"Siz ne zaman milliyetçi oldunuz? Siz ne zaman diğer halkları öteler oldunuz? Siz ne zamandan beri devrimcilere düşman oldunuz?"
Taksim Meydanı'ndan durup geriye baktığımızda 1 Mayıs 1978 Taksimi'ni gördük, Fatsa’yı gördük...1980’de darbeyle sönmüş bir yanardağı andıran dipten, içten içe mayalanan kor ateş gezide patlamış, lavları Türkiye’ye dağılmıştır.
Gezi Parkı'ndaki direniş/duruş toplumdaki dengeleri değiştirmiş, ezberleri bozmuştur. “Üç beş ağacın” derdi değildi o duruş, o kavga. 33 yıllık birikimdi. Herkes kendi sorunundan doğru çıktı sokağa direndi - diklendi.
- Öyle bir çıkıştı ki, her kesim şaştı ve sürece müdahil olamadı.
- Devlet şaşırdı, böyle olacağını kestiremedi; eğer bir gün öncesinden tahmin etmiş olsa o parkı sessiz sedasız gençliğe sunardı, toplumun uyanmamasını önlemek adına... Devletin acizliği ve AKP yönetimin kudurganlığı da bundandır. Başbakanından, bakanlarından, valilerinden, polis şeflerine kadar... İrade koyamadılar, yönetemediler ve bu halkı korkutamadılar. Kendileri korktukça daha çok saldırdılar.
- Devrimciler de şaşırdı; dünden bugüne çalışma yapan, faaliyet yürüten, bedel ödeyen devrimciler... Her eylemde, etkinlikte tepkisini koyduğunda belli kişiler, kurumlar alanda olurdu. Bir baktı bugüne kadar kendi dünyasında yaşayan suya sabuna dokunmayan “asosyal”, “apolitik” insanlar onun durduğu yerden bir adım ileride.
- Bu şaşkınlık o gücü kontrol edemedi. Altyapısı oluşmuş olsaydı şu anki durum daha başka olacaktı. Ulusalcılar ve CHP alanlarda bu kadar alt oynatamazdı. Her zamanki görevlerini yerine getirmeye çalıştılar. “Devlete dokunmadan, hükümete yüklenmek ve katil devleti aklamak, yaklaşan seçim arifesinde nemalanmaktır amaçları. AKP’nin yıprattığı Cumhuriyet'i yeniden onarıp canlandırmak! Kokuşmuş militarizmi Gezi’de biriken enerjiyle güçlendirmek, Silivri’ye kan taşımaktı amaçları.”
- Yerellere yayılan direniş devrimcilerin önderliğiyle mücadeleyi büyütürken, devrimcilerin çalışma yapmadığı ya da devrimci iradenin zayıf olduğu yerlerde CHP ve ulusalcılar, sisteme tepkisini göstermek için alanlara çıkan halkın tepkilerini farklı amaçlar için kullanarak milliyetçiliği hortlatmaya çalışmışlardır. Sanki 10 yıl önce Türkiye güllük gülistanlıkmış gibi… Sanki hiç katliamlar yaşanmamış gibi. Sadece AKP’yi hedef göstererekten kendilerini aklayıp kafası karışık ve küskün Alevileri tekrar kendilerine çekme yarışına girdiler.
Oluşturulan ya da oluşturulmaya çalışan platformlarda alanlardaki halkların talepleriyle buluşmamış, 'küçük olsun bizim olsun' mantığıyla herkes kendi platformunu oluşturmuş, kendi bağımsız çalışmasını yürütmeye çalışmaktadır.
Gezi Direnişi boyunca alanlarda olan Alevilerin bir kısmı maalesef yine ulusalcıların oyununa gelmiş, Cumhuriyet-bayrak-Kemalizm üçlemesiyle, adeta kendi düşüncelerine ihanet edercesine davranmışlardır.
Şimdi böyle davranan Alevilere sormak lazım: Ey “Kabesi insan olan Aleviler”, “Yetmiş üç millete bir nazarla bakan düşünceye sahip Aleviler”, siz ne zaman milliyetçi oldunuz? Siz ne zaman diğer halkları öteler oldunuz? Siz ne zamandan beri devrimcilere düşman oldunuz? Yaptığınızın farkında mısınız? Koruduğunuz, sahip olmaya çalıştığınız bu Cumhuriyet’in yasalarıyla ezilmediniz mi? O bayrağın dalgalandığı binaların altında işkenceye, tacize, tecavüze ve ölümlere uğramadınız mı?
“Mustafa Kemal’in askerleriyiz” diye slogan atarken hangi mantıkla bunu söylüyorsunuz? Koçgiri’yi yerle bir eden, Dersim’i havadan karadan kuşatıp masum halkı katleden Mustafa Kemal’in askerleri değil mi?
Maraş’a 3 gün sonra giden ve oradaki katliama seyirci kalan. Malatya, Çorum katliamlarını izleyen, destekleyen darbenin koşullarının yaratılması için beklediklerini itiraf eden Kemal’in askerleri değil mi? Madımak’ta Oteli'ni çember alan gerici güruhu kollayan katillerin otele saldırmasını önleyecekleri yerde, Alevlerin yoğun yaşadığı mahallelerde halkın merkeze inmemesi için mahalleyi çembere alan Mustafa Kemal’in askerleri değil mi?
Direniş boyunca katledilen, yaralanan canlarımızı bu devletin askeri-polisi katletmiştir ve halen devam eden saldırıların sorumlusu da bunlardır.
- Ethem’in, Ali’nin, Medeni’nin, Mehmet’in ve Abdullah’ın dostuysanız, devletin düşmanı olmalısınız!
Ne yaparsanız yapın. Bu devlet sizin devletiniz değil. Bu ordu bu asker sizi her fırsatta katleden güçtür. Ve kendi düşüncenize felsefenize ters gelen bir mantıkla nasıl çıkarsınız alanlara. Aleviler hiçbir zaman asker olmamış, can almamışlardır. Yeriniz katillerin yanı değil. Devrimcilerin, emekçilerin ve ezilmiş halkların yanıdır.
2 Ağustos 2013
Mustafa Karabudak