Çarşamba, 15 Mayıs 2013 (13 yıl 3 hafta önce)
Ankara Üniversitesi Cebeci Kampüsü ve Dil Tarih öğrencileri, Reyhanlı'daki devlet terörünü kınamak için eylem koymuşlardı.
DTCF'den toplu çıkış yapan öğrenciler önce Cebeci Kampüsü'ne yürüyüş yaptı. Daha sonra Cebeci'den çıkan arkadaşlarımız yürüyüşe geçmek istedi. Ancak polis yürüyüşü her zamanki gibi engellemeye çalıştı. Kaldırımdan dahi yürümemize izin vermedi. ODTÜ'de çıkan çatışmadan sonra Ankara Üniversitesi öğrencileri polis barikatına yüklendi. Bunun üzerine polis öğrencileri yoğun gaz yağmuruna tuttu.
Okul içerisine çekilen öğrencileri burada da gaza boğan polis, Taksim 1 Mayısı'nda olduğu gibi okulun içerisine de gaz atarak öğrencileri dağıtabileceğini düşündü.
DPG'nin de içerisinde bulunduğu bir grup devrimcinin aksine, "meşruluk" koruması hayalleri kuran reformist, küçük burjuva hareketler slogan atmakla yetindi.
Cebeci Kampüsü'nde olaylar yaklaşık 2,5 saat sürdü. Çatışmaların sonlanmasını isteyen öğrenciler olarak, okul yönetimini polise taleplerimizi iletmesi için gönderdik. Polis bu sefer kaldırımdan yürüyebileceğimizi ve Yüksel Caddesi'nde basın açıklaması yapılacabileceğimizi söylemiş. Öğrenciler Reyhanlı'da yaşanan katliamı protesto etmek için kaldırımdan yürüyerek Yüksel Caddesi'nde basın açıklamasını yaptı.
Basın açıklamasında devletin her türlü baskıyı kullanabileceğini bir kez daha göstermiş olduğuna değinildi.
Daha sonra eylem sloganlarla sonlandırıldı.
“Kendi meşruluklarını korumayı” öne çıkaran olan örgütler, kendi yoldaşları yaralandığında bunu nasıl içlerine sindirebilmiştir? Yaklaşık onbeş devrimci yola inerek çatışırken bu arkadaşlar nasıl bir “devrimci dayanışma ruhu”na sahip olmuşlardır?
DPG / Ankara