Meydanı boş bırakırsak, kürtajı da yasaklarlar, arkasından kadınların oy hakkına da göz dikerler
Adil Okay
Dünyanın her yerinde -"uygar Batıda" bile-, “Kürtaj yasaklansın!” diyen gerici sesler yükseliyor.
AKP'nin, Başbakan Erdoğan'ın ortaya attığı yeni bir fikir değil. Kürtajın serbest ve kadınların görece özgür olduğu ülkelerde bile, başta ırkçı-faşist parti sözcüleri, semavi din temsilcileri, kadınların mücadele sonucu kazandığı hakları -tabii kürtaj hakkını da- geri almak isterler. Meydanı boş bırakırsak, kürtajı da yasaklarlar, arkasından kadınların oy hakkına da göz dikerler.
AKP faşizminin bu konudaki düşüncesi, Fransa'da ırkçı-faşist parti lideri Marine Le Pen'den çok farklı değil. Ya da AKP’nin kankaları olan Suudi Arabistan karanlığını yönetenlerden farklı değil. Ama hükümetin gücü kadınlara yetmeyecektir. AKP, her ne kadar oylarının yarısını kadınlardan alsa bile, kadınlar zorla, kan revan içinde kazandıkları hakların gaspına karşı koyacaklardır.
Tabii bu sadece kadınların mücadelesi değildir. Öncelikle onları ilgilendirse de duyarlı erkekler, "beden benim, çocuk da eğer istersem ve ne zaman istersem" diye slogan atan kadınların yanında yer alacaktır. Almalıdır. Kürtajın yasal bir hak olarak savunulması kadar, sosyal bir hak olarak savunulması da yaşamsaldır. Çünkü kadınlar için özgür, ücretsiz, ulaşılabilir, yasal bir kürtaj hakkı aynı zamanda yaşam hakkıdır. Kadınlar devlete veya AKP’ye değil, kendilerine aittir!
Kürtaj hakkı, kadınların kendi bedenleri ve doğurganlıkları üzerinde söz sahibi olmasının ayrılmaz bir parçasıdır. "TTB Kadın Hekimlik ve Kadın Sağlık Kolu" imzasıyla yayınlanan bildiride ifade edildiği gibi:
Tüm dünyada nüfus politikaları ataerkil kapitalist sistemin ihtiyaçlarına uygun biçimde kadın bedenleri üzerinden, kadın cinselliği ve doğurganlığı denetlenerek sürdürülür. Tarih boyunca erkek egemenliğinin tahakküm nesnesi kadın bedeni olmuştur. Kadınların doğurganlıklarını kontrol altına almak, ailede her zaman cinsiyetçi işbölümü, hiyerarşi ve baskıyı gerekli kılmıştır. Kadınların ev içinde harcadıkları karşılıksız emek, hem erkek egemenliği hem sermaye açısından gerekli olduğu kadar, doğurganlıklarının kontrolü de nüfus politikalarının vazgeçilmez aracıdır. Nüfusu azaltma veya arttırma politikaları kürtajın yasal olması ya da kısıtlanması politikalarıyla paralellik taşımaktadır.Kadın sorunu üzerine yazdığım bir şiirimle bu konuda söyleyeceklerimi şimdilik noktalıyorum…