İnanıyorum duyuyorsun sesimizi...
İnanıyorum duyuyorsun sesimizi... Senin yaşamı tekrar kucaklayabilmen için haykıran seslerimizi, birbirine çarpan ellerimizin çıkardığı güçlü vuruşları, düştüğün yerde dostlarının donattığı çiçek bahçesini senin yaşamda kalışına armağan eyledik.
Bekleyenlerinin, yolunu gözleyenlerinin yürekleri senin yüreğine konmuşken bırakıp gitmek olmaz Ethem.
7 yaşındaki oğlum Deniz her gün bana seni soruyor. Soyadını söylemeye bazen dili dönmüyor ama tanıyor, biliyor Ethem ağbisini. Gezi Parkı'na niye geldik biliyor musun diye sorduğunda teyzesi, biliyorum "Ethem Sarısülük vuruldu" diyor. Bırakıp gitmenin zamanı değil dedim ya, bundandır Ethem.
Senin vurulduğun gün Beşiktaş sokaklarında bedenlerini arkasından gelenleri koruyabilmek için siper eden gençlere ağlıyordu kardeşim yol boyunca. Yolda rastladıklarına limon verdi, hazırladığı talcidli karışımı tutuşturdu ellerine. En uzağımızda kaldığını sandıklarımız bile "helal olsun bu çocuklara" diye alkışlıyorlardı.
Bırakıp gitmenin zamanı değil dedim ya bundandır Ethem...