GÜNCEL
Çarşamba, 31 Ekim 2012 (14 yıl 1 hafta önce)
Okmeydanı’nda polis saldırısından önce, açlık grevcileriyle dayanışma amacıyla kurulan çadırda analarla Alınteri adına yaptığımız röportajı yayınlıyoruz:
Sakine ana
Bakırköy’de kızım var. Bir aydır daha iletişim kurmamışım. Ne görmüşüm ne konuşmuşum. Oldu bir ay. Görüşe izin verilmiyor. Bizim çağrımız var. Başbakana, yazarlara, insan hakları savunucularına. Bu ateşe su döksünler. Biz yeter diyoruz. Artık ölüm istemiyoruz. Asker olsun gerilla olsun artık ölmesin. Asker anaları da bizim yanımızda olsunlar burda. Yeter kan dökmek istemiyoruz. Önderimizi de serbest bıraksınlar. Yani yeter. 13-14 sene oldu. Talepler kabul edilsin. Barış olsun. Anneler yeter diyorlar.
Kaç gündür basın nerde? Sanki dünya, basın kör sağır olmuş kimse anaları görmüyor. Kaç gün oldu gençler açlık grevinde, biz ne edeceğiz? Elimizden bu geliyor. Biz de barış istiyoruz.
Sultan ana
Şu an çocuklarımızla diyaloğa girmeleri gerekiyor.
50 gün oldu neredeyse ölümler olacak, artık bu Başbakan bu AKP ne diyecek, gerçi kendileri katildir de. Onun çocukları olsaydı onlar ne yapacaklardı? Tabii evlat acısı duymamışlar bilmezler. Bizim içimiz yanıyor. Annelerden sorun. Biz ne yaşıyoruz, biz yatıyor muyuz acaba, ha saldırı olacak, ha çocuklarımız ölecek. Bir an önce diyaloğa girmeleri gerekiyor, Öcalan üzerindeki tecridin kaldırılması gerekiyor, çünkü onun içindir. Anadilde eğitim bu memeleketi bölmez, güçlendirir. Hiçbi yerde anadile yasak var mı? Yok. Sadece Türkiye’de var. Ama onların kanunlarında vardır. Lozan Antlaşmasında var. Kendi yasalarını çiğniyorlar. Sadece saltanatları için. O saltanat da düşecek. Ama bu AKP, Çiller gibi gitmesin... Gidecek zaten ama iyi bir şey bıraksın. Eğer Müslüman böyleyse biz Mslümanlığı da kabul etmiyoruz.
Bu köşe yazarları bizim çocuklarımızın kanına oynamasınlar. Ölümler varsa keyf çatmak olmaz. Diyorlar niye Selahattin Demirtaş girmiyor? E size ne bu bir örgüttür, çocuk oyuncağı değildir, bu bir halkın savunmasıdır.
Biz isyan ediyoruz. Artık ya cezaevi önünde ya meclis önünde kendimizi yakacağız. Artık kuvvetimiz kalmadı. Basın artık kışkırtmasın.
Biz yıllardır Türk annelerine elimizi uzatıyoruz. Ama anlamıyorlar. Acımız birdir. Anne annedir gözyaşlarının rengi yoktur.
Biz kansız savaşsız bir ülke istiyoruz. Diyorlar 30 bin. Vallahi 100 bin de vardır. Herkese rica ediyoruz, aydınlardan, sanatçılardan ses yok. Açlık grevinde gençler. Açlıkla kendini öldürüyorlar. Boşu boşuna değil. Bir halkın savunması için öldürüyorlar. Her şeyimiz yasaklı. İsmimiz yasak, köyümüz yasak. Derelerimizin ismi hem Kürtçe hem Türkçe.
Benim kızım 14 yıldır içerde. Şimdi Gebze’de. Kızım şu an açlık grevinde mi bilmiyorum ama farketmez zaten, onların hepsi benim çocuğum.
Besna ana
5 senedir kızım cezaevindedir. Açlık grevinin 14. gününde. Yanına gidemiyorum. Ne kızımı bırakıyolar, ne cazesını veriyolar. Devamlı erteliyorlar. Ben her gün ağlıyorum, onun yanına gidemiyorum.
[Alınteri'nin baskıya hazırlanan Kasım sayısından alınmıştır]
