Öyle bir vahşetti ki..

Çarşamba, 19 Aralık 2012 (13 yıl 10 ay önce)

19-22 Aralık 2000'de adına ironik olarak “Hayata Dönüş” denilen katliamın üzerinden 12 yıl geçti. 12 yıldır Aralık'ta katliamda yitirilen devrimcileri anmak ve katliamın hesabını sormak için bir araya geliniyor.

Bugün de katliamı protesto etmek ve katliam sorumlularından hesabının sorulacağını haykırmak için Tecrite Karşı Mücadele Platformu Bayrampaşa Hapishanesi önüne yürüyüş düzenledi.

Bayrampaşa metro çıkışında buluşan komünistler ve devrimciler Bayrampaşa Hapishanesi önüne yürüdüler. Kitle, direnişte ölümsüzleşen komünist ve devrimcilerin fotoğraflarının bulunduğu “19-22 Aralık katliamını unutmadık, unutturmayacağız!” yazılı pankartı taşıdılar.

Yürüyüş esnasında sık sık “Tecrite son!”, “19-22 Aralık katliamının hesabını soracağız!”, “Katil devlet hesap verecek!”, “Devrimci irade teslim alınamaz!”, “Devrimci tutsaklar onurumuzdur!” sloganları atıldı. Hapishane önüne gelindiğinde de sesler daha gür çıkmaya başladı.



Eylemde okunan basın metninde şunlara yer verildi:

19 Aralık 2000’de saldırıların gerçekleştiği mekanlar kuşkusuz hapishanelerdi. Katliamın hedef kitlesi hapishanelerdeki devrimci tutsaklardı. Saldırının ilk eldeki amacı, onların faşizmin F tipi politikasına karşı direnme iradesini kırmaktı. Ama tam da F tipi uygulamasının kendisi gibi onu hayata geçirmek üzere düğmesine basılan 19 Aralık Katliam saldırısının da tek hedefi, hapishanelerdeki devrimci tutsaklar ve onların iradesinin kırılmasıyla sınırlı değildi. Saldırı gerçekte tüm topluma, en başta da kapitalist sisteme ve tekelci burjuvazinin iktidarına karşı o dönem daha çok potansiyel bir tehdit oluşturan devrimci radikal muhalif güçlerin tamamına yönelikti. Bu anlamda hedef sadece hapishanelerde değil, dışarda da yaşamın hücreleştirilmesiydi. Ağır bir tecrit korkusu ve yalnızlık duygusu yaratarak toplumdaki tüm direniş odaklarının gözünü korkutup örgütlü muhalif dinamiklerin etkisizleştirilmesiydi.

Katliamın birinci dereceden sorumlularının başında gelen dönemin Başbakanı Bülent Ecevit’in, “Cezaevlerine hakim olamazsak IMF reçetelerini yaşama geçiremeyiz” sözü, aradaki bu ilişkinin fazla yorum gerektirmeyecek kadar açık ve özlü bir ifadesiydi. O saldırı bu yüzden o kadar azgın ve gözüdönmüştü. Önceki operasyonlardan farklı olarak bu yüzden bütün cezaevlerini kapsayan bir genellik taşıyordu. F tipleri denilen tecrit projesinin 10 yıl sonra gündeme getirilmiş olmasının nedeni de bu ilişkide yatıyordu. Bu anlamda, bunların hiçbiri bir anda, birilerinin iyi ya da kötü niyetlerinin sonucu olarak, en önemlisi de birbirlerinden bağımsız ortaya çıkmış gelişmeler değildi.

19 Aralık unutulmayacak bir katliam olduğu kadar, kuşkusuz tarihsel bir direniş özelliğine de sahiptir. 20 cezaevine kapatılmış toplamı 7-8 bin civarındaki devrimci tutsağın, bu operasyon için aylar boyu özel eğitimler yapan, o güne dek görülmemiş ileri teknoloji ürünü silah ve teçhizatla donatılmış, sayıca kat kat üstün katiller sürüsüne karşı, Ümraniye ve Çanakkale örneklerinde olduğu gibi bazıları günlerce süren, “Binbaşım biz yokuz...” diyerek teslim bayrağını baştan çekmek yerine direnme yolunu seçtikleri andan itibaren saatlerin hatta dakikaların bile önemli ve anlamlı olduğu bir direniş sergilemiş olması, saygıyı da övgüyü de hak eden yiğitçe bir tutum ve duruştur.

Kimileri atılan bombalarla diri diri yakılan, kimileri betonları bile delip geçen mermilerle delik deşik edilen, kimileri sağanak gibi yağdırılan zehirli gaz bombaları sonucu boğulan yirmisekiz ölü ve yüzlerce yaralısıyla 19 Aralık’ın direnişçi yönü ve direniş iradesi elbette çok değerli bir tarihsel mirastır.

19-22 Aralık'ı yaşayan, katliamın tanığı olan Mehmet Güvel, operasyon anında yaşadıklarını anlattı. Katliam esnasında kadın koğuşunun içerisinde tutsaklar varken yakıldığını, yanık kokularını aldıklarını anlattı. Katliam öncesi iki ölüm oruççusunun, eğer hapishanelere müdahaleye kalkışırlarsa kendilerini yakacaklarını söylediklerini ve operasyon sırasında da kendilerini ateşe verdiklerini, askerlerin ise üzerlerine kurşun yağdırdıklarını söyledi.

Katliam sonrasında Edirne F tipine götürüldüklerini, burada dövülerek soyulduklarını ve maruz kaldıkları şiddet sonrasında hücrelere konulduklarını anlattı.

2000'de Bursa Özel Tip hapishanesinde olan Nihat Göktaş ise; “Üzerimize gaz bombaları attılar. Öyle bir vahşetti ki savaşta kullanılmayan fosfor bombasını kullandılar. Kullandıkları sularda bile kimyasal maddeler vardı. Duvarları yıkıp girdiklerinde silahlar, çivili ve demir sopalar vardı. Bizlere sopalarla vurarak ayırdılar. Sonra da F tiplerine götürdüler” dedi.

ÇHD avukatlarından Taylan Tamer de 12 yıldır operasyonun hiçbir askeri ve sivil sorumlusunun cezalandırılmadığını, sadece 39 ere açılan bir davanın olduğunu söyledi.

Yapılan konuşmaların ardından Grup Yorum ve Kutup Yıldızı, Venceremos ve Çav Bella marşlarını birlikte söylediler.



Marşların ardından direnişte ölümsüzleşenler için hapishane önüne karanfiller bırakıldı.



Eyleme HDK da destek verdi.