"Sen rahat uyu yoldaşım, senin hesabını soracağız elbet"
"...Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmeze,
Kahpe yalana..."
Ahmet Arif
Seni ilk kez 2013 1 Mayıs'ın da tanıdım. Taksim 1 Mayıs alanına girmeye çalışıyorduk. Yorgun düşmüştün çatışmadan. Soluklanmak için oturduk beraberce. Ama sen diğer yoldaşları merak ediyordun. 'Yaralı, gözaltı var mı' diye. Çatıştın gün boyu daha sonra Ankara'ya geri dönmen gerektiği için vedalaştık.
Aradan geçen bir ay ve Gezi Parkı direnişi Ankara'da yankı buldu. Yoldaşlardan yaralandığın haberi geldi. En önde çarpışıyordun Kızılay Meydanı'nında ve hain bir kurşun buldu seni. Direndin biz burada sen orada. Her gün güzel bir haber bekledik senden. Ama gelmedi yoldaşım bir türlü o güzel haber. Ama aşk olsun sana yoldaşım aşk olsun. Yıldızlara gittin Kutup Yıldızı'nın yanına.
İçimizde öfke çıkınımızda bilinç geldik seni uğurlamaya. O sevdiğin Ankara işçisi, öğrencisi ve emekçileriyle aktı Kızılay'a ve Batıkent'e evinin önüne seni uğurlamaya.
Ve ben ilk kez bir yoldaşımın son nöbetini tuttum senin başında. Seni daha yeni tanımıştım, o kısacık nöbette hep yoldaşları merak etmeni hatırladım. Ve yorgunluğuna rağmen tekrar tekrar çatışmaya balıklama dalışını... İsterdim ki daha fazla vakit geçireyim seninle. Nelerden hoşlanırdın hangi yazarları severdin... Hangi filmleri, hangi rengi severdin... Seni ne mutlu ederdi... Yağmurun sesi mi toprağın kokusu mu... Bunların hiçbirini konuşamadık canım yoldaşım.
Ama biz birbirimize yoldaşlık bağıyla bağlıydık. Anlardık ve tanırdık birbirimizi. Tek isteğimiz çitlerin olmadığı bir dünyaydı, "tanırdık birbirimizi dünyayı yaratan ellerimizden"...
Sen rahat uyu yoldaşım, senin hesabını soracağız elbet.
[Bir yoldaşın]