Perşembe, 20 Haziran 2013 (13 yıl 4 ay önce)
31 Mayıs akşamı Taksim'e çıkan yollardan birinde (Cihangir) 3 arkadaş 6-7 saat geçirdik.
Hayatımda görmediğim dayanışmanın ve sinerjinin ilk sinyallerini orada yaşamaya başladım.
Örgütsüz, plansız bir topluluğun 2-3 saat içinde (d)evrimini gördüm.
Penguen belgeseli gösteren TV ler, Kamboçya Belgeseli, Hitler'in hayatı gibi önemli belgeselerin gösterildiği anlarda yaşananlar ve gösterilenler milyonlarca insana müthiş birşey öğretti... Ne derece kandırıldığımızı...
Cumartesi parkın ele geçirilmesi ve ardındaki süreç...
Kadınlar ve gençler bu hareketin öncüleridir.
Polisin onca saldırısına rağmen onbinlerin oradaki duruşu... Hep sizleri annemleri ve arkadaşlarınızı düşünüp ağlar gibi oldum...
Neler yaşadığınızı, niçin yaşadığınızı, nelere karşı yaşadığınızı az çok bilen biri olarak... esasında ne kadar az şey bildiğimi farkettim.
Polisin o şiddetine 10-15 adım geri çekilip daha sonra daha kalabalık şekilde ileriye doğru adımlar atmak...
İlk günlerde maskeli baretlilerin sayısı bir elin parmağını geçmiyorken... Her gün sayı arttı... gazları geri atarak arkadaki kalabalığın daha sağlam durmasını sağlayanların sayısı arttı...
Polisin Parkı geri alması ve şiddetinin artması... sahte görüntülerle kamuoyunun kandırılması... ümitsizlik derken....
Ne yapılacak, nasıl bir hareket gerekiyor derken... sadece duran bir adamın her şeyi değiştirebileceğinin görülmesi...
3 gündür İstanbul'da 18 parkta insanlar toplanıp serbest kürsüler kuruluyor. Bir nevi mahalle örgütlenmeleri...
Herkes 2 dakika süre alarak konuşmalar yapılıyor... Not alıp alınan kararlar ve değerlendirmeler bloglarda diğer parklarda alınan kararlarla birleştirilmeye çalışılıyor...
Zor ve uzun bir şüreç...
Parkta kalınan 2 hafta muhteşemdi...Yardımlaşma, beraberlik....
Herkes birbirine saygılı, çöpünü topluyor... Kitap okuyanlar, serbest kürsü...
Apo posteriyle Türk bayrağı, LGBT'liler, liseliler, üniversiteliler, 68'liler, anneler....
Güzel bir beraberlikti Gezi Parkı...
Ve çocuklar, resimdeki gibi umudu olmayan, daha doğrusu umudu çok derinlerde olan...
[çArşı taraftarı bir genç]