Pazartesi, 16 Temmuz 2012 (14 yıl 3 ay önce)
Yargıda güç kavgası ve “hayata dönüş hakimleri”
İktidarın Başbakan kanadına balans ayarı (MİT müsteşarının, arkasını başka bir iktidar odağına yaslamış özel yetkili savcı tarafından ifadeye çağırılması) çekmeye kalktılar.
Hükümetin hassasiyet ölçülerini aşan tutuklamalar yapmaya, iktidar içinde iktidar, “derin yargı” olmaya başladılar… derken…
Son kullanma tarihleri doldu.
Bu seferki değişikliğin birkaç nedeni var.
Özel yetkili mahkemeler; iktidar blokunun
Başbakan/hükümet kanadına özel yeni mahkemeler kurmak için, egemen sınıf bloku içindeki bir güç odağının (Gülen cemaatinin), kontrolü altında tuttuğu bir iktidar (yargı) aygıtından, poliste olduğu gibi kısmen ya da tamamen tasfiyesi için;
Egemen sınıf içi hesaplaşmalarda hükümet kanadının özel önem verdiği kurum (
MİT) yöneticilerinin
ayrıcalıklarının korunması için;
Kendilerini oraya atayan siyasal gücün isteklerini ve beklentilerini daha doğru ve daha hızlı kavrayan, durumdan vazife çıkarmayı iyi bilen hakim ve savcılardan oluşan yeni ve daha
özel yargı gücüne sahip olmak için;
Hala “
demokratik ilerleme” hayalleri kuran liberal ahmakları bir süre sevindirip oyalamak için;
Ad değiştirerek (yeni adı “
bölge ağır ceza mahkemeleri”) devam etmek için kaldırılıyorlar.
Ve bütün bu işlevleri yerine getirebilecek yeni mahkemeler kurulurken, bunların yanına tutuklama, yakalama, gözaltı, tahliye, teknik takip gibi daha hassas konularda iktidarın siyasal hassasiyetlerini gözeten kararlar vermek üzere özel yargıçlar görevlendirildiler. Ancak 'özel yetkili' adı çok kirlendiği için bunlara da yeni bir ad vermek gerekiyordu. Daha temiz değil ama daha manipülatif bir isim buldular.
Fransa’daki uygulamaya benzetme yoluyla “
özgürlük hakimleri” denilmesini istediler. Cezaevlerinde
19 Aralık 2000 Katliamı'nın adına “
hayata dönüş” diyen zihniyetin bugünkü takipçileri işkence ve yargısız infazın yerine ikame ettikleri yargılı tutuklama zulmünü ve teknik takipleri bundan sonra “
özgürlük hakimleri” eliyle sürdürecekler!
“
Özgürlük hakimleri” çok da özel yakıştı neo-faşizme. Hakim ve “özgürlük” yan yana! Manipülasyonda ustalık dönemindeyiz ne de olsa!..
Bu mahkemelerin asıl özünü teşhir edenler ise “
terör mahkemeleri”, “yeni istiklal mahkemeleri”, “
hükümete özel mahkemeler” ya da “
Kürt mahkemeleri” gibi sıfatlar üretiyorlar.
Özü de, adı da siyasal iktidara özel bu mahkemeler bundan sonra daha da özel olacak ve
özelleştikçe daha da siyasileşecek. Ekonomideki özelleştirmenin yargıdaki karşılığı olacak.
Son Anayasa değişikliğiyle birlikte siyasal iktidar, üst yargı organlarından başlayıp hızla kadrolaşarak yargıyı eskisinden daha sıkı bir biçimde kendisine bağladığından yargı bütünüyle zaten özelleşmiş durumdaydı. Bu kez öyle bir düzenleme yapıldı ki, artık egemen sınıf bloku içinde
Başbakan’ın başını çektiği güç odağı dışında -diğer egemen sınıf güçleri dahil- hiç kimse siyasal iktidar karşısında “bağımsız yargı” güvencesine eskisi kadar da olsa sahip değildir.
Bunun yanında çok ince hesaplarla düzenlemeler de yapıldı ve
HSYK, hükümet kanadının bu ince hesaplarını gözeten tayin ve atama kararları verdi. Özel yetkili mahkemelerin, ellerinde bulunan davalar sonuçlanıncaya kadar görevlerine devam etmeleri sağlanırken
Özel Yetkili Başsavcı Vekili Fikret Seçen’e, MİT görevlilerinin ifadeye çağrıldığı soruşturmayı yürüten savcılar
Sadrettin Sarıkaya ve
Bilal Bayraktar’a, Balyoz savcısı
Hüseyin Ayar’a,
Hırant Dink davasının görüldüğü mahkemenin savcısı
Hikmet Usta’ya yeni kurulan “
bölge ağır ceza mahkemeleri”nde görev verilmediği gibi varolan dava ve soruşturmalardaki özel yetkileri de ellerinden alındı. Ellerindeki soruşturmaları yenileri atanana kadar sürdürebilecekler. Bu savcılar iktidarın Başbakan/hükümet kanadının siyasal hesap ve hassasiyetlerini yerine getirmede oldukça önemli pürüzler çıkaran savcılardı ve başka bir güç odağını temsil ediyorlardı.
Tutuklu milletvekillerinin tahliyesi mesajı verilirken tahliyeyi sağlayacak kesin yasal düzenleme yapmak yerine (çünkü bu konuda hükümet içinde birlik sağlanamadı) takdir alanı genişletilerek top hakimlerin inisiyatifine bırakıldı, hakimler de tutuklamaya devam kararları verdiler.
12 Eylül öncesinin faşist katliamcıları için pakete özel af niteliğinde ayrıcalıklı hükümler konularak tahliye edilmeleri sağlandı.
Nazi Almanyası ve
Mussolini İtalyası'ndaki klasik faşizm ya da askeri faşizm formatlarının uygulanamadığı, 1800′lü yılların klasik bujuva demokrasisi döneminin (de) çoktan geride kaldığı bugünkü tarihsel toplumsal koşullarda burjuvazinin faşizmi de tıpkı işçi sınıfına uygulanan “
esnek çalıştırma” modelleri gibi esnekleşti; burjuva demokrasisi giderek silikleşti.
Faşizm konusunda esas alınan kriterleden hareketle durumu özetlersek;
Hem sözde “
kuvvetler ayrılığı”nı esas alan parlamenter cumhuriyet hem kuvvetlerin sıkı birliği;
Hem egemen sınıf içinde güç odakları çatışması hem bir güç odağının diğerleri üzerinde gelişen hakimiyetiyle siyasal merkezileşme ve tekleşme;
Hem büyük sermaye içinde süren ve emperyalist-kapitalist sistemin giderek artan kriziyle birlikte büyüyen, devletin ekonomik ve siyasal iktidar aygıtlarını, pazar ve kaynakları paylaşma (azami kar-azami egemenlikle mümkündür) kavgası hem belli bir sermaye kesiminin (
MÜSİAD ve
TÜSİAD’ın bazı büyüklerinin) bu kavgada giderek güç kazanması ve diğerlerini devlet ve hükümet eliyle baskı altına alması, ekonomik dengelerdeki değişim;**
Hem toplumsal tabanda
Türk-İslam Sentezi'ni daha örgütlü yayma ve geliştirme, toplumu tek ideoloji etrafında toplama çabası, hem savaş rüzgarları, ulusal sorun ve ekonomik krizle birlikte artmaya başlayan toplumsal parçalanma eğilimi; klasik faşizmi de klasik burjuva demokrasisini de uygulanamaz hale getirdi, getiriyor. Ancak “
Yüzyılın başındaki Alman ve İtalyan faşizmleri özgün modellerdir. Bugün bir benzerinin olmaması, faşizmin geçmişte kaldığını ya da yeni modellerin söz konusu olmadığını göstermez. Genel modelin izlerini taşıyan her uygulama faşizmle nitelendirilmeyi hakeder.” (Tülin Öngen,
Faşizmi Anlama Klavuzu)
Yargı ve polis baskısı yanında, işçi sınıfının tüm siyasal, ekonomik, sosyal, örgütsel mücadele araçları “
Ulusal İstihdam Stratejisi” yolunda adım adım değiştirilen yasalarla darbeleniyor, parçalanıyor, işlemez hale getiriliyor. Diğer halk ve meslek (odalar, barolar) kesimlerinin örgütlenme olanakları, işlevsizleştirici ve siyasal iktidara bağımlılaştırıcı yeni yasal düzenlemelerle aynı akıbete doğru sürükleniyor. Eğitim sistemi İslam ağırlıklı
Türk-İslam Sentezine göre yeniden biçimlendiriliyor. Öğrencilerin faşist ve kapitalist eğitim sistemine karşı mücadeleleri yaygın tutuklamalarla darbeleniyor. Kürt halkının siyasal önderleri kitlesel tutuklamalarla cezaevlerine dolduruluyor, yasal örgütlerinin kapatılmadan işlemez hale getirilmesi amaçlanıyor. İnsanların günlük yaşam biçimlerine müdahalenin koşulları adım adım genişletiliyor. Süreç gün geçtikçe faşistleşiyor.
3. Yargı Paketi'yle, herkese yasalar önünde dahi eşit olmadıkları, bütün kuvvetlerin iktidar sınıfının elinde olduğu, yargının sadece sömürülen sınıflardan ve ezilen halklardan bağımsız olduğu bir kez daha hatırlatılıyor.
Burjuvazinin feodalizme karşı övünerek parlattığı “
yasalar önünde eşitlik”, “
kuvvetler ayrılığı”, “
yargı bağımsızlığı” vb. yıldızları 200 yıl önce daha doğarken -işçi sınıfından duyulan korkuyla- sönmeye başlamışlardı. Emperyalizm aşamasıyla birlikte hepsi birer birer yeryüzüne indiklerinden bu yana emperyalist kapitalizmin ayakları altında artık hayasızca çiğneniyorlar.
Av. Kazım Bayraktar
www.chd.org.tr sitesinden alınmıştır.