimiz var. Yanımızda, hapishanelerde direnen, bizi demir parmaklıklar arkasından heyecanla izleyen yoldaşlarımız, arkadaşlarımız var.
Onlar bir avuç.. biz milyonlar, milyarlarız.. İşçi sınıfı ve ezilen halkların birlik, mücadele ve dayanışma günü 1 Mayıs'ta, Taksim'den, tüm dünyada isyanları, direnişleri ile bu sisteme başkaldıran, 1 Mayıs Alanı'na akan milyonlara selamlarımızı gönderiyoruz.
Ve son olarak diyoruz ki; işçi sınıfının, ezilen halkların kurtuluşu, birlikte mücadeleyle kapitalizme, emperyalizme ve işbirlikçi-uşaklarına karşı kazanacağı zaferdedir. Sınıfsız, sömürüsüz bir dünyadadır.
1 Mayıs coşkusuyla hepinizi selamlıyoruz!
* Yaşasın 1 Mayıs!
* Yaşasın İşçilerin Birliği Halkların Kardeşliği!
* Yaşasın Proletarya Enternasyonalizmi!
* Yaşasın Devrim ve Sosyalizm!