Cumartesi, 17 Ağustos 2013 (13 yıl 2 ay önce)
İstanbul’dan bir direnişçi ile Gezi direnişi üzerine konuştuk.
Alınteri: Daha önce bir eyleme katıldın mı?
Hayır, daha önce hiç bir eyleme katılmadım.
Alınteri: Peki Gezi direnişine katılmanı sağlayan şey ne oldu?
Son zamanlarda her şey üst üste geliyordu. Genel bir öfke vardı. Umutsuzluk vardı. Bir anda böyle bir ortam, direniş oluşunca direk katılmak istedim.
Alınteri: Direniş haberini nereden aldın?
Daha çok sosyal medyadan öğrendim.
Alınteri: Direnişte seni en çok etkileyen şey ne oldu?
Başta oradaki atmosfer süperdi. Herkes birşeylerden bıkmış ve karşı koyabiliyor.
Hoşgörü içinde insanların emek harcaması, benim gibi düşünen bir sürü insan varmış diyebilmek ve ortak düşünmek güzeldi. Artık insanların bir şeylere baş kaldırması güzeldi.
Ben daha çok akşamları işten sonra gitmeye çalıştım. Benim çevremde direnişe giden çok insan yok. Çalıştığım yerde muhafazakar bir yer. Ama benim arkadaşlarımdan benimle direnişe katılan oldu.
Alınteri: Gezi direnişinden sonra düşüncelerinde, hayatında nasıl bir değişim oldu?
Şöyle değişti; önceki umutsuzluk, karamsarlık değişti. Umutla bakıyorum artık. O kitleyi gördüm, her şeyi kabul etmemek gerektiğini öğrendim. Mesela işyerinde kıyafet konusunda baskı yapılıyor. Direnişten sonra bu baskıya karşı koyabilme gücü oluştu.
Düşünce olarak ise daha geniş bakabiliyorum. Önceden daha dar bir pencereden bakıyordum.
Bizzat kendi yaşadığım haksızlıklar var. Birileri birilerini eziyor. Aslında halk hakkettiğini yaşayamıyor. Birilerinin istekleri doğrultusunda yaşıyor. Çok basit insani haklarını isteyince bile baskı görebiliyor.
Ben de artık daha geniş çerçeveden bakmam gerektiğini gördüm. Sadece kendi isteklerimi değil diğer insanların isteklerini de görebiliyorum. Başta kendimde değişimi oluşturmaya çalışıyorum. Artık empati kuruyorum. Demokrasi varsa herkese olmalıdır. Mesela daha önce Kemalist düşüncelerim vardı. Artık bu düşünce dar geliyor, itici geliyor bana. Şimdi daha önce kullandığım kavramları daha dikkatli, özenle kuruyorum. Daha eşitlikçi, demokratik bir ortam, dünya oluşması için yaşamımın her alanında ona göre hareket etmek istiyorum. Milliyet, ırk, din ayrımı olmasını istemiyorum. Şu anki ülkenin durumu değişsin, böyle bir ülke istemiyorum.
Biz bu baskıyı yaşıyoruz. Doğu’da Kürtler her gün yaşıyorlar. Kürt olan birine “Türk olacaksın” demek ayrı bir işkence. Dayatmalara karşıyım.
Belki benim düşüncelerim daha önce değişmeye başlamıştı. Ama Gezi direnişi ile kesinleşti. Gezi direnişli ile hoşgörünün olabileceğini, sen ben ayrımı olmadan, daha özgürlükçü bir yaşamın, komün yaşamın olabileceğini gördüm.
Alınteri: Devrimciler hep paranın geçmediği bir yaşamdan yani sosyalizmden bahsetti ama buna inadırmak kolay olmuyordu. Şimdi Gezi ile böyle bir dünyanın olabileceğini gördü insanlar. Sen daha önce böyle bir yaşamın kurgusunu yapıyor muydun?
Bu kadar kurgulamıyordum. Ama şimdi olabileceğini düşünüyorum en azından.
Alınteri: Sence direniş önümüzdeki dönemde de devam eder mi?
Devam edeceğini düşünüyorum. Artık insanlarda o potansiyel oluştu. Devam etsin de zaten.
Neyse ki bu direnişi gördük. Yoksa ülke karanlığa gömülecekti.
Alınteri Gazetesi'nin Ağustos 2013 tarihli sayısından alınmıştır