Saldırı konseptinin Kürt halkına yönelik yürütülen kirli savaş stratejisiyle tırmandırılması...
Devletin kirli savaş konseptine gerillanın 2. Dağlıca baskınıyla yanıt vermesinin ardından Genelkurmay Başkanı Necdet Özel ağzındaki baklayı çıkardı. Gönüllerinde yatanı yumurtladı; "Kandili yok etmenin” 3 şarta bağlı olduğunu ifşa etti; “Devlet kararı olması, ABD'nin ikna edilmesi, muhtemel ağır kayıplara karşı kamuoyunun hazırlıklı olması”.
Bilindiği gibi Genel Kurmay bu ifşayı faşist BBP Genel Başkanı Mustafa Desdici üzerinden yaptı. Kuşkusuz bu, iki dostun kafa kafaya verip yaptıkları bir kritiğin ötesinde anlamlar taşıyor. Topluma verilen gözüdönmüş bir mesaj bu. Ordunun burjuva siyaset sahnesindeki konumunu da ele veren bir tablodur karşımızdaki.
Özel Yetkili Mahkemeler eliyle yürütülen kitlesel tutuklamalar, hapishane katliamları, sokağı esir alan polis terörü, örgütlenme ve grev yasakları... Ulusal İstihdam Stratejisi'yle işçi sınıfı ve emekçilerin ümüğünün sıkıldıkça sıkılması... 4+4+4 uygulamasıyla sermayenin ihtiyaçları doğrultusunda toplumun yeni bir kalıba dökülmek istenmesi... Bunlardan bağımsız olmayan kadın bedenin cendere altına alınması... Ormanlık arazileri, SİT alanlarını dahi yağmaya açan kentsel dönüşüm yağması... İç içe geçmiş birbiri üstüne binen bu saldırı konseptinin Kürt halkına yönelik yürütülen kirli savaş stratejisiyle tırmandırılması...
Faşist rejim bıçağını biledikçe biliyor. "Hedef 2023"ün altyapısı kan pompalayarak, güvencesiz, ucuz emek sömürüsü üzerinden kar pompalayarak döşeniyor. Baltayı taşa vurmalarını sağlayacak, bu sarmalı yaracak militan bir işçi sınıfı ve emek hareketi şart!..
Alınteri'nin 25. sayısının manşeti 'Şimdi cesaret zamanı!..' diyor ona kulak verelim:
Emperyalist kapitalist sistemin ve onunla içiçe geçmiş Türkiye burjuvazisi ve devletinin nelere nasıl saldırdıklarını saymaya gerek var mı? Hangi haklarımızı nasıl gaspettiklerini; daha da neleri gaspetmek istediklerini…
Artık barınmadan sağlığa; eğitimden ulaşıma; tüm sosyal kazanımlarımızdan çalışma hakkımıza; hatta nefes alıp verdiğimiz doğaya kadar her şeyi nasıl yağmaladıklarına, ticarileştirdiklerine dair tespitler yapmak anlamlı değil! Bunları her gün, her saat iliklerimize kadar yaşıyoruz.
Bu saldırı ve yağmanın katlanarak devam edeceği gün gibi ortada! Daha büyük bir kriz beklentisi ve savaş tamtamlarının ortasında tüm ekonomik-sosyal-siyasal-kültürel kazanımlarımız dibine kadar kazınmak isteniyor! Egemenlerin temsilcileri daha fazla baskı, yağma, talan; daha fazla militarize edilmiş bir toplum hayal ediyorlar!
Bu başdöndürücü saldırı dalgasının ortasında Kürt sorunundan, kadının bedeni ve ruhuyla gerici-faşist bir denetimin altına alınma çabasına kadar her şey zorun çeşitli biçimleriyle “yola getirilmek” isteniyor. Askeri faşist cuntaların bile yapmaya cesaret edemedikleri grev yasakları birkaç işkolunda yasal düzenlemeye kavuşturuldu. Arkasından sınıfın bütününe yayılması uzak bir ihtimal değil! Kamu işçilerine verilen sefalet zammı bile toplumun diğer kesimlerini kışkırtacak bir söylemin konusu ediliyor! …
Daha fazlasını sayıp dökmeyeceğiz! Tüm bunların cehennemi bir yangına dönüşmemesi için hangi mücadele dinamiklerine asılmamız gerektiği ortada! Tüm bir yaşamımızın ekonomik-siyasal-sosyal-kültürel bir bütünlükle enkaza dönüşmemesi, orada burada patlak veren direnişlerin, öfkelerin tek bir kanalda toplanmasından geçiyor!
Ortaya çıkan tüm tepkileri sendika bürokrasisini, iç korku ve engellerimizi yıkarak büyütmekten geçiyor! Tüm bu saldırı dalgasının parçalanması, Yunan kardeşlerimizin açtığı grev ve direniş yolundan yürümemizden geçiyor!
Saldırıların yarattığı buz gibi soğukluk; mücadelenin kavurucu, çelikleştirici, arındırıcı gücüyle eritilir. Bu gücün, genel grev genel direniş senfonisine dönüşmesinden! Bir zombiden farkı kalmayan kapitalist barbarlığı tarihin çöplüğüne gönderecek proleter cesareti göstermekten!