Karşında su sıkan araçlar, gazlar olunca, elini bağlayıp otursan salak derler. Eee yüzünü bağlamasan haydi mahpushaneye...
Taksim 1 Mayıs’ı geride kaldı ama üzerine yazan çizen ve elbette konuşanlar… Tabii ben de katılanlardan biri olarak ne söylüyorlar diye bütün koşulanları duymaya, yazılanları da okumaya çalışıyorum. Bazen neşeli bir tebessüm bazen de, bazen de, bazen de…
Biz ne yaptık diye internette dolanıp dururken o kadar çok bize marjinal demişler ki, marjinal kelimesinin gerçek manasını unuttum. Çok tekrar insanda hafıza kaybına neden oluyor. Bir nevi şok işlevi görüyor. Şans işte tüm bunların üzerine 1 Mayıs’a gittiğimi bilen küçük yeğenim gelip sormaz mı “marjinal ne demek”, “Size niye marjinal diyorlar?” diye… Buyur buradan yak! Şok şok üstüne. Ve internette hemen bir tarama yaptım, sahi biz marjinal miyiz?
Uç mu desem. Sıradışı desem, çocuk anlamaz. 'Diğer insanlardan farklı davranan' desem. Çocukcağızın aklına Recep İvedik geliyor. 'Marjinal hakkını arayan demek'. Hakkını arayan ne demek? Haydaa gel de anlat… Tam bu sırada evimizin yıkılacağı aklıma geldi. Hı işte buldum dedim. “Şimdi bizim evimiz yıkılıyor, biz istemiyoruz bunun için yürüyüş yapıyoruz bana o zaman marjinal” diyorlar. İşte buldum, sonunda kendimi anlatabildim. Galiba kavramı bozdum ama ne yapalım bize de başka seçenek bırakmadılar.
Bazı kavramlar vardır toplumsal yaşam içerisinde, gerçek manalarından farklı olarak kullanılmaya başlar ve o kavramlar zamanla farklı bir anlam ifade etmeye başlarlar. Yani o kavram daha önceki içeriğinden bağımsızlaşarak yeni bir içerik kazanmaya başlar. Böylece o artık yeni içerikle anılır olur. Ya da ikili bir anlam ifade etmeye başlarlar. Örneğin hayvan deyince insanın aklına kedi köpek geldiği gibi, Recep İvedik de gelir. Önce bozulur sonra farklı bir içerikle varolmaya başlar.
Kavramlar ve gerçekler... Bir yanda kavramın gerçek içeriği, diğer yanda onun hayattaki karşılığı. Herkes gibi bir hayatım var. İşe gidiyor çalışıyor, kiramı ödüyor, besleniyorum, yatıyorum ve tekrar işe gidiyorum. Bu döngü hep böyle devam ediyor. Herkesten farklı olarak, işime hızlı gitmek için helikoptere binerek sabahları işe gitmiyorum. Hanlarım hamamlarım, yatlarım katlarım da yok. Binlerce dolarlık arabam da yok. Herkes gibi sıradan bir insanım. Belki tek farkım asgari ücretten 500 TL fazla ücret almam. Bir de bazılarından farklı olarak sigortamın olmaması. Marjinal olmam için bunlar yeterli kriter değildir. Benim gibi oldukça fazla kişi var. Epey çoksak peki nasıl marjinal oluyoruz? Bu arada marjinal yerine bize sıradışı deseniz ya hem herkes daha kolay anlar. Hem de Türkçe’yi korumakta bir faydanız olur!
Vali’nin, Başbakan’ın açıklamasında bunların hiçbiri yer almıyor. Bizim marjinalliğimizin bunların hiçbirisiyle alakası yok. 1 Mayıs’ta yüzümüzü bağladığımız için, polise taş attığımız için biz marjinal oluyormuşuz. Şimdi insanın karşısında su sıkan koca araçlar, sana doğrulmuş tüfeklerden sıkılan gazlar olunca, elini bağlayıp otursan bu sefer de salak derler. Eee yüzünü bağlamasan haydi mahpushane. Ne etsek ne eylesek zait. Aşağı tükürsen sakal yukarı tükürsen bıyık.
Galiba bu işin en kolay çözümü marjinalliği kabul etmek. Kendimizi en kolay anlatmanın yolu bu oluyor galiba. Ne de olsa yaşıyoruz herkes bizi tanıyor. Eğer biz marjinalsek, o zaman marjinal iyi bir şey demek. Mesela şimdi yeğenime sorsalar marjinal ne demek? Bir anlatmaya başlar Hüseyin Avni Mutlu’nun bütün mutluluğu kaçar. Hele Tayyip Erdoğan hiç duymasın yoksa bir kararname çıkarır, marjinal kelimesini bundan sonra kullananları hapse tıktırır.
O yüzden hiç uğraşmayacağım “ben marjinal değilim” demekle. Hatta seneye 1 Mayıs’a ben marjinalim tişörtü giyip öyle çıkacağım. Yüzbinlerle o alana geldiğimizde varın siz anlatın bundan sonra marjinal kelimesinin gerçek anlamını.
[Bir Alınteri okuru]