Hamleleriyle iktidar içerisindeki gücünü pekiştirmeye çalışan AKP hükümeti, toplumun sinir uçlarına dokunmaktan kendisini alıkoyabilecek durumda değil. Değil çünkü, toplumsal gericilik birikimine yaslanarak, iktidar içerisinde ele geçirdiği araç ve olanaklarla kendisine muhalif tüm kesimleri ezerek kendisine biat etmeye mecbur bırakmak istiyor
Rejimin stratejik hesaplarında ciddi bir kırılma yaşandı. Bu kırılganlığı aslolarak bölgesel dengelerde yaşanan farklılaşmalar ve inişli çıkışlı da olsa belli bir istikrar-süreklilik kazanan toplumsal direniş doğurdu. Toplumsal kutuplaşma büyüdü, siyasal kriz derinleşti.
Evdeki hesap çarşıya uymadı. Şimdi buna önemli bir kısmı cari açığa dayalı hormonlu büyümenin faturası olarak kapıya dayanan yeni bir ekonomik kriz beklentisi de eklenince, kırılganlığın kendisini genişletme eğilimi artacak. Bunlarla doğru orantılı devlet terörünün kapsamı büyüyecek.
Önümüzdeki günler, sokak hakimiyeti ve inisiyatifini elinde tutma ekseninde yaşanan kapışmaların katlanarak artma olasılığına gebe…
“Oyun kuruculuk”tan şutlanmaya...
Yakın zamana kadar “bölge liderliği” gazıyla “komşularla sıfır sorun” stratejik hattından dem vuruluyordu. Öyle ki, bölge düzleminde gelişmelerin kendi istek ve kontrollerinde seyredeceği havası estiriyorlardı.
Emperyalist egemenlik çatışmasının bölge üzerindeki kapsam ve derinliğiyle birleşik kendilerinin bu çatışma içerisinde belirleyici bir inisiyatife sahip olmadıklarını hesaba katamadılar.
Yaşanan dalgalanmalara göre oradan oraya sürüklenmek durumunda kaldılar. “Stratejik derinlik” olarak pazarlanan hattın alabora olmasıyla Suriye kuşatmasında rol çalmaya soyundular.
Burada da Esad rejimi şahsında aslolarak onun arkasında duran blokun (Rusya-Çin-İran-Lübnan Hizbullah’ı-Irak) etki gücünün öyle kolay kırılamayacağını, yön değiştirmeyeceğini göremediler. Bel bağladıkları “muhaliflerin”, çeteci-radikal İslamcı yapısının kendilerinin dayandığı blok tarafından (ABD-AB başta olmak üzere) beklenen kabulü görmemesi, “Esad’dan sonra ne olacak?” sorusunun kapsamlı bir müdahaleye girişmelerini ketlemesi de bu hayal kırıklığında önemli bir rol oynadı. Kirli hesaplarla savaş konseptine yatırım yapıp, Suriye’de gerici iç savaşı derinleştirmenin üssü konumunu aldılar. Fakat süreç istedikleri yönde ilerlemediği gibi, içerdeki politik-toplumsal dengeleri de giderek etkileyen bir bumerang niteliği kazandı.
İşbirlikçi Türk devletinin manevra alanı daraldı. Üstelik tarihsel fobileri olan Kürt sorunu, koşulların itilimiyle de birleşik, dört parçada öz örgütlülüğü güçlü olan halkın inisiyatif almasıyla, bölgesel düzeyde farklı bir zemine oturdu.
Bunların yanında bir de hamilik yapmaya soyunduğu Mursi’nin Mısır’ını ve Hamas’ı yanına alarak küçük de olsa bölgede “yeni Osmanlıcılık” kisvesiyle “oyun kurucu” olma hayallerine kapıldı. Mursi gitti, Hamas yeniden İran’la ilişkilenmeye başladı. Bu hesap da çarşıdan döndü.
Eşekten düşmüş karpuza dönen Türk devleti, “oyun kuruculuk”tan şutlanmış olmanın hayal kırıklığını yaşıyor. Bu hayal kırıklığı onu, şu anda Rojava’da çeteler eliyle yürütülen kirli-kanlı bir oyunun düğmesine basmaya götürdü. Sürecin başındaki kapsamlı müdahale beklentisine zemin yaratmak istercesine, bir Arap-Kürt, Sünni-Alevi çatışmasının pimini çekecek kadar çılgınlaştırdı!
İçerde de durum parlak değil
Bölge üzerinden bunların yarattığı sıkışmışlığı yaşayan faşist rejim, içerde de girilen dönemin ve sokağın basıncını ensesinde hissediyor. “Çözüm süreci”, “yeni anayasa yapımı”, üst üste gelen üç seçim (yerel, genel ve Cumhurbaşkanlığı) ve bunların orta yerinde boyveren, bir türlü dindirilemeyen toplumsal patlama…
Haziran’ın, sınırları parçalayan isyan ruhu ve bunun karşısında estirilen devlet terörü, yaşanan ekonomik, sosyal, kültürel bütün sorunların algısında bir politik zemin yarattı. “Artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağı” tespiti bu zemine işaret ediyor. Önümüzdeki sürecin temel gündemlerinin doğasıyla da birleşik hiç kimsenin bu zeminin dışında kalarak hareket etme şansı yok.
Hamleleriyle iktidar içerisindeki gücünü pekiştirmeye çalışan AKP Hükümeti, toplumun sinir uçlarına dokunmaktan kendisini alıkoyabilecek durumda değil. Değil çünkü, toplumsal gericilik birikimine yaslanarak, iktidar içerisinde ele geçirdiği araç ve olanaklarla kendisine muhalif tüm kesimleri ezerek kendisine biat etmeye mecbur bırakmak istiyor. Ekonomik, sosyal, siyasal ve kültürel olarak kendi meşrebince yaratmak istediği toplum kalıbının içine sığmayanlara karşı açık bir savaş yürütüyor. Verdiği tepkiler ve uygulamalarıyla bu savaşı derinleştirme eğiliminde olduğunu ilan etmiş bulunuyor.
Hazırlıklı olmak
Bu kalıpları sokakta parçalayan Gezi Ruhu’nun sadece meydanlarda değil, fabrikalarda, okullarda, tribünlerde boy göstermesinin önünü almaya dönük “önleyici vuruş” ve hazırlıklar yapılıyor. Hedef saptırılıp, toplumsal kutuplaşma derinleştirilerek karşı karşıya getirilen yüzde 50′liler yaratılmak isteniyor. İhbarcılık ve eli sopalı, palalı güruhlar özendirilip, teşvik edilmeye çalışılıyor. Ergenekon olarak kodlanan kontrgerilla davasına çizdiği sınırlar (kontrgerillayı AKP’ye darbe hazırlığı yapan bir örgüte dönüştürdü) ve bir bütün olarak sergilenen yaklaşım da bunun bir parçasıdır. Toplumsal hareketi farklı kanallara akıtmanın, yönünü saptırmanın! Tabii bir de “Hükümet karşıtı” olarak kodlayacağı her eylemi-söylemi ağır cezalarla yargılayacağı korkusunu yaymanın sembolü olarak kullandı! Öyle ya, Gezi de öyle kodlanmıyor mu?!
Haziran Direnişi’nin yarattığı isyan ruhu ve bu ruhun tetiklediği bilinç sıçraması, faşist devletin bu yönelimlerine karşı hazırlıklı olmayı ihmal ederse, bunun sonuçları sokak hareketi açısından ağır olur.
İşçi sınıfı devrimcileri, öncüler geleneksel eylem ve tepki verme biçimlerini aşan, oluşmuş kalıpları kıran Haziran direnişinin ruhu içerisinde mayalanan bilince ve zamanın ruhuna uygun yöntem ve araçlar geliştirmek zorundadır.
Forumlar, ağ tipi örgütlenmeler içerisinde aktif ve yaratıcı biçimlerle yer almanın yanında, yerinde ve zamanında kullanılacak devrimci şiddet örneklerinin yaratılmasına hazır olmak önemlidir.
[Alinteri´nin baskıdaki Ağustos 2013 tarihli sayısının başyazısıdır]