Dünya ve Türkiye proletaryasının, ezilen halkların ve emekçi kadınların baharının dilini, ruhunu söze dökmeye çalışıyor
Alınteri’nden
Yeniden merhaba,
Mevsimlerin de sınıfsal bir dili, ruhu vardır. Bu sayımız, dünya ve Türkiye proletaryasının, ezilen halkların ve emekçi kadınların baharının dilini, ruhunu söze dökmeye çalışıyor. 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü'nden başlayarak Newroz’a, 1 Mayıs’a uzanan devinimli günlerin ısınma adımları ile içerikleniyor.
Sayımızda, emekçi memurların Yeni Kamu Personeli Rejimi Yasası’na karşı dile gelen eylemli tepkileri, İzmir BMC işçilerinin faşist Türk Metal Sendikası’nın ipliğini bir kez daha pazara çıkardıkları öfkeleriyle birleşiyor. Tüm bir ülkenin şantiyeye dönüştüğü günümüzde, bu şantiyelerden dev plazalar çıkaran inşaat işçilerinin geleceğe uzanan arayışlarını konuk ediyor.
Karadeniz’de, Eskişehir’de kışkırtılan linç gruplarına karşı, Kürt ve Türk proletaryasının sınıf kardeşliğini vurguluyor, “Yaşasın işçilerin birliği, halkların kardeşliği!” diyor. 8 Mart’ın öngünlerinde emekçi kadınların sesini taşıyor, emekçi kadın dinamiğinin sınıf hareketi açısından nasıl bir anlam taşıdığını yineliyor.
İmralı’da kurulan masanın tarihsel anlamını irdelerken, Kürt kardeşlerimizin bölgesel denklem içinde hangi tehlike ve fırsatlarla karşı karşıya olduklarını hatırlatıyor. 8 Mart’ı Newroz’a, 1 Mayıs’a kardeşlik diliyle taşımaya davet ediyor. Dünümüzdeki geleceğimiz olan Paris Komünü’nün soluğunu sayfalarına taşıyor. Sinema, şiir, emekçilerin izleyebilecekleri sanatsal etkinlikler… ile “bahara hazırlanan bir sayıyım ben” diyor.
Baharın sesini, dilini, ruhunu çoğaltmak umuduyla…