Çelik aldığı suyu unutmayacak!

İbrahim Kaypakkaya, Haki Karer ve Dörtler’i anmaktan/savunmaktan vazgeçmeyeceğiz!

Katliam ve kıyımla dolu TC tarihi katliam ve kıyım politikalarını geliştirerek devam ediyor. 18 Mayıs 1973'te devrimci önder İbrahim KAYPAKKAYA, 18 Mayıs 1977'de Haki KARER, yine Diyarbakır zindanlarında sistematik olarak sürdürülen imha, inkâr, asimilasyona karşı bedenlerini ateşe veren Ferhat KURTAY, Eşref ANYIK, Mahmut ZENGİN, Necmi ÖNER faşist devletin korkularını büyüttükleri için katledilmişlerdir.

Türkiye devrim mücadelesinde 71 devrimci kopuşunun mimarlarından devrimci önder İbrahim KAYPAKKAYA, sistemden köklü bir kopuş gerçekleştirmiş ve bugünün devrimci tohumlarını genç yaşta Türkiye topraklarına ekmiştir. Kaypakkaya sadece köklü ve bütünlüklü bir şekilde sistemden, onun resmi ideolojisi olan Kemalizm’den kopuş sağlamadı. Aynı zamanda her türden burjuva ve küçük burjuva ideolojisi olan reformizmden, parlamentarizmden, revizyonizmden, askeri darbelere umut bağlayan anlayışlardan da koptu. Bugün halen devam eden İbrahim KAYPAKKAYA korkusu da bundandır. İbrahim'in egemenler cephesinden halen büyük “tehlike” olarak görülen fikirleri, hâkim sınıfların resmi ideolojisi Kemalizmi en net ve doğru bir biçimde ele alışından ileri gelmektedir. İbrahim KAYPAKKAYA, Türkiye devrimci hareketinin turnusol kâğıdı olan Kürt ulusal sorununa en net duruşu sergilemiştir. Kürt ulusuna yönelik imha, inkar, asimilasyon politikalarına karşı mücadeleyi, Kürt ulusunun kendi kaderini tayin hakkını komünist bir önder olarak proleter bakış açısıyla ifade etmekten geri durmamıştır. İşte tam da bu noktada İbrahim Kaypakkaya’yı anmak/savunmak onurdur!

KAYPAKKAYA’ nın fikirleri halen işçilerin, emekçilerin, köylülerin, kadınların, gençlerin, Kürtlerin, Alevilerin, ezilen yoksul halkımızın mücadele dinamiğinde yaşamaya / gelişmeye devam etmektedir.
Kaypakkaya’yı anmayı savunmayı suç sayan egemenler tehlikenin farkındadırlar. İbrahim Kaypakkaya’nın düşünceleri egemenler için tehlikedir. Bu tehlikedir hakim sınıfları her gün biraz daha saldırganlaştıran. Bu tehlikedir. Grup Munzur’u, Pınar Aydınlar’ı, Mehmet Özcan’ı ve onlarca devrimciyi KAYPAKKAYA’yı övdükleri gerekçesi ile tutuklayan, dava açtıran, 150 yıllara varan cezalarla ‘yargı’layan... Yine son dönemde DHF üyesi Evrim Konak, Murat Kur, Hıdır Yıldız, Deniz Kırbağ ve Tuğçe Özgül’e toplamda 56 yıl ‘ceza’ vermelerinin sebebi budur. DHF üye ve taraftarlarına ve Özgür Gelecek Gazetesi okurlarına yüz yılları aşan ‘ceza’ istemleriyle yürüttükleri ‘yargılama’ piyesinin sebebi bu korkudur.

Egemenler düzenlerini başlarına yıkacak “tehlikeli” fikirlerin korkusuyla pervasızlaşmaktadır.18 Mayıs 1973’te KAYPAKKAYA’yı katleden sistemin sahipleri bugün de bu fikirleri sahiplenenleri/savunanları ‘yargılamaya, suçlamaya’ devam ediyor.

…Ne ki zindan-ne ki tutsak olmak
Ne ki kavga-ne ki dağlarda vurulmak
Bir sehpada idam olmak ne ki
İhanet utancıyla yaşamak var ya hani
Onursuzluğun lağım çukurunda yok olmak
Üniformalı bir dehak önünde durmak
Ve beynin içindekileri bir bir kusmak
Sonra bir et yığınına dönüşüp kalmak
İşte buydu Diyarbakır zindanında yaşamak…

Diyarbakır zindanlarında ateşe vererek Kürt ulusunun özgürlük ateşini tutuşturan Dörtler, Kürt özgürlük mücadelesinin; gelişmesinin, yaygınlaşmasının ve halka malolmasının adı olmuşlardır. Diyarbakır zindanında Dörtler’in bedenleri ile tutuşturduğu ateş Kürt ulusunun direnişinde meşale, serhıldanlarında zılgıt, çocuk gülüşlerinde özgürlük özlemi olmaya ve bugünü aydınlatmaya devam ediyor.

18 Mayıs 1977 de “hiçbir şey bağımsızlık ve özgürlükten daha değerli değildir” diyerek Kürt özgürlük mücadelesine atılan Haki KARER Antep’te bir kahvehanede bir komplo sonucu katledilmiştir. Türk ulusuna mensup bir devrimci olarak Haki KARER zulme karşı direnişin, ezilenin yanında olmanın, sömürüye başkaldırmanın ve fedakârlığın adı olmuştur. O, Kürt hareketinin önder kadrolarından birisi olarak bu topraklarda 30 yılı aşkındır sürdürülen savaşın mimarlarından olmuştur. Binlerce Kürt gibi özgürlük yolunda bedel ödeyen, can bedeli toprağa tohum olan, Ferhat KURTAY, Eşref ANYIK, Mahmut ZENGİN, Necmi ÖNER, Haki KARER bu gün Şerzan oldular, Ceylan oldular; bayraklarını elden ele devretmeye devam ediyorlar. Dörtlerin inanç ve kararlılığı bugün sarı kırmızı ve yeşil renklerle bezeli serhıldan burçlarında dalgalanmaktadır. Bir ulusun varlık kavgasına delalet eden direnişe Dörtlerin yüreğinden su taşınmaktadır. Yine 18 Mayıs’ta Diyarbekir Zindanlarında katledilen İbrahim Kaypakkaya’nın hesabını sormak için yapacağı eylemden önce 13 Mayıs günü katledilen Orhan Bakır’ın (Armenak) anısıyla kardeşlik rüzgarları sarıyor dört yanı. Ermeni ulusuna mensup bir devrimci olarak bu topraklarda kavganın kardeşliğini ezilen mazlum halklara armağan ederek TDH’ne mal olan bu yiğit unutulmuyor.

Dün olduğu gibi bugün de devam eden, bu faşist devletin kurulduğu günden bu yana mayasını teşkil eden sömürü ve zulüm çarkı dönmeye devam ediyor. İşçi, emekçi, yoksul halkımıza, güvencesizlik, geleceksizlik, işsizlik, yoksulluk, açlık, sefalet dayatılmaktadır. Son çıkan yasalarla birlikte eğitimin piyasalaştırılması, sağlık hakkının gaspedilmesi, sendikasız, güvencesiz çalışma koşullarının daha da yaygınlaştırılması, tarım sektöründe IMF ve DB kotaları ile birlikte köylülüğü iflasa sürükleyen politikalar, Kürt ulusuna yönelik tutuklama, gözaltı terörü, imha/inkar/asimilasyon politikaları, Alevi evlerinin bir bir işaretlenmesi, Sivas davasında uygulanan zaman aşımı kararı, derelerimizin zaptedilmeye çalışılması, askeri ve siyasi operasyonlar, Roboski'de katledilen 35 Kürt köylüsü, tutuklu olan 600’ün üzerinde öğrenci, F tipi hapishaneler, tecrit, tretman, doğamızın yokedilmesi, sendikalı oldukları için işten atılan ve direnişe geçen KAMPANA, Hey Tekstil, SAVRANOĞLU, TOGO… işçileri, İMO’da işten atıldığı için iki ayı aşkın zamandır direnen kadın işçi Cansel Malatyalı, kadın cinayetlerinin yüzde 1400 artış göstermesi, taciz, tecavüz, yok sayma…

Saymakla, sıralamakla bitiremediğimiz sorunlar derinleştikçe, sorunlardan çıkışın yolunu gösteren İbrahimler, Mahirler, Denizler, Mazlumlar ve onların şanlı mücadelesini sahiplenenler “suçlu ve tehlikeli” ilan edilmektedir.

Bir yanda “ileri demokrasi” naraları atarken egemenler, diğer yandan en temel hak taleplerini dahi bastırmaya çalışmakta, halka zulüm etmek noktasında sınır tanımamakta, kendi yasalarını dahi çiğnemektedir. Faşizmin demokrasisi de bu kadar oluyor! Bu zulüm, sömürü düzeni devam ettiği sürece ezilenlerin, sömürülenlerin mücadelesi devam edecektir. İbrahimlerin çizdiği özgür, eşit bir dünyaya giden yol karartılamaz/suç sayılamaz/yargılanamaz/cezalandırılamaz!

Ne ki bizleri korkutmak, ne ki yolumuzdan çevirmek, yıldırmak, diz çöktürmek… nafiledir tüm çabanız. Nafiledir, gazınız, copunuz, zindanlarınız, tankınız, topunuz, işkencehaneniz. Bu çelik aldığı suyu unutmayacak. Ne biz vazgeçeceğiz onları anmaktan ne de adalet dileyeceğiz sizlerden. Eğer onları anmayı suç sayıyorsanız varın öyle belleyin. Biz bu onuru ısrarla taşıyacağız, onları anmaktan da fikirlerinden de vazgeçmeyeceğiz!

İbrahim KAYPAKKAYA’YI, Haki KARER ve DÖRTLER’i ölümsüzlük yıl dönümlerinde inançla ve bilinçle ve davamıza olan kararlılığımızla anıyoruz.