Ne seçim oyunları, ne askeri darbeler Tahrir'in yarattığı kültürü kırmaya yetmeyecek. Eşik bir kez aşıldı...
Hüsnü Mübarek'in devrilişinin 2. yılında, giderek daha fazla Mübarekleşen Muhammet Mursi'nin sonu da Mübarek oldu.
Kırk yıllık Mübarek diktatörlüğünü devirmişti Tahrir Meydanı. Devrimin üzerine örgütlü bir güç olmanın avantajını da kullanan Müslüman Kardeşler oturmuştu. Gerçekleştirilen seçim oyununda yüzde 52'lik bir oy oranıyla Cumhurbaşkanlığı koltuğuna Mursi yerleşmişti.
Aradan sadece 2 yıl geçti, Tahrir bukez Mursi'yi devirmek için ayağa kalktı. Başta Tahrir olmak üzere Mısır'ın belli başlı meydanlarında 15 milyon Mısırlı, Mursi'nin gitmesi için günlerdir meydanlardan inmedi. Medinat Nasr alanında da Mursi yanlıları karşı gösteri yaptı.
Sokağın sistemi tehdit etmesi üzerine ordu devreye girdi. Yumuşak geçiş bahanesiyle askeri darbe gerçekleştirildi. Mısır ordusu anayasayı “geçici olarak” askıya aldığını açıkladı. Geçici “teknokrat ve ulusal bir yönetim” kurulacağı ilan edildi.
Neoliberal birikim-yıkım politikalarının biriktirdiği öfke patlaması artık onyıllar almayacak kadar akışkanlık kazanmış durumda.
İktidarlara meydan okuyan, gerici diktatörlükleri deviren meydan hareketleri, isyanlar bir kültür oluşturdu. Bu kültürün kazanımları öyle kolay sökülüp atılamayacak cinsten.
Ne seçim oyunları, ne askeri darbeler bu kültürü kırmaya yetmeyecek. Eşik bir kez aşıldı...
Mursi'yi deviren asıl olarak halk ayaklanması oldu. Halk ayaklanmasının simgesi Tahrir... Ordu Tahrir'den bir iktidar doğmasının önüne geçmek için hamle yaptı. Şimdi sıra ordunun çizdiği sınırları aşmakta... Asıl iktidarı alaşağı etmekte...