Pazartesi, 14 Mayıs 2012 (14 yıl 5 ay önce)
“Daha fazla istihdam”, “daha yüksek toplumsal refah” masallarıyla açılan teşvik paketlerinin sayısını unuttuk! Aklımızda kalan, her teşvik paketinin biz işçi ve emekçiler açısından daha fazla vergi, daha düşük ücretler ve sosyal kazanımlarımızın daha fazla gaspı olduğu.
Geçtiğimiz günlerde hükümet cenahı büyük gürültülerle yeni bir teşvik paketi daha “açtı”. Patronların sevinçle karşıladıkları pakette, sigorta primlerinde patrona düşen kısmın devlet tarafından ödenmesi, gelir vergisi indirimleri, KDV iadesi, yatırım yeri tahsisi, gelir vergisi stopajı desteği, ucuz enerji kullanımı ve sayısız teşvik kalemi var.
Cari açık kimin?
Hükümet teşvik paketinin GSMH’nın yüzde 10′u oranına yükselmiş cari açığın kapatılması için hazırlandığını açıkladı. Hani hemen her konuda karşımıza çıkarılan cari açığın… Hatta her geçen gün büyüyor olması bizim tüketim çılgınlığımızla açıklanan cari açığın!..
Cari açık özet olarak dış ticaret borcu anlamına geliyor ve Türkiye kapitalizminin yapısal sonuçlarından biri olarak büyüyor. Türkiye ekonomisi üretimi sürdürebilmek için gerekli girdileri (hammaddeler, yardımcı maddeler, üretim araçları) yabancı ülkelerden karşılıyor. Cari açık denilen dış borç da bu satın almalar nedeniyle yükseldikçe yükseliyor. Bu girdilerin üretimi büyük bir sermaye yatırımı gerektiriyor. Türk tekelci burjuvazinin bu boyutta yatırımlar yapması mümkün değil. Gerekli sermaye birikimi, hem devlet bütçesi sermayenin dolaysız bütçesi haline getirilerek hem de uluslararası sermaye yatırımlarını cezbedecek bir ortam yaratılarak sağlanmak isteniyor! Açılan teşvik paketinin asıl amacı bu. Teşvik, şimdiye kadar ithalatla sağlanan üretim girdilerini imal edecek yatırımlarda bulunan patronlara verilecek.
Bize ne getiriyor?
Patronlara yatırdıklarının yüzde 116’sı oranında teşvik vermeyi vadeden paket hangi kaynağa dayanıyor? Elbette vergilerimizden oluşturulan devlet bütçesine! Bundan sonra bu bütçenin bizim ihtiyaçlarımız için ayrılan kısımları daha da küçülecek. Zaten yarı yarıya ticarileştirilmiş eğitim ve sağlık başta olmak üzere tüm sosyal ihtiyaçlarımız tamamen piyasanın vahşi iştahına açılacak! Bunlar da yetmeyecek! Bütçeyi büyütmek (sermayeye kaynak yaratmak) için yeni vergiler, yeni kesintilerle daha fazla daha fazla kemer sıkmamız buyurulacak!
Sözün kısası her konuda karşımıza çıkarılan cari açığın kapatılması işin bahanesi olacak! Esas amaç (cari açığın küçültülmesi de buna bağlıdır) patronlar ve bir bütün olarak Türkiye kapitalizminin daha güçlü bir üretim altyapısına sahip olmasıdır! Tüm bunların gerçekleşmesi, bizim belimizin daha da bükülmesi hesapları üzerinden söz konusu olacak! Ne de olsa krizle sarsılan dünya ekonomisi yeni bir işbölümünü, yeni sermaye yatırımlarını ve bunlar üzerinden yükselen rekabeti dayatıyor!
İddialara bak!..
Paketi pazarlamak için en fazla kullanılan argümanlar “
toplumsal refahın artması” ya da
“işsizlik oranlarının düşürülmesi” oldu. Sözümona yatırım yapıldıkça işsizlik de çözülecek, refah da artacakmış! Ama paketin sunumunda bile ağızlarındaki baklayı çıkarmaktan geri durmadılar. Laf aralarında gevelenen “esnek istihdam“, “
bölgesel asgari ücret”, hatta “
sektörel ücret” gibi kavramlar nasıl bir istihdam ve ücret politikası izleneceğinin açık ilanıdır. Bu kavramlar, işgücü maliyetini en alt sınıra çekecek düzenlemelerin yapılacağının itirafıdır. Zaten sermayenin uluslararası rekabette yer alabilmesi (en azından kendisiyle aynı siklette yarışan rakipleri karşısında) için gerekli sermaye birikiminin sağlanması işin sadece bir yanını oluşturur.

Asıl ve stratejik yanınıysa işgücü maliyetlerini en alt sınıra çekmektir! Yani Türkiye’den emek sömürüsü cenneti yaratmaktır! Bu açıdan da Meclis tatile girmeden, esnek çalışma ve güvencesizliği bütünlüklü bir çalışma rejimi haline getirecek Ulusal İstihdam Planı‘nın yasalaştırmakta kararlılar!
Yani burjuvalar için asıl teşvik, bu stratejik hamlenin yapılmasında olacak! Ücretin, kazanılmış hakların son kırıntılarının tamamen gaspı ve işgücü maliyetinin en alt sınıra çekilmesini sağlayacak yasal düzenlemeler! İşçi sınıfının sektörler-bölgeler arasında keskin bir rekabete sokulurak kendisi için sınıf olmaktan tamamen uzaklaştırılması!
İzin vermeyeceğiz!
1 Mayıs 2012′de kitleselliğimiz, yaygınlığımız ve berraklaşan emek sermaye çelişkisini doğal bilince dönüştürmekteki düzeyimizle bu saldırılara boyun eğmeyeceğimizi gösterdik.
Şimdi bu gücü, her açıdan sıcak geçeceği ortada olan yaz aylarının mücadele soluğu haline getirmeliyiz. Bu gücü, önümüzde duran kapsamlı saldırılara karşı Genel Grev Genel Direniş ruhuyla daha ileri taşımak için ne duruyoruz?..
[
Alınteri'nin 24. sayısından alınmıştır]