Yıldızlara uğurladık

Biz komünistlerin “farklı bir hamurdan yoğruldumuz” söylenir.

Burjuvazi ve gericiler, bu farklılığı bilinçli olarak çarpıtır, hakkımızda alçakça iftiralar üretirler. Amaçları bizleri şeytanlaştırmaktır.

Sıradan işçi ve emekçiler de farkındadırlar farklılığımızın. Aynı fabrika ve atölyede, aynı büroda, aynı tezgahta yıllarca birlikte çalıştığımız iş arkadaşlarımız bile bize başka bir gözle bakarlar. Onların gözünde bizler “acayip insalarızdır”. Başkaları gibi çalmayız, çırpmayız, emeğe saygısızlık etmez başkalarının sırtından geçinmeyi aklımızdan bile geçirmeyiz. Bizler, işçi sınıfının devrimci dünya görüşünü, sosyalizm ve sınıfsız komünist toplum idealini benimsemişizdir. Ama başkalarının diline, inancına, kimliğine, kişiliğine de saygılıyızdır.

Burjuva-kapitalist ideoloji herkese “köşeyi dönmeyi” öğütler. Sefil bir bencillik ve bananeciliği teşvik eder. Biz bunların yabancısıyızdır. İşçi sınıfının ve onun şahsında insanlığın kurtuluşunu her şeyin üstünde tutar, sınıfımız ve ezilen insanlık uğruna gerektiğinde canımızı bile vermekten çekinmeyiz. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın” demeyiz. İçinde yaşadığımız toplum, doğa ve gelecek kuşaklar için dertlenir, dünyanın öbür ucunda bir kelebeğin kanadı incinse onun derdini ve acısını yüreğimizin tam ortasında hissederiz.

Eşimize, dostumuza, ailemize, arkadaşlarımız ve yoldaşlarımıza tutkuyla bağlıyızdır. Onların tırnağının bile incinmesini istemeyiz. Aşkın ve sevdanın partizanlarıyızdır. Sevgiyi de, sevmeyi de, sevginin kıymetini de iyi biliriz!



Lakin kan emici burjuvalar, sömürücüler, faşistler ve emperyalistler, yani umudun ve insanlığın düşmanları söz konusu oldu mu öfkemizi tutabilene aşkolsun!.. En öne fırlamakta, ateşin ve kurşunların, zulmün ve işkencelerin üzerine üzerine gitmekte bir an bile tereddüt etmeyiz!..

Anlayacağınız sevdanın da kavganın da ustasıyızdır! Yerine göre ağız dolusu gülmeyi de ağzımızı doldura doldura sövmeyi de iyi biliriz!..

İçimiz dışımız birdir. Gösterişi sevmeyiz. Sadelik ve tevazu bize sınıfımızdan geçmiş bir özelliktir. Üretmek ve hayatı zenginleştirip güzelleştirmektir bizim işimiz.
Çalışmaktan kaçmayız ama bu dünyaya sadece çalışmak, ter akıtmak ve kendimizi tüketmek için gelmediğimizi de biliriz. Bu yüzdendir zaten emeğin ve insanlığın kurtuluşunu istememiz. Sınıfların ve sınıfsal eşitsizliklerin, sömürü ve baskının, her türlü ayrımcılık ve aşağılanmanın ortadan kalkacağı emeğin kardeşlik dünyasını kurmaya sevdalanıp bunu gerçekleştirmeye ahdetmemizin nedeni.



Şimdi içimizden birini daha, Ethem yoldaşımızı toprağa veriyoruz. Ethem bir işçiydi. Ethem bir komünistti. Onu şimdi komünist bir işçi olarak, tarihte yeni bir sayfa açan Mayıs-Haziran İsyanı’nın gözükara savaşçılarından biri olarak ölümsüzlüğe uğurluyoruz.

Ethem’in şimdi bedenini toprağa veriyoruz ancak o gölgesini satamadığı ağaca bile düşman, soluduğumuz havayı bile kar kapısı olarak gören neoliberal kapitalist açgözlülüğe “artık yeter” diye isyan edenlerin kavgasında, bilincinde ve yüreklerinde yaşamayı sürdürecek!..

Adı ve anısı, burjuvaziye ve faşizme, emperyalizme ve emeğin düşmanlarına karşı bir savaş çağrısı olarak yaşayacak ve yankılanacak!..

Bugün burada Ethem’den fiziken ayrılıyoruz belki ama Ethem Sarısülük yoldaş, burjuvazinin iktidarına ve kapitalist ücretli kölelik düzenine karşı mücadelenin en önünde dövüşen ihtilalci yüreklerden biri olarak hep yaşayacak!..

Ethem yoldaş ölümsüzdür!..
Yaşasın devrim ve sosyalizm!..
Ethem’i kavgamızda yaşatacağız!..