Pazar, 13 Ekim 2013 (13 yıl 2 hafta önce)
Ludwigsburg Alevi Derneği'nde Pazar günü (13 Ekim 2013) Taksim-Gezi ölümsüzlerinin aileleriyle söyleşi yapıldı.
Alınteri ve AABF tarafından sabah saat 11.00'de yapılan etkinliğe, Ethem'in abisi Mustafa ve annesi Sayfı Sarısülük, Ali İsmail'in annesi Emel Korkmaz ve babası Şahap Korkmaz, Abdullah'ın abisi Zafer Cömert ve avukatları katıldı. Pazar günü oldukça erken bir saatte yapılmasına karşın, yaklaşık yüzyirmi kişilik katılım dikkate değerdi.
Ailelerin dik duruşu ve devletten hesap soran tavrı, herkesi derinden sarstı. Sarısülük ve Korkmaz ailesi, çocuklarının güzel özelliklerini ve nasıl öldürüldüğünü anlatırken, duygulu anlar yaşandı.
Baba Şahap Korkmaz; “Oğlum bir karıncayı bile incitmezdi. Kalp ameliyatı olduğu halde hiç kendini sakınmadı. Allah kimseye evlat acısı yaşatmasın. Bugün bayram ama biz yaşayamıyoruz. Türkiye adaletinden bişey çıkacağına inanmadığımız için, Avrupa'da hakkımızı aramaya geldik” dedi.
Ethem'in avukatı Kazım Bayraktar; “Ethem Alevi olduğu için değil, en önde olduğu için hedeflendi. Şimdiye kadar hep ateş düştüğü yeri yakarken, artık tüm kesimler birarada ve birbirlerinin acılarını ve yalnız olmadıklarını kesfettiler” dedi.
Ethem Sarısülük'ün annesi “Ankara Kızılay'da oğlumun vurulduğu yeri görmek istemiyorum. Biz bunu Tayyip Erdoğan'a birakmiyacagiz. Ben bir verdim bin aldım” diyerek destekleyen herkese teşekkür etti.
Abdullah'ın abis, Zafer Cömert'in “Bu etkinliklerde neden ölenlerin ruhuna fatiha okunmuyor?” isteği öfke ve tepkiyle karşılandı.
Ludwigsburg'daki söyleşinin ardından Mannheim Alevi Derneği'ndeki etkinlik için yola çıkıldı.
Tülay: Taksim Gezi Direnişi gibi bütün hakkını arayan grupların biraraya gelmesi çok anlamlı bir etkinlik. Burda bunun bitmediğini göstermek önemli. Bütün haksızlıklara karşı hep biraraya gelmek. Özellikle üstünün kapatılmaması anlamında, Avrupa Parlamentosu ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne taşınması çok önemli.
Avukatları, aileleri biraraya getirme fikri çok güzel. Anneler için bir eziyet olduğunu düşündüm. Ama duygularını anlatıyorlar ve acılarında yalnız olmadıklarını düşünüp sevindim buna. En önemlisi biz yanınızdayız dediğimiz için sevindim.
Nuray: En önemlisi mücadelenin devam ettiğini görmek. Biz de olayın içine dahil olduk. Facebook vb.'den takip ediyorduk zaten. Avrupa'ya taşınması önemli. Avrupa'nin daha çok sorumluluk alması, AB'ye girmek isteyen bir ülkede, işkenceye göz yumulmamasi gerekiyor. Bu, onları Avrupa'dan uzaklaştırır. Ailelerin birbirine kenetlenmesi çok anlamlı.
Gülay: Genelde daha büyük bir kesime, daha iyi ulaşılabilirdi. insanların konuşmalarını dinleyenler önce kendilerini yoklamalılar. Onların acılarını hissedip ona göre yaklaşılmalı. Orda gayler, lezbiyenler herkes vardı. Sünniler de olabilirdi. Sen kimsin necisin sormadan, herkes omuz omuzaydı.
Birlik olmadığın sürece, hiçbir yere varamazsın. Hiçbir yere girmeyen aileler bile rahatsız oldu. Gidişat kötü.