Deniz, Yusuf, Hüseyin Esenyurt'ta bulunan Nazım Hikmet Parkı'ndaki "Üç Fidanlık"ta anıldı
68 Kuşağı’nın simge isimleri Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan idam edilişlerinin 40’ıncı yılında Esenyurt’ta bulunan Nazım Hikmet Parkı’ndaki “Üç Fidanlık”ta da anıldı.
Deniz, Yusuf ve Hüseyin için yan yana dikilen üç fidanın yer aldığı fidanlıkta yapılan anmaya bölgede faaliyet yürüten çeşitli kitle örgütleri katıldı. “Kimliği belirsiz kişilerce” kırılan üçüncü fidanın yerine yenisinin dikildiği anmada, yeni fidana ilk suyu adları Deniz, Mahir ve İbrahim olan minikler döktü.
Saygı duruşuyla başlayan anma töreninde gençler sırasıyla Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ın idam edilmeden önce ailelerine yazdıkları son mektupları okudular. Anmaya katılanlar, Denizler için yazılan ve lise öğrencisi Tanya Güyük tarafından seslendirilen Gemerek türküsünü hep bir ağızdan söylerken, şair Devrim Acar ve lise öğrencisi Sinem Durmuş da birer şiir okudu.
Anma Denizler için Esenyurt’ta yapılan son yılların en kalabalık töreni olarak öne çıktı. Yapılan basın açıklamasında bu yiğit devrimcilerin halkın geleceği için korkusuzca ölüme gittiğine dikkat çekilerek, “Denizler darağacında, Mahir kuşatmalar altında, İbo işkencelerde vazgeçmedi. Bu halk da baskılara boyun eğmeyecek, onları anmaktan, yaşatmaktan vazgeçmeyecek” denildi.
Tiyatro ve sinema oyuncusu Murat Aydın’ın okuduğu basın açıklamasında şu görüşlere yer verildi:
Denizler 40 yıl önce bugün idam edildiler. Onları asan gerici iktidarın sömürü ve zorbalık düzeni, aradan yarım asra varan uzun bir süre geçmiş olmasına karşın bu devrimci militanları halkın kalbinden söküp atamadı.
Onlar son sözlerini idam sehpasında söylediler ama biz hala son sözümüzü söylemedik.
6 Mayıs 1972’de darağacında katledilen üç fidan da;
Kızıldere’de katledilen Mahir ÇAYAN ve yoldaşları da;
İşkencelerde ser verip sır vermeyen İbrahim KAYPAKKAYA da bu ülkede onurlu olmanın, yiğitliğin sembolü oldular. Onları romantik birer kahraman olarak göstermeye çalışanlar, Denizlerin değerlerini ortadan kaldırmak isteyen, arsızlığın ve çürümüşlüğün sembolü olanlardır.
Onları anmak devrim ve sosyalizm mücadelesini yükseltmektir.
Asimilasyona ve inkâr politikalarına karşı her kimliğin kendini ifade etmesi gerektiğini savunmaktır.
Suyuna deresine yaşam alanlarına sahip çıkmaktır, ataerkil düzene karşı kadınların verdiği mücadeledir.
Dindar bir nesil çocuk işçi ve gelinler yetiştirmek isteyen sermayenin yönelimleri doğrultusunda işleyen eğitim sistemi ve zihniyetine karşı durmaktır.
Suriye’ye emperyalist müdahaleye karşı çıkmaktır, faşizme ve baskılara karşı isyan etmektir.